• Bas Ligtvoet
      Toch nog een mooie dag op de camping, zon, goede temperatuur.  Vanavond nog maar een keer de bbq aan, nu het nog kan      
  • Bas Ligtvoet
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag gaan we een tripje doen naar Phang Nga, gelukkig kunnen we nog uitslapen. Helaas is het ook onze laatste dag in het hotel Kata Thani, het was een erg mooi hotel. Maar vanavond gaan we naar het Kata Palm Resort en Spa.   Om ongeveer 11u worden we opgehaald in de lobby, nadat we eerste onze tassen op de kamer van mijn oom en tante hebben gezet. Inderdaad te taxi is op tijd, alleen het weer is erg slecht. Ik vraag de chauffeur of het wel door gaat, maar Phang Nga Bay ligt aan e goede kant van het eiland, dus dat moet wel lukken. Naar een lange rit en nog meer passagiers komen we naar een uur aan bij een Cave met monkeys. Alleen begint het nu zo hard te regenen dat de apen gaan schuilen. In de cave zijn nog een liggende boeddha te bezichtigen. Op zich beste leuk, maar niet waar we de trip eigenlijk voor doen. Snel verder onder het millitaire regime van de begeleider (floot steeds op zijn fluitje, want een averechts effect op ons had) naar de bay zelf. Eenmaal aangekomen stappen we in een longtail boat, maar het regent nu redelijk hard en we kopen nog snel een poncho. In de boot varen we richting het James Bond eiland. De toch duurt ongeveer een uurtje. Door het weer was het nu iets minder druk met de toeristen, in plaats van heel veel toeristen, zijn er nu veel toeristen. Het eiland, of eigenlijk rots, stel niet veel voor, alleen de vorm van de rots is wel erg bijzonder. Jammer van de regen, maar het was leuk om het gezien te hebben. Je kon nog wat rondlopen op het eiland, maar door de wind en regenen was dat niet erg aantrekkelijk. Na een half uur gingen we weer verder, naar de rubberboten. We gaan (ons laten) kayakken langs de rotsen, caves en de mangroven bossen. Met name de rotsen zijn indrukwekkend. De rotsen zijn echt stijl omhoog, hoeveel weet ik eigenlijk niet. Een aantal keren gingen we door smalle grotten, eerst plat in de kayak gaan liggen anders kon je er niet onder door, zo laag was het. Eenmaal binnen de rots kwam je in een soort holte van de rots. Deze was helemaal open, je kon de lucht boven gewoon zien. Ook hier waren de wanden kaarsrecht omhoog. Erg mooi. Na een rondje was het mooi geweest en gingen we terug naar de boot waar de longtail boat lag. Na een drankje gingen we naar een Moslim vissersdorpje dat geheel op palen is gebouwd. Leuk om tye zien hoe die mensen leven, al heeft het toerisme aardig toegeslapen (gelet op de prijzen voor een drankje en een hapje). IN het dorpje wonen 4000 mensen, er is een school, en een moskee. Verder is er eigenlijk alles, alleen op palen gebouwd. Na een 40 minuten gaan we terig naar het startpunt, en gaan we terug naar het hotel. Mijn oom en tante zitten daar al te wachten. Na even bijgekletst te hebben gaan we onze tassen halen om naar ons nieuwe hotel te vertrekken. We nemen afscheid voor de gezellige tijd en stappen een tuk tuk in (hier is dat een soort sisi-wagentje). Na 5 minuten zijn we er al en krijgen we te horen dat we een andere kamer krijgen namelijk een Deluxe Pool view kamer, nog iets beter dan we geboekt hadden, nooirt verkeerd. Hele mooi kamer, maar dat laten we  jullie nog wel zien, eerst gaan we eten.  
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag hebben we een rustige dag gepland. Na al het reizen, maar eerst moet ik mijn tas nog terug zien te krijgen, die was gisteren nog niet aangekomen.. Mijn dag kan pas beginnen als ik mijn bagage terug heb. Toch wel spannend of dit allemaal nog goed gaat komen. Gelukkig had ik gisteren nog wat extra kleding en mijn zwembroek in mijn handbagage gedaan, zodat ik die sowieso had. Na lekker uitgeslapen te hebben, lopen we naar beneden naar het ontbijtbuffet, en wat zie ik daar staan, mijn bagage is er al! Dat is geweldig. Helemaal ongeschonden. Gelukkig maar, mijn vakantie kan weer verder. Na het heerlijk buffet werd mijn tas op onze kamer bezorgd. Daarna gingen we naar de overkant waar mijn oom en tante en neef alvast twee strandbedden extra hadden gereserveerd. Het was bewolkt maar wel warm, dus goed vol te houden. Af en toe een duik in het schitterende zwembad (zie foto\'s). Heerlijk even niets doen. Ik had me toch redelijk goed ingesmeerd met factor 30, wat ik normaal niet snel zou doen, maar toch nog een beetje verbrand met een bewolkte hemel. Tussen de middag hebben we gelunched aan de overkant van het hotel en meteen een aantal folders uitgezocht voor een tripje van morgen.  S middags weer aan het zwembad gelegen, heerlijk. S avonds gingen we met mijn oom en tante en mijn neef eten in het dorpje Kata. We hadden een restaurant uitgezocht, maar dat bleek dicht, het werd gerenoveerd. We lopen het dorpje verder in en vinden een leuk restaurant. We hebben heerlijk gegeten. Deze rustige dag is nu voorbij.
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag vertrekken we uit Chiang Mai, op naar het toeristische Phuket. Om 7.30 worden we weggrbracht naar het vliegveld, klein stukje rijden en dan zijn we er. We vliegen met Fly12go, een echte prijsvechter. Helaas hebben we geen rechtstreekse vlucht kunnen bemachtigen, dus vliegen we eerst naar Bangkok hoe dat verder gaat lees je zo Op het vliegveld aangekomen checken we in, tot dan gaat alles nog goed. We vliegen mooi op tijd weg en we zagen zelfs onze bagage het vliegtuig in gaan (misschien was dat een slecht voorteken). Na een uurtje vliegen (landing om 10u) waren we in Bangkok (of 14 uur met de trein, tja geen moeilijke keus). Helaas vertrekt onze aansluitende vlucht pas om 14.35, dat wordt rondhangen op het vliegveld. Er is alleen niet veel te beleven daar, dus beetje lezen, wat eten, wat lezen, kletsen, lonely planet lezen... en wachten. Aangezien we een aansluitende vlucht hadden bij dezelfde maatschappij hoefden we onze bagage niet opnieuw in te checken, die ging gelijk door. We werden toch wat ongeduldig en gingen kijken of we al in konden checken... en zowaar dat kon. Hing er alleen een vervelend briefje onder dat de vluchten met 1,5 uur waren vertraagd, wij ontzettend balen natuurlijk. Eenmaal bij de balie aangekomen werden we op een ander vluchtnummer gezet, maar die vertrok wel om 14.35, wij waren erg blij natuurlijk. Om 15.30 konden we denk ik het vliegtuig in. Weer een uur later landen we op Phuket. Op naar de bagagehal (jullie voelen de bui al wel hangen). D tas van Yvette kwam al redelijk snel, maar die van mijn kwam maar niet. Toch nog even wachten... wachten en wachten. Dat had geen zin meer, dus naar het kamertje van fly12go. Daar waren we niet de enige.... Naar wat papier werk i ngevuld te hebben, telefoontjes van de vrouw van fly12go meldde ze dat de bagage nog in bangkok stond en dat deze met een vlucht diezelfde avond nog deze kant op kwam en dat die morgenvroeg afgeleverd zou worden.... dat wordt wachten. Gelukkig had ik wat extra kleding in mijn handbagage gedaan, dus ik kom de eerste dag wel door. De rit naar het vliegveld was nog een uurtje, maar om 20u kwamen we eindelijk aan. Een lange dag maar gelukkig het hotel was erg mooi en de kamer lekker koel. Wat zal ik hier lekker slapen, bedacht ik me. Na een hapje in het italiaanse restaurant La Scale, waar ik de lekkerste steak tot nu toe op heb, gingen we slapen....  
  • Bas Ligtvoet
    Het is zaterdag, 12 augustus. Yvette was gisteren erg moe dus, we gaan eens lekker uitslapen... Om 11u vertrekken we naar de bekendste tempel in Chaing Mai, met de taxi in plaats van een tuk tuk. Het ligt buiten de stap op een berg, nog een redelijk stukje rijden, de bergen in. Yvette meteen weer vol reispillen gestopt, zodat dat onderweg geen problemen oplevert. Het is een hele slinger de slanger, onderweg komen we veel toeristen tegen, in bussen, op scooters, op alles wat kan rijden. Het is vandaag dan ook een bijzondere dag, het is namelijk moederdag in Thailand, de vrouw van de koning is jarig vandaag, dus heel veel thaise mensen hebben een blauw t-shirt aan met een tekst of/foto van de koningin. Eenmaal bovenaan aangekomen komen we bij de tempel, eerst nog een klimmetje van 306 treden, maar dat viel op zich wel mee. Het is er wel heel druk, maar de tempel is erg mooi. Een van de mooiste die ik heb gezien. Glimmend en helemaal goudkleurig, indrukwekkend mooi! Complex is niet zo groot maar erg mooi boven op de berg. Het uitzicht over de stad is erg mooi, al is het wat bewolkt. Na een uur hebben we voldoende gezien en lopen we weer terug naar beneden, onderweg kopen we nog een drankje, yvette een wafel en ik een soort bananenpannekoek op een stokje, erg lekker. Onderaan staat onze chauffeur te wachten. Stappen in en gaan terug. Onderweg vraag ik om te stoppen bij een shopping center, maar dan modern. Het was een 4 etages hoog winkelcentrum. Twee dingen vielen mij op, ik heb nog nooit zoveel mobiele telefoonwinkels gezien bij elkaar. Ik denk dat het er wel 75 waren, en dat is niet overdreven. Het andere dat mij opviel is de karaokehokjes, meer kun je het niet noemen. Een hele rij hokjes met allemaal thaise mensen die aan het karaoken zijn, nee, niet mijn idee. Oh ja, als laatste viel mij op dat er wel heel veel pizza zaken in het shopping center waren, volgens mij zijn de thaise mensen om voor de pizza. Om 5 uur heb ik voor de laatste keer mijn nieuwe pakken gepast, ze waren nu perfect. Ze worden opgestuurd zodat ik ze als alles goed gaat binnen een aantal weken heb. Helaas is dit al weer de laatste dag in chiang mai, want morgen vroeg vetrekken we met het vliegtuig naar bankgkok en daarna na phuket. Groeten Bas
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag gaan we echt iets doen, namelijk Thai Cooking, bij Baan Thai . Ze ziet het erg veel in Thailand, op elke hoek van de straat staat wel een adres waar je een cursus kunt volgens. Hoe het was lees je dadelijk. Om 9.15 worden we opgehaald bij het guesthouse. Eerst nog wat andere cursisten opgehaald in een truck, maar daarna worden we naar een kleine locatie gebracht. Na een eerste kennismaking met iedereen wordthet menu uitgelegd wat we gaan maken, het zijn 6 gerechten. Aangezien Thais niet helemaal mijn keuken is ben ik benieuwd wat we gaan maken. Het meeste klonk vreemder dan het uiteindelijk smaakte. Maar dat lees je dadelijk wel. De cursus wordt gegeven door Tom, langzaam uitspreken, zoiets was het tenminste. Daarna gaan we met zijn allen (9 personen volgens mij) naar de lokale markt om de producten te komen voor onze gerechten. Eenmaal aangekomen, het is  erg warm, krijgen we uitleg over de verschillende producten die je er kunt kopen en die wij in nederland ook hebben, of in een andere vorm. Hier hebben ze wel tig verschillende soorten aubergine, van heel klein tot heel groot. We krijgen uitleg over de smaak van verschillende specerijen. Erg interessant.  Eenmaal teruggekomen bij de kookstudio, dat ziet er iets anders uit als die in nederland, maar dat zullen jullie nog wel op de foto\'s zien. Iedereen maakte het gerecht en mocht het zelf opeten. Als eerste hadden we kip met cashew noten, dit was erg lekker. Het tweede was een hot spicey kippensoep, deze vond iedereen alleen een beetje te spicy, helaas heb ik er maar een paar happen van op, mijn mond vond de pepers iets te veel. (en ik had er al minder ingedaan dan eigenlijk moet). Een andere gerecht was de red currie paste, erg leuk om te maken, alleen niet voor de persoon die alles in de vijzel alles fijn mag maken, die is wel even bezig. De gerechten die we gemaakt hebben kunnen jullie vinden op de site van de kookstudio . Conclusie, ik vind het leuk om te doen, echt thais is toch niet mijn keuken (veel te spicey), wel leuke ervaring en hele leuke mensen. De cursus was om ongeveer 16u afgelopen en we zijn terugebracht naar het guesthouse.  Het was tijd om even te relaxen, dus op naar de thaise massage salon. Naast ons guesthouse zat een hele goede massage salon, wij hadden die als tip van andere nederlanders onderweg gekregen. We hebben ons eens echt laten verwennen. Eerst een voetmassage van 1 uur, daarna een relaxing oil massage ook van 1 uur, voor 550 baht, niet duur en heel goed. Ik kwam als erboren eruit. Echt goed. Het was al weer tegen de avond, en aangezien ik niet heel veel gegeten had, gingen we naar het art cafe, even een lekker pizza eten, na al het thais. Was een goede pizza voro thaise begrippen, maar mijn eigen gemaakte pizza\'s zijn natuurlijk moeilijk te overtreffen.  Als laatste opdracht voor vandaag moesten we nog een hotel zoeken voor phuket, dat hadden we nog niet. Ik had een site gevonden waar je goedkoop hotels kon boeken via internet in azie, soort last minutes, maar erg scherp goedkoop, voor degene die het willen weten, www.latestays.com   We hebben een hotel uitgekozen in Kata beach, erg moio hotel. We hebben maar voor twee nachten geboekt, wat wee nog meer in phuket willen doen weten we nameijk nog niet. Dat zien we wel.... Het was mooi voor vandaag.....   
  • Bas Ligtvoet
    Woensdag, onze enige nacht in ayuthaya, startte was lawaaierig. Het leken wel hondern gevechten naast onze slaapkamer, gelukkig viel ik al redelijk snel in slaap.. Gisteravond hebben we lekker zitten eten met canadees stel. Dit was erg gezellig. Zij was lerares engels en aandrijkskunde en hij was een zelfstandige healthcare consultant voor de overheid. Vandaag doen we het lekker rustig aan, gisteravond hebben we al een aantal tempels bekeken die mooi verlicht waren, dus vandaag doen we maar een paar tempels. Eerst lekker ontbeten op het terras, komen  de candezen terug van hun wandeling langs de tempels. Het is er erg warm!  We besluiten om twee tempels te kijken en daarna lekker rustig aan te doen vandaag. Spullen pakken en op stap. Als we op straat komen zoeken we een tuk tuk. Die zijn er altijd, maar nu even niet. Dus toch maar lopen in de hitte. Straatje links straatje rechts, nog steeds geen tuk tuk. We snappen het niet. Anders zijn ze er altijd als de kippen bij. Eerst maar extra koud water komen bij de 7eleven (soort minisupermarkt). Zonder water no glorie hier.. Yvette wil terug naar de tuk tuk, maar ik wil nog niet meteen opgeven, dus steken we de straat over en daar komt hij dan, nze tuk tuk. Beetje onderhandelen was er niet bij, zo snel mogelijk naar de tempel. Eerste tempel was Wat Mathatat. Mooie tempel, gisteren hebben we deze bij avond licht gezien, maar kon je er niet in. Picture picture en lekker rondlopen en genieten van de eeuwenouden tempels. Tijd voor de volgende tempel. Wat Ratcha Burana. Ook erg mooi, al leek deze gistervond niet veel aan. Maar ja nu konden we er ook in kijken. Erg mooi. Tempels lijken qua stijl en kleur op die uit Srilanka, veel stupas. De laatst tempel die we bezoeken vandaag is de Wat Phra Si Sanphet. Deze tempel was in een betere staat dan de andere twee tempels, de vorm van de stupas was beter te herkennen en de buitenste laag was nog in tact. Na deze warme tochten snel nog wat water gekocht en terug met de tuk tuk naar tony\'s place. Aangezien we vanavond met de trein naar Chiang Mai gaan, eten we wat normaler eten, Yvette een chicken burger en ik een cheese burger. Smaakte prima. Nu is het 15.07 u en zitten we te internetten, lekker cool. De rest lezen jullie wel een andere keer.  
  • Bas Ligtvoet
    Onze laatste dag in Kanchanaburi. Na de lange dag gisteren doen we het even rustiger aan. Na een lekker ontbijtje lopen we een TAT tentje in (soort VVV) en gaan we stoelen reserveren voor de nachttrein van morgen. De trein is zit al ver vol, zodat we niet meer naast elkaar kunnen zitten, helaas, dat is erg jammer, maar zitten naast elkaar met het gangpad er tussen. Kosten 746 baht. (15 euro). We lopen terug naar ons guesthouse Pong Phen. We nemen nog een laatste hap (ik neem een echte cordon blue, (tja je gelooft het echt niet maar deze smaakte erg goed!) en yvette rijst met groenten. Om 13.30 worden opgehaald door een mini bus. De mini bus arriveert, de tassen worden op het dak gelegd en stappen het busje in. Het eerste wat de chauffeur doet is een lcd scherm om laag trekken en een dvd opzetten. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. We hebben als eerste de film Constatine zien en nog een gedeelte van een andere film. Tijdens het rijden begonnen de darmen van yvette (weer) eens op te spelen, misschien toch iets met de groenten misschien. Dus volstoppen met pillen en dan gaat het wel over. Reispillen zijn met zo n mini bus en rijstijl van onze chauffeur geen overbodige luxe, ze scheuren over de weg, halen overal in, maar ja wij zijn inmiddels wat gewend in deze landen rijden ze overal zo. Na een uur of 2,5 komen we aan in Ayuthaya. Het is nog beste een redelijk stadje. Veel guesthouses. Onze chauffeur rijdt langs een aantal guesthouses, waarschijnlijk waren deze niet geheel willekeurig gekozen, maar ja. Waar we eigenlijk naar heel willen, die zitten al helemaal vol. (alle toeristen hebben bijna de lonely planet en gaan dus ook als eerst die daar goed in beschreven staan). Dan maar een categorie duurder kijken, het Ayuthaya Hotel, kamer 1200 baht 24 euro. Kamer stelde niet veel voor, dus dat doen we dus ook niet. Een ander stel, later bleek dat het Canadezen waren, zochten met ons mee. Uiteindelijk toch maar voor het eerste guesthouse gekozen, heel eenvoudig maar met airco. Kosten 350 baht (8 euro). Aangezien onze trein morgen pas om 21u vertrekt willen we een halve dag extra boeken, zodat we onze spullen kunnen laten staan en nog douchen voordat we in de trein gaan. Geen probleem, 175 baht bijbetalen en het was geregeld. Dat is hier wel makkelijk in nederland zou je hemel en aarde moeten bewegen om dit voor elkaar te krijgen. Hier kan dat allemaal. Om 19u hebben een night tour langs een aantal verlichte tempels, onze canadezen gaan ook mee. De tempels zijn echt prachtig verlicht, erg mooi. Ik heb ook een aantal hele mooie foto\'s kunnen maken. Daarna een hapje eten met de canadezen. Lekker eten en het was weer goed op mijn vakantie engels op te halen. Zij (jenn) was namelijk engelse lerares en lerares aardrijkskunde , hij (gavin) een healthcare consultant voor de overheid. Na het eten bij Tony\'s Place, zijn we teruggegaan naar het guesthouse. NOg even kijken naar een hotel in phuket op internet en we kamen op de site www.latestays.com. Daar staan echt veel mooie hotels op met veel kortingen. Leuk om eens op te kijken. Nu gaan we slapen en tot morgen!    
  • Bas Ligtvoet
    7 augustus, een nieuwe dag is aangebroken. We gaan vandaag een volle trip doen. Om 8u stipt worden we opgehaald en vertrekken we naar het Erwana natuurpark, om de watervallen te zien. Onze medereisgenoten zijn een franse moeder met twee kinderen, een franse jongen, een duitse jongen en twee israeliers. Een divers gezelschap dus. Na een uurtje rijden komen we bij het natuurpark aan. mini-bus wordt geparkeerd, het is nog niet al te druk met toeristen. Bepakt en gezakt starten we aan de toch, het is ongeveer een uur lopen / klimmen. Door de warmte is het zweetgehalte bij mij erg hoog, maar ja dat deed iedereen wel zo n beetje. De waterval is niet echt groot maar bestaat uit 7 stappen, elke is een kleinere waterval. We zijn bijna tot de top gegaan, aangezien de laatste stap alleen een straaltje water zou zijn. Ik had bij de top toch meer zin in een frisse duik. Mijn shirt was inmiddels doorweekt, dus die kreeg ook een frisse duik. Het water was heel helder en erg mooi van kleur. In het water zitten ook veel kleine visjes. Aan al het leuke kwam ook weer een eind, dus zijn we langzaam (na een uurtje) naar beneden gelopen. Dat duurde ook een uurtje namelijk. Eenmaal aangekomen beneden konden we gaan eten bij nummer 6, een lokaal eettentje. Niet veel bijzonder, maar de zoet zure kip was goed te eten. Volgende tripje was wer 40 minuten rijden. Het was bamboo raften, althans een tripje van 30 minuten. Het klinkt mooier dan het was. We werden inderdaad op een bambook raft de rivier opgesteept door een lawaaierig sleepbootje. Eenmaal de rivier opgesleept, werden we losgekoppeld en waren we verlost van de sleepboot. Nu was het heerlijk stil, helaas duurde het niet zo lang. Onze gids wees opeens naar de kant, en wat zat daar, een croc. (helaas Steve was er niet bij). Eenmaal uitgestap op naar de volgende attractie. Bij de opstapplaats van de bambooraft was namelijk ook een olifantencamp. Dat was erg leuk. Voor het eerst heb ik op een olifant gezeten. (dat is veel beter als op zo n gammele kameel). Vanuit een soort stellage moest je op de olifant gaan zitten, dat ging nog een beetje onwennig. Maar als je eenmaal de beweging van de olifant door hebt is het erg leuk. Je zit erg hoog. We hebben een rondje gelopen met de olifant en als onderdeel van de rondgang ging de olifant ook nog even het water in voor de foto, dat was erg toeristisch maar wel leuk. Het ritje op de olifant was niet zo lang, ongeveer een half uur, dat was dan ook zo voorbij. Eenmaal teruggekomen bij de stellage ging het uitstappen al was soepeler. Met zoveel tripjes op een dag is er niet zo veel tijd om langer te blijven, maar we gingen naar het volgende stripje. Dat was maar ongveer 5 minuten rijden. We gaan naar een treinstation, naar de grotten van Kraeves of zoiets. Dat waren grotten die gebruikt werden bij de aanleg van de \" Death Railway\" .  Bekend van de film \"The bridge on the river Kwai.\" (Birma-Thailand) spoorlijn. In de grot was een grote boeddha te zien, verder niet veel bijzonders, het stonk er wel erg (erg muf). Om 16u moesten we verzamelen bij het treinstation, dan gaan we met de trein en 30 minuten rijden. Het enige wat ik onthouden heb, is dat we er bij het vierde station uit moesten. Uiteindelijk was dat gemakkelijk aangezien alle toeristen daar uit moesten. In de mini bus naar het laatste onderdeel van de toer, de river kwai. Naar 30 minuten rijden zijn we daar aangekomen, maar die hebben we gisteren al gezien. Aangezien Yvette twee grote blaren op haar voet had en wat moeilijk liep hebben we maar afgezien van dit tochtje. Om 17.30 werden we afgezet bij ons guesthouse, en hebben we eerst nog een hapje gegeten, we hadden van deze intesieve dag toch wel wat trek gekregen. Het was nog te vroeg voor het avondeten, dus Yvette een vage tomatensoep en ik een lekkere cheeseburger (geen Mac)    
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag geen verhaal van mij maar alleen foto\'s, allebei is te veel werk, dus het verhaal moet je bij yvette lezen, voor de foto\'s moet je op lees meer klikken Aangepast op 9 augustus: foto\'s zijn verplaatst naar de foto gallerij, dus kijk daar voor foto\'s.  
  • Bas Ligtvoet
    Een nieuwe dag. Mijn wekker gaat weer eens om 6.00, erg vroeg maar dan is de temperatuur hier nog te doen. Eerst lekker ontbijten. Ik pak een heerlijk vers gebakken ei op een witte boterham. mmmm. We (laten) roepen een taxi om ons naar de afgesproken plek te vervoeren voor onze kanaaltocht. Het verkeer zit nu erg mee en zijn er  al om, 7.15, terwijl we pas om 7.40 opgehaald worden. We lopen een rondje door de backpackersstraat maar veel is nog dicht (veel te vroeg ook) We worden om 7.45 opgehaald en worden naar de pier gebracht. Tot onze grote verbazing gaan we alleen niet in een long tail boat (hier ook wel James Bond boot genoemd) maar in een toeristen versie daarvan. Hier kunnen veel meer mensen in, en we zitten tussen alleen maar japanners, dus al die fototoestellen, ach te warm om je er heel druk over te maken. Gelukkig heb ik gisteren de long tail boat ervaring al gehad, dat scheelt waarschijnlijk. De trip op zich was een tegenvaller, maar we gingen nog langs een dierentuintje. Voor 150 baht konden we de slangenshow bekijken, was aardig om te zien. De dierentuin stelde niet veel voor en de dieren zaten niet echt in een natuurlijke omgeving, dan begrijpen jullie wel hoe ze zaten.   Eenmaal terug, om een uur of half elf, gingen we snel terug naar het hotel. Yvette was erg moe, dus zijn we nog even van onze laatste uren in onze luxe hotelkamer aan het genieten door een tukje te doen. Om 12.u ging de wekker en moesten we gaan inpakken. Om 12.45 kwamen ze onze baggae ophalen. Inmiddels hadden we al wat honger gekregen en gingen even iets eten. We werden met de taxi naar de Southern Bus Terminal gebracht door een taxi, dat duurde wel een uur door het drukker verkeer. Eenmaal aangekomen snel een kaarten gekocht voor 99 baht (2 euro) voor een trip van ruim 2 uur in een airo-con bus. Niet duur. Om 16.55 komen we aan in Kanchanaburi. Op het busstation worden we al opgewacht door hongerige chauffeurs die ons willen wegbrengen. We willen naar Apple\'s guesthouse. Eenmaal aangekomen kunnen we 1 nacht blijven, maar we willen eigenlijk twee nachten. Dit is niet mogelijk, maar het ziet er wel gezellig uit. We besluiten om het te doen. Na ingecheckt te hebben gaan we op zoek naar een trip voor morgen. Dat blijkt moeilijker dan gedacht aangezien het waarschijnlijk niet lukt alles in 1 dag te zien en we willen hier maar 1 volle dag blijven. Nu zit ik in het internetcafe en is het 18u lokale tijd. we gaan zo maar iets eten.
  • Bas Ligtvoet
    Vrijdag. Ons eerste tripje. De wekker gaat om 5.30, wat een tijd. Wie bedenkt dat ook al weer. (yvette denk ik). Ik ben nog niet helemaal over mijn jetlag heen, en dit tijsdstip helpt ook niet echt mee. Onze taxi staat om 6.30 voor de deur, want we moeten om 7u bij een hotel in de stad zijn. Nog even snel eten van het goede ontbijtbuffet en dan snel de taxi in. Na een half uur komen we er achter dat het niet echt snel opschiet. Yvette belt de reisleider (Co van Kessel) en zegt dat we wat later zijn. Uiteindelijk zijn we er om 7.35, veel te laat maar gelukkig waren we niet de enige. Snel een fiets uitzoeken en de stad in. We gaan echt door hele kleine gangetjes, dwars door de buurten heen. Iedereen lacht naar die rare mensen op fietsen. Erg leuk om te doen, je komt hier anders nooit. Onderweg komen we langs de primary school (basisschool). Daar staan de leerlingen net te zingen/mediteren. Na dit gezien te hebben, vertrekken we verder. De temperatuur begint alleen snel op te lopen en iedereen kriigt steeds een roder gezicht. Het zweet loopt inmiddels langs mijn rug omlaag, maar ja dat is nu eenmaal niet anders. Ik ben niet de enige. Onderweg zijn we nog in een long tail boot gestapt en door de kanalen te varen, hoe dat is lees je verder op Dat varen in zo n long tail boot gaat erg hard. Dit zijn van die lange smalle boten dier erg hard door smalle kanalen kunnen varen. Vergelijk ze maar met de gondels uit Venetie, iets langer, en een grote moter achterop. Op het einde van de toer stappen we uit, begint opeens een mede groepslid erg hard te huilen, de fotocamera is in het water gevallen, in de rivier nog wel. Met alle foto\'s van de vakantie in thailand. Ze was erg overstuur. Het zou daar 10meter diep zijn, dus even opduiken in totaal donker water is niet echt een pretje. Toch is het een Thai gelukt, de camera was snel terecht en zij was erg blij ik jullie melden.  Na de warme rit zijn we naar het hotel gegaan, even opfrissen en daarna het paleis van de koning. Eerst met de toerist boat. Daarna het paleis in, tenminste als mijn broek maar lang genoeg is. Hebben ze op een drankhek een paar stukken tape zitten, die aangeven of je broek wel lang genoeg is, gelukkig dat was. Het is er erg druk en enorm warm (het is ongeveer 3 uur). Vervolgens worden we aangesproken door een sorot gids en die zegt dat we met het kaartje van het paleis ook nog wat andere dingen kunnen kijken. Helaas hebben we daar geen tijd meer voor deze twee dagen. Wel gaan we met een echte tuk tuk de stad door crossen. Erg leuk. Gelukkig had de gids een prijs afgesproken van 30 baht, ongeveer 0,75 euro. Om ons een paar zaken te laten zien. Eerst een naar een Boeddha van 45 meter hoog, mooi op te zien. Nog nooit zo n grote boeddha gezien. Vervolgens bracht hij ons naar een Toerist informatie, soort VVV. Staan we binnen zakt de rok van yvette voor de helft af, staat ze daar in haar kanten string, (geintje). Niemand die het zag in een drukke VVV, maar ja, dat kan gebeuren. Niemand blikte of bloosde. Vervolgens naar de Thai center, een kleermaker maar dat was niet veel. Snel verder. Ondertussen erg veel honger gekregen, dus stuurde we ons chauffeur naar de Mac, voor een hapje. Komen we daar aan, helemaal vol schoolkinderen, ik maar denken dat die mensen dat eten niet lekker vinden. Helemaal fout gedacht. Maar het smaakte naar de Mac. Eenmaal op wilde we terug naar het hotel, maar de chauffeur had iets anders in gedachte. Hij dacht nog wat commissie binnen te slepen door ons naar bepaalde winkels te rijden, wat hij overigs de eerste keer wel aan ons vroeg. De eerste keer vonden we dit niet erg, maar daarna wilde hij er nog meer. (krijgen ze benzine bonnen voor) Maar dat wilde we niet, en daarn heeft hij ons naar het hotel gebracht, in de stromende regel. Uiteindelijk hebben we hem 120 baht betaald, voor de hele middag, niet slecht (de vorige dag waren we opgelicht door een tuk tuk rijder, helaas moet hij daar nu voor boeten). Dit was het wel zo n beetje, jullie horen nog van ons!  
  • Bas Ligtvoet
    We zijn door de ouders van Yvette weggebracht (op 2 augustus) naar het vliegveld in Dusseldorf. Nadat we ingecheckt hadden als 3de konden we het vliegveld nog verder verkennen. Om 17.25 konden we het vliegtuig in en om 18.15 ongeveer zijn we vertrokken. En wat hoorde ik tot mijn verbazing? Een vrouwelijke piloot. Ik dacht leuk te zijn en ik ging gebukt zitten toen het vliegtuid achteruit ging. Vraagt Yvette: \" Wat doe jij nu\" . Ik zeg: \"een vrouw zit achter het stuur, dus ik maar hopen dat er geen paaltjes achter het vliegtuig staan.\"  Yvette kon er erg om lachen.     De rest van de vlucht was uitstekend. Genoeg drinken werd er geserveerd. De vlucht is heel snel gegaan voor miijn gevoel. Heb ik ook wel een aantal uren kunnen slapen. Uiteindelijk landen we om 10.10 (ochtend) in Bangkok. Volgende stap: immigratie. Dat duurde me toch lang. We hebben zeker een uur in de rij gestaan. Nu waren de rugzakken er zeker wel. Maar uiteindelijk we mochten het land binnen. De rugzakken lagen inderdaad al klaar en hup meegenomen en op naar de taxi. Daar stond ook al een mannetje ons op te wachten van hotelplan. Snel nog wat lokale valuta gepind en op naar het hotel. Na een klein half uur kwamen we bij het schitterende hotel, het marriot resort & Spa. Uitstekend hotel, kan ik iedereen aanraden. Heel mooi zwembad, restaurant en een mooi uitzicht over de bruine rivier, maar ja, dat is niet anders. We hebben al wat tripjes proberen te boeken, maar we zijn er maar kort dus een aantal zaken zijn al vol. Yvette zoekt verder! en ik doe een dutje. (ben al wat ouder) Op dit moment is het 17.45 lokale tijd en zitten we even in een cool internet cafe. Na een boottochtje over de rivier (service van het hotel) een drie kwartier in een taxi zijn we in een bekende  back packersstraat beland (niet geheel toevallig) . Ik heb binnen 50 meter meer toeristen gezien dan vorig jaar op Sri Lanka in de eerste twee weken. Erg druk met toeristen. Vanavond gaan we eten in het hotel, maar morgen denk ik dat we hier ergens gaat eten. Jullie horen nog van mij en yvette..... Wij vinden het leuk als jullie een berichtje in ons gastenboek (thailand) achterlaten.          
  • Bas Ligtvoet
    We worden van het hotl naar het vliegveld gebracht om om 12.05u vlucht LT751 naar Dusseldorf te nemen. We arriveren om 19.15u dezelfde dag weer op Europese bodem.
  • Bas Ligtvoet
    Vanmiddag om 12.15u zijn we geland op het vliegveld van Bangkok. Het was nog geen uur vliegen vanaf Koh Samui. We zitten op de 23e verdieping van het Sofitel Silom en dit hotel heeft werkelijk erg fijne bedden! Heerlijk om op een goed matras te liggen en geen spiraalveren in je rug te voelen.Onze kamer heeft ramen van plafond tot en met de vloer en we hebben een goed uitzicht. Bangkok voelde weer als vanouds aan: warm en plakkerig. Ook hebben we al een bui gehad. Maar gelukkig heeft het hotel parapluus. Vanochtend zaten we nog op een eiland vol met palmbomen en nu zijn we in een drukke grote stad. Heel tegenstrijdig en dat op maar 1 uur vliegen. Dit was trouwens al onze 5e vlucht sinds we in Thailand zijn. Morgen nemen we het 6e vliegtuig deze vakantie. Zoveel hebben we allebei nog nooit in 3 weken gevlogen!Overmorgen begin ik met mijn baan. Een gek idee want nu zitten we nog in Azie. Bas blijft vrijdag lekker thuis.    
  • Bas Ligtvoet
    Na het overheerlijke ontbijt, hebben we ons geinstalleerd bij het zwembad. Het is vandaag weer goed warm op Koh Samui. Het weer is echt heel anders dan op Phuket. Daar merk je veel meer dat het regentijd is, een grijze lucht en regelmatige buien. Op Koh Samui is de lucht blauw en vandaag hebben we helemaal geen regen. Gisteravond hebben we heerlijk gegeten op het strand en we besluiten om deze laatste avond nog een keer bij het reataurant Sharaira te eten. We worden herkend en krijgen van de vriendelijke ober een lekkere welkomstcocktail. Het eten smaakt ook deze avond weer prima en we genieten van de avond. De lucht is helder en er staan veel sterren. De golven stromen rustig het strand op, op nog geen 6 meter van onze voeten. Ja, dit is een heerlijk vakantiegevoel!We evalueren onze vakantie en we hebben het allebei goed naar onze zin gehad. In het begin veel dingen gezien en gedaan en daarna op een realax tempo verder gegaan.
  • Bas Ligtvoet
    Gisteravond hadden we regen, maar vanavond gaan we echt op het strand eten! Vanuit de tuin van het hotel lopen we via het zwembad zo het strand op en gaan rechts af. Daar zien we de verlichting al van de vele reataurantjes op het strand. Welke zullen we nu nemen? Het wordt restaurant Shraira en we krijgen een mooi tafeltje vlak aan zee. De verse vis en schaaldieren lk liggen uitgestald tussen het ijs. Vers uit de zee en dan zo op je bord, geweldig.We zitten de menukaart te bekijken als we plotseling een ober zien met een bord in zijn hand waar hij de vlam in steekt! Ziet er spectaculair uit. Wat zou dat zijn? De ober legt het me uit en na ons voorgerecht heb ik de videocamera al klaar om mijn vlammende hoofdgerecht te filmen: king prawns on a hot pot, jammie jammie! Dit smaakt zo super lekker! Bas geniet intussen van zijn biefstuk en we hebben een leuke avond.Na het eten is het tijd om te gaan loungen. We lopen een stuk verder over het strand en daar staan de ligbedden al klaar. De ober legt een handdoek neer en we vleien ons neer op de strandstoelen met een tafeltje erop. Cocktail time! Dit is echt leuk! We nemen allebei een andere cocktail, filmen wat en een hele tijd later gaan we weer naar het hotel.
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag zijn Bas en ik 3 jaar en 8 maanden samen, hoera! Vanavond wilden we lekker uit eten gaan op het strand. Maar ja, we zouden wel erg nat worden van de regenbui die precies toen uit de lucht wilde vallen. Gelukkig zagen we in een zijstraatje een Italiaans tentje met echte italiaanse eigenaren. En daar hebben we heerlijk gegeten. Aangezien we al een aantal dagen alleen hebben genoten van het niets doen, was het vandaag tijd voor weer een tour. Om 9u werden we opgehaald voor een tour over het eiland samen met nog 9 andere toeristen. Er stapten ook een paar arabische jongens in die te veel gespierd waren en dat zag er gewoon niet smakelijk uit. En ze praatten ook nog eens erg hard. Gelukkig besloten zij halverwege de tour dat ze er niets aan vonden en verdwenen met de taxi. Maar even terug naar het begin van de dag. Het eerste bezoek was aan een tempel. Verder kan ik hier niet veel bijzonders over schrijven. Dit komt namelijk door onze guide (gids). Iedereen die zich in Thailand \'guide\' noemt, spreekt helaas maar 4 woorden engels: \"back in 20 minutes\". En daar blijft het dan bij. Onze gids van vandaag voelde zich lichtelijk in het nauw gedreven toen hij werd ondervraagd door 4 europese toeristen over het hoe en waarom van de tempel. Maar later de dag probeerde hij toch af en toe iets uit te leggen in heel summier engels.Na de tempel reden we verder naar een grote gouden boedha, heel toepasselijk Big Boedha genoemd. En hij was best big, namelijk 12 meter hoog. Via een trap kon je op het platform komen waar de boedha opstond. Nu was het vandaag erg warm, dus mijn voetzolen sisten toen ik op mijn blote pootjes de trap op snelwandelde. Boven kon je over een baai uitkijken. In Thailand is het gebruikelijk dat je bij een tempel je schoenen uitdoet en een petje afzet. Uit respect ga je ook netjes gekleed naar binnen. Dus geen blote benen en armen. Nu is Koh Samui vrij toeristisch en het valt me op dat de toeristen hier gewoon als een kip zonder kop naar een tempel gaan, nog net niet in zwemkleding. Maar de Thai hier zeggen er eigenlijk niets van. Dat gebeurt zeer zeker wel in andere delen van het land.Nadat we weer een stuk verder hadden gereden over het eiland, stopten we bij een uitkijkpunt. Je kon heel mooi ons strand zien liggen. De zee was blauw, de palmen ruisten, het uitzicht was mooi! Bij dit uitzichtpunt stond ook een flinke boom met allerlei tempeltjes eronder. Thaise mensen die hier langs rijden, toeteren even voor geluk.Onze volgende stop was bij een kokosplantage. Hier halen getrainde apen de kokosnoten uit de bomen. Ze klimmen vliegensvlug naar boven, draaien aan de kokosnoten en die vallen met een plof op de grond meters lager. Nadat we dit gezien hadden mocht je ook met  de aap op de foto. Dit hebben we aan ons voorbij laten gaan. Ik ben niet zo dol op aapjes. Aan verschillende andere palmen zaten nog meer apen vast met een touw. Eigenlijk wel een beetje zielig.Op naar het hoogtepunt van de tour: de grandmother en grandfather rotsen. Ik had al gelezen hoe deze rotsen er uit zagen en ik moest lachen toen de gids op een veelbetekende manier zei dat we naar de rotsen gingen. \"Wat is dat dan?\", vroeg Bas. \"Ik zeg niks, dat zie je zo meteen vanzelf\", zei ik.We kwamen aan op een rotsplateau bij de zee. Bas keek naar rechts en zei:\"hee, een piemel!\" De grandmother en grandfather rotsen zijn zo bekend omdat ze lijken op geslachtsdelen. Bas zag dus de grandfather rots. Het spreekt vast voor zich hoe de grandmother rots er dan uit zag.De volgende stop was een waterval. Nou zag deze er op de foto niet zo heel spectaculair uit, dus wij besloten om de klim niet te doen en een colaatje te gaan drinken. Hierna gingen we lunchen en daarna nog 30 minuten shoppen in de \'stad\' Nathon. En daarmee kwam een einde aan deze tour.Eenmaal terug in het hotel hebben we snel onze zwemspullen aangetrokken en zijn gaan zwemmen. Aan de poolbar lekker een banana milkshake op, mm!Op ons gemakje gingen we ons later aankleden voor ons etentje aan het strand. We stappen de deur uit en zien dat het echt heel hard regent! Bas haalt snel de paraplu en we gaan maar in een overdekt Italiaans restaurantje eten. Bas bestelt een pizza en ik ravioli met ricotta en spinazie in een tomatensaus. Mijn hapje was overheerlijk en niet te veel. Bas genoot van zijn pizza, maar deze was echt heel erg groot. Maar gelukkig was de hulp nabij en heb ik hem geassisteerd bij het opeten. Morgenavond gaan we gewoon weer proberen om op het strand te eten. Nu is de regen intussen ook gestopt. De straten stonden vol met grote plassen en om droge voeten te houden moet je nogal wat kunst en vliegwerk verrichten. Mijn voeten zijn dus nat geworden.
  • Bas Ligtvoet
    Ons hotel heeft een mooie tuin met palmbomen, bloemen, vlonders, vijvers en natuurlijk een fijn zwembad met ligstoelen en een poolbar. Deze ochtend maar eens fijn hier doorgebracht. \'s Ochtends eerst lekker ontbeten met uitzicht op zee. Bas ging vast een mooie plaats opzoeken en ik at nog even mijn fruit op (af en toe denk ik ook nog aan de vitamientjes).De ochtend doorgebracht met zwemmen en lezen, de Da Vinci Code heb ik inmiddels uit. Elke avond krijgen we nieuwe badlakens voor aan het zwembad of op strand. Ze worden dan netjes voor ons op onze kamer klaargelegd met een orchideetje erbij. \'s Middags hebben we na de lunch een dvd gekeken, Sahara. Buiten regende het namelijk en dan is het altijd makkelijk als je in je hotel gewoon een dvd kan huren, haha.In de Lonely lLanet had ik een leuk restaurant opgezocht voor het avondeten. Je kon er zelf je vers gevangen vis uitzoeken die uitgestald lag tussen het ijs. Maar de vis hebben we deze avond laten liggen. We hadden een tafeltje aan een vijvertje en het was vrij benauwd na de regenbui. Tja, even vergeten in te smeren met anti-muggenspul en we hebben weer nieuwe aanwinsten aan muggenbulten erbij.In een tentje verderop in de straat kon je heerlijke cocktails krijgen en het was nog happy hour ook! Daar gingen de eerste 2 cocktails naar binnen! Dat smaakte prima en voor de 2e ronde zijn we eens lekker in de bank gaan hangen. Het was nammelijk een soort lounge bar waar we waren. Deze cocktails gingen in een iets langzamer tempo naar binnen en we vonden het samen reuze gezellig, haha!Een klein beetje aangeschoten maakten we nog een standwandeling. En daar zagen we heel gezellig dat er allemaal tafeltjes op het strand stonden van de verschillende hotels en restaurantjes. Alles vrolijk verlicht en vol sfeer. Hier gaan we dus morgenavond eten! We zijn weer heelhuids op onze kamer aangekomen en ons bed lag al opengeslagen met de welbekende orchidee erbij.
  • Bas Ligtvoet
    Laat de standvakantie beginnen! Vandaag komen we aan op Koh Samui in het Chaweng Beach Resort. Het hotel is een plaatje: een tuin met palmbomen, bloemen, houten vlonders en een mooi zwembad. Hier houden we het wel 5 nachtjes uit! Ons hotel bevindt zich midden in het toeristische gedeelte van Chaweng Beach. In het hotel zelf merk je cht niets van de drukte, maar zodra je op straat stapt wordt je omgeven door winkeltjes, restaurantjes, brommers en nog meer winkeltjes. Vanmorgen reed om 7u de taxi voor en een uurtje later arriveerden we op het vliegveld. We hoefden maar 40 minuten te vliegen en zaten in een leuk, met vissen beschilderd, klein vliegtuig. Het vliegveld was mini en onder de rieten overkapping was de bagageband. Alle bagage kwam deze keer goed aan en een half uur later zaten we in ons hotel. Daar kregen we een koel verfrissingsdoekje en een welkomstdrankje. De kamer is erg gezellig en vandaag gaan we maar eens een beetje niks doen.      
  • Bas Ligtvoet
    Tijd voor wat actie nadat we gisteren gerelaxed hebben. Dus op naar de salon voor een manicure en pedicure.Alle nagels zitten weer prima in model en zijn voorzien van een kleurtje.Om de haverklap valt er een bui en ik ben lui...
  • Bas Ligtvoet
    Beetje zonnen, beetje zwemmen en een beetje lezen. Dat is alles wat we vandaag gedaan hebben.
  • Bas Ligtvoet
    De dag begint vandaag met regen, het is tenslotte regentijd in Thailand. We ontbijten en daarna pakken we onze rugzakken weer in. Vandaag gaan we eerst een tour doen in Phang Nga Bay en \'s avonds vertrekken we naar een ander hotel, Kata Palm Beach Resort.  Het ene moment ligt onze kamer nog vol met alle spullen uit onze rugzakken en een half uurtje later zit alles weer netjes ingepakt. Met een souplesse werpen we de rugzakken om onze schouders en gaan uitchecken.Onze rugzakken kunnen we bij de familie van Bas op de kamer laten staan en daarna worden we opgehaald door een minibusje voor onze tour. Mark, de neef van Bas, gaat ook mee.De minibus wordt volgeladen met andere toeristen en na ongeveer een uurtje rijden komen we aan bij een Monkey Cave. We zijn nog niet uitgestapt of het begint weer enorm te regenen. Tussen de loslopende apen rennen we naar de ingang van de grot. Het is een hoge grot met een liggende gouden boedha binnen in. Aan het plafond hangen vleermuizen en af en toe vliegt er eentje over. Via uitgehakte trappetjes komen we in een ander gedeelte van de grot waar stalagtieten te zien zijn. We maken wat foto\'s en lopen weer terug. Natuurlijk snel nog even plassen want je weet nooit wanneer je weer kan, nietwaar. Vervolgens komen we aan in de plaats Phang Nga. Van hieruit kun je per boot mooie tochten maken in de baai waar allemaal rotsen loodrecht het water uitkomen (op de achtergrond van onze website kun je deze rotsen ook zien).Omdat het nog steeds regent, kopen we een poncho en gaan in plastic gehuld aan boord van een longtailboot. De motor gaat aan en daar gaan we! Ik ben blij met mijn poncho want het spettert wel een beetje. De videocamera hangt lekker droog in een plastic zakje om mijn nek. We zien aan onze rechterkant de rotsen en genieten van het uitzicht. Juist omdat het niet zo\'n goed weer is, hangt er nevel om de toppen heen. Dit is wel een mystiek gezicht...Na een tijdje varen komen we aan bij James Bond Island. Hier is 32 jaar geleden de film \'The man with the golden gun\' opgenomen. Iemand heeft later bedacht dat dit een uitstekende toeristentrekker is, dus alle tours die hier heen gaan heten \'James Bond Tour\'. We stappen de boot uit, lopen om de onvermijdelijke kraampjes heen en daar staat \'ie dan: de rots!\"Oh\", zeggen Mark en Bas, \"is dat alles? Ik dacht dat \' ie veel groter zou zijn!\". De rots zelf is is in vergelijking met de andere rotsen inderdaad vrij mini. Maar op de een of andere manier krijgen de meeste toeristen opeens een James Bond gevoel. Er worden poses aangenomen, handen zijn opeens pistolen en als er weer een buitje valt, vlucht iedereen onder een afdak om te schuilen. Had James Bond ook last van regen in die film? De longtailboot brengt ons naar een drijvend kano opstappunt. Kleine plastic kano\'s worden ons volgende vervoermiddel. Voorzichtig stap ik in en ook Bas belandt droog en wel in het bootje. We hoeven zelf niet te peddelen, we hebben onze eigen bestuurder. Zo\'n 100 bootjes tegelijk varen de zelfe kant op. Heel toeristisch en niet echt leuk. Maar dan verspreid iedereen zich langs, tussen en zelfs onder de rotsen in het water. Het is eb en we kunnen dus door smalle openingen onder de rotsen door. \"Lay down, lay down\", roept onze peddelaar en dat is ook wel nodig ook. Zo plat mogelijk op onze rug liggend glijden we onder de rots door. Dit is heel vreemd en ook erg leuk! We komen tussen de rotsen uit en varen door de mangrovebossen. Hoog boven ons de bomen op de rotsen en daarboven de lucht. Na een tijdje rondvaren, komen we weer aan bij het platform en krijgen een sterk aangelengde cola (aangelengd met water) en een cakeje. Het volgende stoppunt is een dorp op palen van zeezigeuners. Volgens de gids leven hier zo\'n 4.000 mensen. Het hele dorp staat op palen in de zee tegen een grote rots aan. Ik ben hier 5 jaar geleden ook geweest en het dorp is nu echt uitgebreid! Mark, Bas en ik lopen rond over de betonnen platen boven het water. Vrouwen zijn aan het koken, jongetjes hozen de visboten leeg, een meisje scheurt langs ons heen op haar fietsje. Het dagelijkse leven gaat gewoon door terwijl vele toeristen hun dorp tijdelijk overspoelen. Rond 19.30u zijn we terug in het hotel. We halen de tassen op, nemen een tuk tuk en een paar minuten later staan we bij ons nieuwe hotel. Onze oorspronkelijke kamer is al bezet, dus worden we geupgraded naar een luxere kamer. Wauw, dat is geluk hebben en de kamer ziet er uit als een plaatje! We zetten onze tassen neer, lopen weer naar buiten en gaan een hapje eten. Even lekker bijkomen van de dag...
  • Bas Ligtvoet
    Dit verhaal begint met een goed bericht: ik hoorde vandaag dat ik een baan heb!Vanaf 25 augustus begin ik bij Euretco (waar ik het afgelopen half jaar ook gewerkt heb) bij de formule Vivante als commercieel administratief medewerkster. Ik sprong, heel beschaafd want ik was in het hotel, een gat in de lucht. Op 24 augustus komen we laat thuis aan en de volgende dag gaan mijn jetlag en ik samen aan de slag, haha. Vandaag niet veel uitgespookt. Uitgeslapen, lekker ontbeten en de hele dag bij het zwembad gelegen. Ondanks de bewolking flink rood geworden. De zee is te wild en zwemmen is verboden. Maar het zwembad is mooi en we komen de dag prima door. Bas\' oom, tante en neef hadden 2 ligstoelen voor ons bezet gehouden en we kunnen zo plaats nemen. \'s Avonds boeken we samen met Mark de tour voor morgen. Daarna nemen we met ons vijven de tuk tuk en vinden een leuk restaurantje. We genieten van de tijgergarnalen en krab met knoflook en peper, een noodle gerecht met krab en zoetzure groeten. Dit alles natuurlijk begeleid door een bordje met rijst. Bas neemt een heerlijke cordon blue en we hebben een leuke avond.
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag een reisdag. Om 06.15u gaat de wekker en om 06.58u schrikken we weer wakker. Net tijd genoeg om te ontbijten en daarna de taxi te nemen naar het vliegveld. We vliegen in een uurtje van Chiang Mai naar Bangkok. Daar moeten we een aantal uren wachten (saai, saaier, saaist). We gaan inchecken en onze vlucht heeft anderhalf uur vertraging, balen! Bij de balie aangekomen mogen we toch mee met de eerdere vlucht omdat onze bagage daar ook in zit. Eenmaal op Phuket aangekomen, staat de tas van Bas toch nog in Bangkok. We melden dit bij de vliegmatschappij en nemen na wat gedoe een taxi naar Kata Beach. We hebben hetzelfde hotel geboekt als waar de familie van Bas ook een aantal dagen verblijft. Zij hebben een rondreis gemaakt en zijn lekker aan het uitrusten op PHuket. Rond 20u zien we elkaar in het restaurant. Ome Ton, tante Ellen en zoon Mark zitten net aan hun voorgerecht als wij wat verfrommeld aan komen lopen. We nemen een drankje en vertellen elkaar wat we allemaal gezien en gedaan hebben. Later gaan Bas en ik eten in het Italiaanse restaurant van het hotel. Iedereen ziet er netjes gekleed uit en daar zitten wij dan in o.a. ons t-shirtje. \'s Avonds lees ik in de infomap van het hotel dat bij de restaurant de dress code \'smart casual\' geldt. Ach ja, we hebben wel heerlijk gegeten! Maar nu eerst heel lang slapen...
  • Bas Ligtvoet
    De koningin van Thailand is vandaag jarig. Zij is op een vrijdag geboren en die dag heeft blauw als kleur. Vandaar dat er vandaag vrij veel mensen in een blauw shirt lopen.De geboortedatum van de koningin is ook de datum van moederdag. Nadat we lekker hadden uitgeslapen en een standaard ontbijtje op hadden (egg and toast), liepen we ons straatje in en na 10 meter stond er al een mannetje klaar dat ons wel ergens heen wilde brengen met zijn auto. Kwam dat even goed uit, haha! We wilden vandaag namelijk naar Wat Doi Suthep, de beroemdste tempel van Chiang Mai die buiten het centrum op een berg ligt. Via ee weg met heel veel bochten kwamen we na een tijdje boven aan. Hier stond het vol met bussen, auto\'s, kraampjes en motors. De trap naar de tempel heeft 306 treden dus dat was even klimmen. De trap heeft aan beide kanten een slang als \'leuning\'. Beneden stonden veel mensen die met de koppen van de slang op de foto wilden. Boven aangekomen was het een drukte van belang. Omdat het vandaag moederdag is, gingen veel Thai naar de tempel om te bidden. Het geurde naar wierook, er werden bloemen geofferd en mensen luidden bellen voor good luck.Dit tempelcomplex zag er erg mooi uit. Het was niet enorm groot en lag mooi boven op de berg. Vanmiddag zijn we ook nog naar een groot winkelcentrum geweest. Er waren heel veel winkels met gsm\'s en bijbehorende accessoires. Ook stonden er veel computers en tv\'s om games op te spelen. Op een gegeven moment zagen we een lange rij van gele hokjes. Dit bleken karaoke cabines te zijn! In elke cabine werd druk gezongen, erg grappig om te zien! Ze zijn in Thailand zo gek op karaoke, het is een soort van nationale sport.  Straks even Bas zijn pakken ophalen en vanavond heerlijk Italiaans eten. Ik ben een beetje uitgekeken op het Thaise voedsel na onze kookcursus gisteren.  
  • Bas Ligtvoet
    Om ongeveer 9u vanaochtend werden we opgehaald voor onze Thaise kookles bij Baan Thai. In een groepje van 8 personen hebben we 5 gerechten klaargemaakt en natuurlijk eerst de ingredienten gekocht op de markt.Veel gehakt, geroerd en gegeten. Baan Thai geeft kookles aan groepen van maximaal 8 personen. Dat is wel zo gezellig, want iedereen krijgt genoeg aandacht en kan leuk kletsen met elkaar. Toen we binnen kwamen stond er een lange lage tafel waar we aan gingen zitten op kussens op de grond. Eerst kregen we een korte uitleg en daarna een boodschappenmandje. Tijd om naar de markt te gaan. Het was een klein stukje lopen en op de markt aangekomen kregen we uitleg over de verschillende soorten groenten en fruit. In Thailand heb je zeker3 soorten aubergines en deze zijn allemaal groen. Ze zijn er in kleine ronde bolletjes, een soort komkommers en een grotere ronde versie. Ook hebben we veel soorten fruit gezien en ook nog geproefd. Op deze markt werd ook vis verkocht. Een vrouwtje schepte de vissen uit een bak met water, sloeg ze vervolgens met een stok op hun kop bewusteloos en daarna werden ze onthoofd, schoongemaakt en ingekerft. Een vis ontsnapte en die kreeg nog eens een extra klap. We stonden er een beetje verrast naar te kijken, maar zo gaat dat nu eenmaal hier. Weer terug in de kookschool kregen we eerst een welkomstsnack. Deze mochten we zelf maken. Je pakte een groen blad, dat moest je in vieren vouwen en daarna vullen met een gedroogd garnaaltje, sjalot, gember, kokos, peper en een sausje. Dichtvouwen, in je mond stoppen en je laten verrassen door de smaken. Het smaakte eigenlijk wel lekker, maar ik zal het tuis niet serveren aan het bezoek, haha!Het was tijd om aan het eerste gerecht te beginnen: kip met cashewnoten. Iedereen kreeg een schort en een doek die je om je hoofd moest knopen. Naast onze tafel stonden op een mat op de grond in een kring snijplanken, schoteltjes en in het midden een mand vol met groenten en kruiden. Iedereen ging in kleermakerszit zitten en op aanwijziging van onze chef begonnen we de ingredienten de snijden en hakken. Elk ingredient ging in een ander vakje van je bord. Zodra we hiermee klaar waren, liepen we met onze bordjes naar buiten waar de woks al klaar stonden. De chef makte eerst zelf het gerecht klaar en daarna mochten wij aan de slag. Alles ging goed en met ons maaltje gingen we weer binnen aan de lange tafel zitten en mochten we proeven van eigen werk. Jammie, dat smaakte prima! De volgende gerechten waren kippenkokossoep, pittige noodle salade, visskoekjes en rode curry. We weten nu dat van de ingredienten die in een soep drijven slechts een klein gedeelte op mogen eten. De rest is namelijk voor de smaak. Dat maakte een hoop duidelijk voor onze canadese medekokers: zij vonden veel dingen al zo sterk smaken en bijna niet kapot te bijten.Ik vond niet alle gerechtn even lekker en dat kwam door de pepers die erin zaten. Al namen wij maar 1 pepertje in plaats van 4 dan was het nog een vrij pittig gebeuren.Aan het einde van de dag kregen we allemaal een kookboekje mee met daarin verschillende Thaise gerechten. Ook de gerechten die wij hebben gemaakt. Dus dat is een leuk souvenir.Volgende week staan op de website van Baan Thai de foto\'s die zij van vandaag hebben genomen: https://www.cookinthai.com Toen de kookles was afgelopen en we weer terug naar ons guesthouse zijn gebracht, bedachten Bas en ik dat wel zin hadden in een massage. Door andere Nederlanders was ons een massagesalon aangeraden om de hoek van ons guesthouse. Wauw, ik ben helemaal ontspannnen nu! Heerlijk 2 uur lang gewoon liggen en af en toe bijna in slaap vallen. Toen ik plotseling getoeter hoorde van een rij tuk tuk\'s met toeristen erin die stonden te wachten op een massage besefte ik dat ik in slaap gevallen was. Dat was ook het geval toen ik me realiseerde dat ik op een tafel lag tussen de Thaise hapjes die werden opgegeten door toeristen. Ja, van de pure ontspanning was ik gewoon even van de wereld, haha! Vandaag doet het internet weer vrij normaal. Gisteren aan het einde van de middag hadden we een enorme bui van ongeveer 1 uur en daardoor waren de kabels in de stad van slag. Maar dat is vandaag allemaal weer in orde. \'s Avonds hebben we gegeten in het Art Cafe en de pizza smaakte goed naar al dat Thaise eten. Na het eten nog even naar de overkant gelopen om in een internetcafe een hotel voor op Phuket te zoeken. Het wordt het Katathani hotel op Kata Beach. Dit hotel konden we voor een prima prijsje boeken, dus wij gaan voor luxe!
  • Bas Ligtvoet
    Tsjoeke tsjoeke, met de trein zijn we aangekomen in het noorden van Thailand in de stad Chiang Mai. Toen we gisteravond in de trein stapten, was ons bed al opgemaakt. Bas en ik hadden allebei een upper bed met het gangpad tussen ons in. Niet echt helemaal goed geslapen, maar het is veel beter dan tig uur in een bus te moeten zitten. \'s Ochtends kregen we nog een ontbijt, maar dat kreeg ik niet echt door mijn keel. Een hamsandwich met een halve pot zure mayonaise erp gesmeerd en koude frietjes erbij deed mijn eetlust niet echt warm lopen om 8u in de ochtend. We hadden al een guesthouse gereserveerd, maar daar eenmaal aangekomen vond ik het helemaal niet leuk! Het was klein, de ramen konden niet open, het bed was niet fijn en het stonk beneden naar honden. Snel onze spullen gepakt en uiteindelijk kwamen we in het Top North guesthouse terecht (500 baht incl. airco, fijn bed, doortrek wc en zwembad).Eerst maar eens gegeten, want mijn humeur was niet helemaal fijn meer. Nadat deze levensbehoefte weer was vervuld hebben we de vliegtickets van Chiang Mai-Phuket en Phuket-Koh Samui geregeld, een kookcursus voor morgen geboekt en het adres van een kleermaker gekregen. Bas wil graag eens kijken voor een pak. Na stevige onderhandelingen (bas wordt echt goed!) wordt Bas eigenaar van 2 nieuwe pakken met elk 2 pantalons, overhemden en stropdassen. \'s Avonds al de 1e pas sessie gehad en morgenavond zal er al een pak klaar zijn. Vanavond geslenterd over de Night Bazar. Alles staat vol kraampjes met allerlei spullen. Ik had wat zijden kussenslopen op het oog en diverse \"Oh no, not good price, too high\" (mijn reactie) en \"I make a special plice for you\" heb ik nu 6 sloopjes in mijn bezit. Vervolgens het hele gebeuren op ons gemakje gadegeslagen op een terrasje en we hadden een gezellige avond!
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag doen we aan \'watlopen\'. Het Thaise woord \'wat\' betekent tempel. Ayuthaya is een stad die bekend staat om haar tempelruines. Van 1350 tot 1767 was Ayuthaya de hoofdstad van Siam, zoals Thailand toen nog heette. Het is erg, erg warm vandaag. Gelukkig hebben we een petje op. Eindelijk komt er een tuk tuk aan gereden. Dat duurde wel erg lang! Ik had spontaan zin om terug te lpen naar ons guesthouse, want in de brandende zon staan is geen pretje. Eindelijk stopt er een tuk tuk. Vandaag willen we een paar tempels gaan bekijken en we stappen in de tuk tuk die ons naar Wat Mahatat brengt. De tempel is in de 14e eeuw gebouwd. We lopen op ons gemak rond tussen de bouwwerken en dit moet vroeger echt een enorm complex zijn geweest. Roodbruine stenen, stukken van boedhabeelden, de onvermijdelijke toeristen en wij lopen daar ook. Na deze tempel bezoeken we ook Wat Ratcha Burana en Wat Phra Si Sanphet. Tussendoor nemen we voor 30 baht een tuk tuk. De tuk tuks hier zijn iets langer, een soort van tuk tuk station zou je kunnen zeggen! Tijdens mijn drukke videobezigheden had ik even niet door dat ik een stel rode mieren aan het storen was. Er hapte er zomaar eentje in mijn teen! Even staan trappelen en maar ergens anders gaan staan. Bas is bezig om weer een paar nieuwe foto\'s op de site te zetten. Dat gaat hier veel gemakkelijker dan in Kanchanaburi. Kijk dus op de homepage bij \'foto\'s\'! En hoe is het met mij vandaag: Mijn voeten zijn hartstikke smerig omdat je vaak ergens op je blote voeten moet lopen. Ik stink en mijn haar moet gewassen worden. Mijn onderbenen, en dan vooral mijn linkse, zijn rood gestippeld vanwege de muggenbulten. Ik heb 2 nieuwe vlekken op mijn t-shirt dat vanmorgen nog schoon was. Ach ja, straks even douchen, schone kleren aan en alles is weer in orde.
  • Bas Ligtvoet
    Vanochtend alvast de treinkaartjes voor morgenavond gekocht. We willen met de nachttrein van Ayuthaya naar Chaing Mai reizen. Maar goed dat we hier in Kanchanaburi al de kaartjes hebben gekocht, want de trein zat al bijna helemaal vol. \'s Middags om 13.30u rijdt de minibus voor en we stappen in om met 8 andere reizigers naar Ayuthaya te gaan. Dit kost 350 baht en is veel duurder dan met de gewone bus. Maar aan de andere kant zijn we op deze manier over 2 uur al op de plaats van bestemming. Onderweg word ik erg misselijk en doen mijn darmen een soort van Thaise volksdans. Maar gelukkig zijn we ruim voorzien voor pilletjes tegen van alles en nog wat en gebeuren er geen rare dingen. Eenmaal in de stad aangekomen gaan we op zoek naar een guesthouse. De chauffeur is zo vriendelijk om te wachten totdat al zijn toeristen een plekje voor de nacht hebben gevonden. Bas en ik besluiten om samen met een stel uit Canada terug te gaan naar het eerste guesthouse: Baan Suan Guesthouse. Voor 350 baht per nacht hebben we een kamer met airco. De toiletten en douches zijn op de gang. Geen probleem voor 1 nachtje. \'s Avonds maken we met Jen en Gavin (het Canadese stel) een rondrit per tuk tuk langs de mooi verlichte tempels (100 baht p.p.) En daarna gaan we uit eten bij Tony\'s Place. We hebben een gezellige avond en duiken daarna ons bed in om eens lang te gaan slapen....
  • Bas Ligtvoet
    Erawan watervallen, bamboe raften, olifant rijden en death railway: dit is wat we vandaag gezien en gedaan hebben. De Erawan watervallen zijn onderdeel van een nationaal park op een uurte rijden van Kanchanaburi. De watervallen bestaan uit 7 levels die het water heeft een bijzondere lichtblauw/turquoise kleur.De eerste twee levels waren makkelijk via een pad te bereiken, maar daarna begon het geklauter over rotsen, boomwortels, wiebelige bruggetjes en trappen. Het was benauwd en we kregen het erg warm van al dat geklim. Maar wel erg mooi om steeds het water tussen de bomen te zien stromen. Eindelijk zo goed al boven aan gekomen, kon Bas zich niet meer inhouden en was hij klaar voor een duik. Er kwam nog net geen stoom van hem af toen hij in het koele water stapte, haha! Even later durfde ik ook wel in het water. Nu ben ik niet zo\'n held wat water betreft, dan verval ik namelijk meteen in de hondjesslag. Zo ook deze keer. Ik kan daar echt niets aan doen! Maar wel heerlijk om even af te koelen. Ik weet nog van de vorige keer dat ik hier was, dat k absoluut het water niet indurfde vanwege de vissen die hier zwemmen. Die gaan namelijk aan je zitten, brr. Bas en ik zaten gezellig in een ondiep gedeelte toen er opeens een vis in mijn bil beet! Ik sprong verschrikt omhoog, gleed uit en zat dus vervolgens weer tussen de vissen. Ik vind vissen toch het leukst als ze verkleed zijn als vissticks. Na deze verfrissende plons, klommen we weer de hele weg terug naar beneden en gingen met de rest van de groep lunchen ( israelisch stel, franse jongen, duitse jongen en een franse mama met 2 kinderen). Vervolgens stapten we weer in de minibus om naar de Kwai rivier te rijden. Tijd om te raften! Dit kinkt spectaculairder dan het in feite was. Met ons allen stapten we op een bamboe vlot en werden met een motorboot de stroomopwaarts de rivier opgetrokken. We mochten zwemmen, maar vreemd genoeg had niemand veel zin om in het bruine troebele water te springen. En al helemaal niet toen we aan de oever een kleine krokodil zagen liggen! Intussen waren we losgekoppeld van de boot en dreven we rustig met de stroom mee. De vogels waren aan het fluiten en iedereen genoot van de rust... Toen stonden de olifanten al klaar en Bas kreeg zijn vuurdoop wat betreft olifantrijden. Maar hij vond het toch leuk om gezellig samen hoog op een olifant te zitten. De olifant liep het water in en toen werden er foto\'s gemaakt. En die hebben we heel toeristisch later ook gekocht. Na de rit reden we met het busje naar de Death Railway en stapten hier op de plaatselijke trein. Deze zat, behalve vol met toeristen, ook vol met schoolkinderen. Ik had nog een meisje geholpen met haar huiswerk en daar moesten ze allemaal heel hard om giechelen. Het was een leuke dag en ik heb 2 blaren opgelopen. Die zijn inmiddels doorgeprikt en we zitten schoon gewassen even in een internetcafe. Het is hier rond de 30 graden en hebben goed weer.Morgen gaan we naar Ayuthaya om daar tempel ruines te bekijken. Zo meteen even een hapje eten. Ik heb erge zin in pasta. Het Thaise eten smaakt trouwens ook erg goed!
  • Bas Ligtvoet
    Tijgers aaien, erg gaaf!! Bas en ik waren gisteren allebei een beetje moe van al het gesjouw en daarom vandaag maar eens lekker uitgeslapen tot kwart voor tien. Op ons gemakje ontbeten, tijger tour geboekt voor vanmiddag, naar een ander guesthouse verkast (Pong Phen, 480 baht incl. airco, heet water en tv), een tour voor morgen geboekt en daarna weer naar buiten want we wilden even rondkijken in Kanchanaburi.Het duurde bijna een volle minuut voordat we eens werden aangesproken door 2 jongelui op een brommer met zijspan. Natuurlijk wilden we wel rondgereden worden door hen. Op een kaart wezen we aan dat we naar het War Cemetery wilden en naar de beroemde brug. Het meisje moest even bellen naar haar moeder en ik kreeg haar aan de lijn. Voor 100 baht konden we opstappen. Okidoki, daar werden deze toeristen fijn rondgereden. Lekker koel briesje en ook zo heerlijk dat we niet hoeven te lopen in de warmte. Op de begraafplaats staan vele gedenkstenen van mannen en vrouwen die zijn omgekomen bij de aanleg van de spoorlijn in de 2e wereldoorlog. Japan wilde een spoorlijn aanleggen naar Birma en daar werden de oorlogsgevangenen voor gebruikt. Geschat wordt dat circa 16.000 gevangenen zijn omgekomen bij de aanleg van de spoorlijn. Ook nog eens zo\'n 90.000 arbeiders uit Thailand, Birma, Maleisie en Indonesie vonden hierbij de dood. Op de begraafplaats liggen ook gedenkstenen voor vele Nederlanders. Indrukwekkend om te zien... We stapten weer in ons vervoermiddel en reden naar de brug toe. Onderweg pikten we nog even de moeder op van onze bestuurders en zij vertelde dat we ook nog bij het JEATH museum zouden stoppen. In dit museum staan nog originele jeeps, treinwagons en diverse andere spullen. Op het uitkijkpunt kun je de brug zien. Natuurlijk hebben wij ook over de brug gelopen. Het was erg druk met allerlei toeristen. Bas heeft nog een koud colaatje gedronken en daarna liepen we terug naar moeders en kroost. We werden netjes afgezet bij het guesthouse. Hier werden we opgepikt door een busje waarin nog meer toeristen zaten. Tijd om naar de tijger tempel te gaan! Bij de ingang aangekomen hing er een bordje dat je geen fel gekleurde kleding aan mocht hebben. Tijgers schijnen hier op te reageren. Gelukkig hadden we allebei rustige kleuren aan. Via een pad liepen we verder en toen hoorden we in de verte gegrom, tijgers! Elk moment verwachtte ik om de hoek een tijger te voorschijn zien te springen, maar dat was niet zo. Dit waren een klein beetje zenuwen. Beneden tussen de rotsen stonden de tijgers. Het waren ongeveer 12 tijgers en je mocht met ze op de foto. Nu was het niet zo dat je er vrolijk tussendoor mocht lopen. Veel te gevaarlijk. Eerst je tas wegzetten, daarna netjes in de rij met je camera. Als je aan de beurt was, werd je bij de hand genomen door een oppasser en een ander nam je camera over. Je mocht bij een tijger gaan staan en dan werden er verschillende foto\'s van je genomen. Ik was bij tijger nr. 1 wel een beetje zenuwachtig, want je weet maar nooit of zo\'n tijger tussen de middag wel goed gegeten heeft! Gelkkig zaten ze ook aan een ketting, maar het was wel een beetje spannend. We zijn met een paar tijgers op de foto geweest en ik heb er ook eentje geaaid. Een tijger voelt als een ruwharig kleedje. Het fotomoment was heel snel voorbij. Dat was wel jammer. Maar al met al toch een leuke ervaring!! De tijgers en hun oppassers wandelden terug naar hun verblijf en na het voederen van de koeien en varkens gingen wij ook weer terug.  
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag al weer vroeg opgestaan. Het leven als toerist bestaat niet altijd uit genoeg slaap krijgen! Na een nachtje lekker doorslapen ging om 6u de wekker. Vandaag stond namelijk een khlongtour op het programma. Om 07.40u hadden we voor de tour agency afesproken. Aangezien we gisteren ochtend hopeloos vaststonden in het verkeer, besloten we een uur uit te trekken voor de taxi. Dan zouden we zeker op tijd zijn. Nou, dat op tijd zijn is gelukt: de rit duurde maar 20 minuten. We zijn nog even door Khao Saan road gelopen waar het erg rustig was. De meeste toeristen lagen nog heerlijk onder zeil. Lagen wij dat ook maar...  Keurig op tijd werden we opgehaald en naar de pier gebracht. Daar stapten we met een hele groep Japanners in een boot (nadat zij eerst 1 voor 1 een foto van elkaar met een zeemeerminbeeld hadden gemaakt). De boot stak de Chao Praya rivier over en kwam in een kanaal terecht waar we het leven aan het water prima konden aanschouwen. Huisjes van hout en golfplaten stonden op palen in het water. Af en toe balanceerde er een katje over een dunne plank en de mensen gingen hun eigen gang. Na een tijdje stopte de boot bij een snake farm/dierentuin en daar gingen we naar binnen. Nu ben ik niet zo dol op Thaise dierentuin omdat de dieren in hele kleine kooien zitten opgesloten en dat vind ik er niet zo fijn uit zien. Deze keer was het ook niet veel beter. Apen hingen wat rond te hangen, hertjes liepen door de drap en de slangen zaten in kleine glazen kooien. Er waren ook 2 bijzondere diersoorten te zien. Tussen de blaadjes sla liepen namelijk konijnen en cavia\'s! Ja, echt waar! Deze zijn vereeuwigd op zowel de foto als video. Intussen liep er een man van het park rond met een reuzeslang. Gelukkig houden Bas en ik allebei niet van slangen en zijn we veilig op een afstand gebleven. Het was tijd voor de snake show. Cobra\'s werden op de grond geworpen (er stond wel een hekje omheen) een gaven de slangen tikken zodat ze zich oprichten en de man aan wilden vallen. Dit spelletje werd met verschillende soorten slangen herhaald en daarna lieten ze nog zien hoe een slang gif spoot door de plastic deksel van een bekertje. De Japanners stonden er met hun neus en natuurlijk hun camera bovenop. Na dit grote avontuur stapten we weer in de boot en gingen langs hetzelfde kanaal weer terug. Dit was wel een beetje teleurstellend. Maar gelukkig hebben we gisteren tijdens de fietstocht al heel veel gezien van het leven aan de khlongs. We waren op tijd terug in het hotel en hebben onze tassen ingepakt.  Rond 13.30u namen we de taxi naar het busstation en nadat we een kaartje hadden gekocht (220 baht) vertrok de bus om 14.45u. Een half uur later sliep de halve bus en Bas nam het er ook lekker van. Die jongen slaapt echt overal! Gisteren zaten we in een tuk tuk en zelfs daarin heeft Bas een tukje gedaan. Het getoeter en geschud hinderde hem totaal niet. Even voor 17u kwamen we aan in Kanchanaburi en daar werden we opgewacht door een aantal mensen die allemaal het beste guesthouse wisten. We wisten al waar we heen wilden en nu hebben we voor 1 nacht een kamer in het Apple and Noi guesthouse. Buiten regent het en wij zitten droog in een internetcafe. Dadelijk even een beetje boodschappen doen en bedenken waar we morgen naartoe willen. We willen allebei de tijger tempel graag zien. En natuurlijk ook de beroemde brug. Ik heb Bas al gewaarschuwd dat deze brug echt niet bijzonder is om te zien, maar het verhaal wat erbij hoort maakt natuurlijk veel indruk. We hebben gisteren trouwens tijdens de tour een zakje chips op. En chips met zeewiersmaak is best lekker, haha!
  • Bas Ligtvoet
    Fietsen in Bangkok is echt heel erg leuk! Vanmorgen om 05.30u ging onze wekker...pff, wat vroeg! Om 6u snel ontbeten en om 06.30u zaten we in een taxi richting een hotel in Chinatown. Het was de beruchte Thaise spits en we reden zeker 1km per uur. Gelukkig wachtte de groep op ons en om 07.30u vertrokken we op de fiets. Eerst door Chinatown heen. Chinatown is vol met mensen, kleine straatjes, markten, eetstalletjes en nog veel meer mensen. In het begin bizar om hier door heen te fietsen. We fietsen door restaurantjes tussen de tafeltjes door, slalomden om de slippers voor de voordeuren en reden letterlijk tussen gesprekken door. Af en toe reden we door wat bredere straatjes om vervolgens via een aantal haakse bochten op de overdekte markt te belanden. Geuren van verse vis, uitgestald vlees, groentes en fruit zweefden langs mijn neus. Hoewel dat vlees niet echt lekker rook zo vroeg op de ochtend. Balancerend op mijn fietsje slingerde ik tussen de mensen door en intussen probeerde ik ook nog te filmen. Na een tijdje fietsen kwamen we aan bij een kanaal en daar werden de fietsen en wij ingeladen in een longtailboot en na een kort ritje ging de fietstocht verder. Later fietstsen we over smallen betonplaten van 1m breed met onder ons het water en links en rechts huisjes, haptentjes en winkeltjes. Bukkend voor de luifels en \'hello\' terugroepend naar de mensen fietsten we door het Bangkok waar je normaal nooit komt. De temperatuur was goed te doen, al werd het na 11u toch wel pittig warm. Gelukkig kregen we regelmatig een flesje water en tijdens het fietsen voelde je een lekker briesje. Het laatste stuk nog met de longtailboot door smalle kanalen en daarna nog een klein stukje naar het hotel fietsen voor het eindstation. Het filmen onderweg ging uit de losse pols want ik moest goed uitkijken waar het pad heenging en dat ik niet tussen de tropische beplanting belandde of in het vuile water. Ben benieuwd naar het eindresultaat. Eenmaal in ons eigen hotel wilden we eigenlijk gaan zwemmen, maar dat hebben we toch ingeruild voor een bezoekje aan de Tempel van de Smaragden Boedha en het koninklijk Paleis. Daar was het ontzettend druk met toeristen. Voordat we naar binnen mochten werd de broek van Bas nog even nagemeten aan de hand van stickers op een rek. Kwam je broek in de rode zone, helaas dan geen bezoek. Bas zijn broek viel gelukkig in de groene zone. Het werd erg warm, dus we deden een snel bezoek (been there, done that). Natuurlijk hebben we de smaragden Boedha gezien en als echte toeristen veel foto\'s gemaakt. Eenmaal weer buiten de muren regelde een bewaker voor ons een tuk tuk voor de Thaise prijs om ons naar de Wat Inn te brengen (\'wat\' is tempel). Deze tempel staat bekend om zijn goudkleurige Boedha van 45m hoog. Vervolgens werden we aangesproken (hello hello, whele ale you flom?) door een jongen die ons dringend waarschuwde voor het aantal toeristen en dat we zeker naar de T.A.T. (Thaise VVV) moesten gaan om hotels te bespreken voor de rest van de reis. Onze tuk tuk chauffeur bracht ons hier spontaan heen, terwijl we daar niet heen wilden. Toch even naar binnen gegaan en meteen naar mijn eerste zin zakte mijn omslagrok naar beneden! Bas zei: \"wat doe jij nou?\". In plaats van galant te zijn hees ik zelf maar mijn rok omhoog. Het hele kantoor heeft van een sexy bloot Nederlands been kunnen genieten en eenmaal in de tuk tuk erg hard hierom gelachen! Zoals het een goed toerist betaamd hebben we ook de McDonalds bezocht en voor 4 euro 2 menu\'s besteld. Op het einde van de middag reed de tuk tuk chauffeur ons terug naar ons hotel en er barste een tropische bui los. Nat tot op mijn ondergoed arriveerden we in ons hotel.  Dit was een leuke dag! Zo meteen even een hapje eten en morgen weer op tijd op voor een khlongtour.
  • Bas Ligtvoet
    We hebben al heel luxe de transfer geregeld dus er staat een mannetje klaar om ons naar het Marriott Resort & Spa te brengen. Na een vlucht van ongeveer 11 uur zijn we aangekomen in Thailand! Na zo\'n lange tijd vliegen is het niet vreemd dat mijn coiffeuse her en der wat in de war zit. Maar dat is de charme van het reizen, zal ik maar zeggen. Op het vliegveld stond al een chauffeur te wachten en nog geen uur later kwamen we aan bij ons hotel. Dit is een super mooi gebouw aan de oever van de rivier en je merkt hier helemaal niets van alle drukte van Bangkok. De kamer is prima en heeft twee 2-persoonsbedden, dus dat wordt kiezen vannacht, haha. Per bed zijn er 4 kussens dus de mogelijkheid voor een kussengevecht is aanwezig. Vanmiddag bij het hotel de eerste Thaise rijst gegeten en daarna even lekker niets gedaan. Bas heeft geslapen en ik helaas niet. Ben erg moe maar ook erg blij dat ik in Bangkok ben en wil zoveel mogelijk doen deze 3 dagen. Vanmiddag hebben we de hotelboot genomen om de rivier over te steken en daarna een taxi genomen naar Khao Saan Road, de backpackers enclave in Bangkok. Je ziet hier alleen maar toeristen, rugzakken en eetkraampjes. Het is gezellig druk en overal ruik je de Thaise etensluchtjes. We zitten nu in een internetcafe en hebben ieder een halfuur een computer genomen.( 20 baht voor 30 minuten. 100 baht is ongeveer 2 euro). Vijf jaar geleden ben ik ook in Thailand geweest en ik ben dus erg benieuwd naar hoe ik alles nu ervaar. Ik kan me nog herinneren dat ik erg onder de indruk was van alle kleine huisjes en hutjes waarin de mensen leven. Maar nu valt dat veel minder op. Misschien gewennig omdat we sindsdien vaker in andere Aziatische landen zijn geweest? In Bangkok staan inmiddels veel meer hoge torens dan toen. Maar het bekende drukke verkeer is nog steeds aanwezig. Straks willen we met een tuk tuk de weg terug nemen en dat dan filmen. Vanavond gaan we lekker in het hotel eten en dan heerlijk slapen. Morgenvroeg gaan we namelijk al om 7u fietsen, dus dat wordt vroeg opstaan! We zijn nu ook op zoek naar een reisburo om een khlongtour te boeken. Een khlong is een kanaal en daar zijn er in Bangkok heel veel van! Tijdens zo\'n tour zie je het leven op en rond het water. En we willen ook nog naar het Koninlijk Paleis. Als we dat allemaal maar redden, de reizigersstress begint op te komen, haha!Nee hoor, we hebben natuurlijk ook gewoon vakantie, dus een beetje relaxen op zijn tijd komt zeker ook aan de beurt.  Nu ga ik mijn vriendje eens achter zijn pc vandaan halen. De tijd is namelijk bijna om. Ik las net Bas zijn verhaal en dat met die vrouwelijke piloot was erg grappig. Hij trok zo\'n benauwd gezicht dat ik dacht dat hij ergens kramp kreeg. Maar hij wachtte op de aanrijding met het paaltje!  Groetjes!! Hieronder nog wat info over ons hotel. Dit hotel ligt aan de Chao Praya rivier. Met een boot steken we dan steeds de rivier over om aan de andere kant van de oever de vele bezienswaardigheden te bezoeken.
  • Bas Ligtvoet
    Vertrek van Dusseldorf Airport met vlucht LT750 naar Bangkok. We vliegen om 18.05u en komen op 3 augustus om 10.20u aan op het vliegveld van Bangkok.  We hebben al onze spullen ingepakt en rommelen nog wat aan in huis. Even kijken of we écht niets vergeten zijn! En juist vandaag is de lift kapot. Kunnen we met onze \'geweldige\' conditie van 3 hoog naar de parkeergarage sjouwen met onze bagage.
  • Bas Ligtvoet
    zondag 2 juliVandaag eens op internet gesurfd en een leuke prijs gevonden voor en vliegticket naar Bangkok, Thailand. maandag 3 juliRond 17.25u komen we aan bij reisburo Thomas Cook in Breda. En om 18.00u hebbenn we een optie op de retourvlucht naar Bangkok plus hotel voor de eerste 2 nachten. Dat ging snel!\'s Avonds beginnen we met het updaten van  onze website. dinsdag 4 juliVandaag bij Thomas Cook in Breda geweest om de reis te bevestigen. Marjon hielp weer prima (vorig jaar ook onze reis naar Sri Lanka en de Malediven bij haar geboekt) en ze had ook nog wat nuttige tips voor onze reis- en annuleringsverzekering.De reis gaat nu dus definiteif door, hoera!woensdag 5 juliDe Lonely Planet is vandaag gekocht (uitgave september 2005). \'s Avonds gezellig met ons 2-en gebladerd in Thailandlectuur en eens op ons gemak gekeken wat we willen gaan doen. zaterdag 15 juliBas is naar de Mediamarkt geweest en kwam vrolijk thuis met een statief voor het fototoestel. Hij is nu uitgerust met een fototoestel, een videocamera en zijn nieuwe statief. Best handig al die apparatuur als je gaat backpacken! Zijn rugzak moet natuurlijk ook mee. Maar die kon ik dan wel dragen, aldus Bas. donderdag 20 juliVandaag de reispapieren opgehaald bij het reisburo. Alles is compleet.
  • Bas Ligtvoet
    Schat, hebben we de zonnebrand en de hangmatten bij ons? Dan gaan we naar de Malediven!
  • Bas Ligtvoet
    Vanmorgen wat vroeger op omdat we een flink stukken moeten rijden. We vertrekken uit het mooi Unawatuna Beach Resort om ongeveer 8.15 (de bedoeling was 8.00 maar de darmen van Yvette wilde niet meewerken) naar Negombo, onze startplaats van onze rondreis. Eenmaal in de auto vertrekken we. We rijden langs de zuidkust en de westkust van Sri Lanka. We zien ontzettend veel huizen die beschadigd of van de aardbodem verdwenen zijn (de fundering ligt er dan nog).   Onderweg doen we nog een schildpaddenkwekerij aan die ook opnieuw moest beginnen omdat de Tsunami alles had verwoest. Wij hebben dan ook een kleine donatie gedaan. In Colombo aangekomen vraag ik eens heel onschuldig of er misschien in Sri Lanka ook McDonalds waren. In Nuwara Eliya hadden ze ons verteld dat die er niet waren. Zo snel gaf ik het niet op omdat ik niet kon geloven dat er een land was waar geen McDonalds waren. Aangezien onze Chauffeur uit deze buurt kwam, toch nog even proberen. En ja, die was er toch wel volgens de chauffeur, hij moest wel erg lachen toen ik het vroeg (zullen wel meer toeristen hebben gevraagd). PS de McDonalds was erg lekker, onze oer srilankeese chauffeur kreeg de mcnuggets en french fries goed weg. We komen aan in Negombo wat er erg vertrouwd uit ziet, een vorm van herkenning. In ons hotel aangekomen nemen we afscheid van de gids na twee weken. Nemen nog een foto en we checken in. Eindelijk een internet cafe met wel een goede verbinding, vandaar dat er vanaf vandaag meer foto\'s en dergelijke op staan. Veel PLezier, want waarschijnlijk zal er de komende dagen niet veel bijkomen, aangezien we op de Malediven waarschijnlijk geen internet hebben.  
  • Bas Ligtvoet
    9u. Vertrek vanuit het Centauria Tourist Hotel. Erg mooi trouwens en eens lekkere bedden, waar het hier nogal eens aan schort. Vandaag een wat langere reisdag. We rijden naar de zuidkust waar we voor het eerst de schade van de Tsunami zien. Het maakt erg veel indruk op ons, sommige plaatsen zijn redelijk gespaard gebleven, maar sommige zijn gewoon tot de grond toe gelijk gemaakt. De kracht van de golf was soms zo groot dat de golf teven de kust aan botste, over de dijk ging en daarna met zo n geweld naar beneden kwam dat er een gat in de grond werd geslagen.   Aangekomen in Galle gaan we meteen naar het door de Nederlanders gebouwde fort. Het fort is erg groot een heeft hele dikke muren. Zo dik dat het de Tsunami goed heeft overleeft (hollandse degelijkheid zeg ik maar, 17de eeuws).   We eten een hapje in het fort en gaan naar onze eindbestemming, Unawatuna Beach Resort. Eenmaal aangekomen is het een erg mooi Resort, aan het strand, erg mooi gelegen. Onze spullen leggen we weg en gaan naar het strand. De zon staat inmiddels al wat lager en maken nog een strandwandeling over het strand. Erg mooi daar, zie blauwe zee en dat hele mooie strand. De bar/restaurant ziet er erg mooi uit en we besluiten wat brood met knoflook te nemen, het duurt een half uur, maar dan heb je ook wat. ERG lekker. Twee uur laten besluiten we eens niet een keer het buffet te nemen, dat hebben we nu wel genoeg gehad. Heerlijk A la Carte! Het eten was erg lekker. Beetje op tijd naar bed, want we moeten vroeg op!  
  • Bas Ligtvoet
    Na twee dagen Ambiente vertrekken we van het geweldige uitzicht. Om 11u staan we gepakt en gezakt en de reis gaat naar Embilipitiya. (een onmogelijke naam om uit te spreken) Deze dag staat er niet zo veel op de planning. We maken aan het einde van de dag een Safari. Deze is helemaal naders dan de eerste. Het is hier veel droger dan in het noorden, we zitten hier aan het einde van het droge seizoen. We zien Olifanten, waterbuffels, soort flamingos, pauwen, een vos, en toeristen. Erg mooi om te zien. We gaan naar het Centauria Tourist Hotel. Ik had hier een beetje een raar voorgevoel over, omdat dit het enige hotel was wat we niet op internet konden vinden. Gelukkig kwam alles goed. Het was een heel mooi hotel met een mooi zwembad.   Gezien de hitte van de safari zijn we nog snel het zwembad in geplonst voor de verkoeling. S avonds nog een hapje eten en lekker gaan slapen.  
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag hebben we een rustige dag, we zijn onze tweede dag in Ella. De bedoeling was om naar de watervallen te gaan, maar er is zo weinig water gevallen dat die zo goed als is opgedroogd, helaas voor ons alleen een droge waterval. Lekker een beetje van het uitzicht genieten, boekjes lezen. Bij het ontbijt de enige nederlandse toerist uit Leiden nog even gesproken. Yvette had van haar vader een smsje ontvangen dat er de Srilankeese minister van Buitenlandse Zaken is vermoord in Colombo en de noodtoestand is uitgeroepen. Hier was het nieuws nog niet bekend en we merken er ook niets van. Vandaag verder geen bijzonderheden....
  • Bas Ligtvoet
     We vertrekken uit Nuwara Eliya, hotel The Heritage. Redelijk kunnen slapen, het ontbijt was goed. Na het ontbijt, kwamen we bijten en het regende zowaar een beetje.   We vertrokken naar Horton Plains en World end’s. Het is een uniek natuurgebied op grote hoogte (ongeveer 2300m). De weg ernaar toe is er krap en het is erg mistig zodat we van de toch erheen niet zo veel zien van de omgeving. Eenmaal bovenaan aangekomen is het er mistig en zijn de vrouwelijke gidsen an vertrokken met andere groepen. Onze chauffeur wilde eigenlijk een vrouwelijke gids, achteraf was ons duidelijk waarom.  De wandeltocht door het vlakke hooggebergte was erg mooi, met name het eerste stuk. Overal hoor je water stromen, kleine meertjes. Veel groen. De wandeltoch verloopt spoedig maar onze gids kan geen verstaanbaar engels spreken en alleen No en Yes zijn te verstaan. Dat wordt geen fooi dachten wij zo. Hij ook steeds 20 meter voor ons, en hij zag eruit alsof hij er helemaal geen zin in had.   Op de route lang een leuke waterval, maar door de beperkte regel was die niet zo wild. We konden erg dichtbij komen, erg leuk   Eenmaal aangekomen wij Worlds End was het weer aardig opgeklaard en hadden we een spectaculair uitzicht. We stonden op de rand van een afgrond van meer dan 900 meter hoog. Als je over de rand probeerde kijken, dan zag je niets beneden, alleen een zeer stijle rotswand, erg indrukwekkend. Nadat we een aantal foto\'s gemaakt hadden, gingen we weer verder  met onze wandeling. Het tweede gedeelte van de route was een stuk minder mooi, alleen over een rotspad met weinig vergezichten. Uiteindelijk hebben we 8 km gelopen door de heuvels en dat was wel genoeg.   We hebbe de gids een erg lage fooi gegeven. Het blijkt dat de vrouwelijke gidsen wel engels spreken en het gidsen wel met passie doen, vandaar dat onze chauffeur een vrouwelijke gids wilden.   Bovenaan aangekomen hebben we wat gedronken en zijn we vertrokken naar Ella, een klein plaatsje.
  • Bas Ligtvoet
    Na drie dagen Hilltop gaan we naar Nuwara-Eliya, de bergen in. Het zal daar een stuk kouder zijn.   De weg ernaar toe is erg slecht, de RDA-tjes (Road Development Authority), zijn dan ook erg druk aan de weg bezig, maar dat gaat hier erg langzaam. Volgens de chauffeur zijn ze al 5 jaar aan de weg bezig. De weg wordt breder gemaakt, en dat is op sommige stukken ook erg hard nodig.   De tocht door de bergen is schitterend. De natuur is heel erg mooi en afwisselend. Nu we wat hoger gaat is de vegitatie weer anders, we zien zelfs naaldbomen, die we nog niet tegengekomen waren.   We verblijven in een koloniaal hotel op de berg. Het hotel is wat ouder maar ziet er voor de rest wel aardig uit. We hebben nog niet veel gegeten en omdat er een bruiloft aan de gang is, is het restaurant gesloten. We doen room service, en yvette besteld voor ons beide een chickenburger. Dat hebben we geweten. De chicken leek een dun plakje cervelaat (ook zo dun) een broodje, ketchup en wat sla. Ik heb het niet opgegeten, ik ging bijna over mijn nek. Het drinken was wel erg lekker.   Op naar een internet cafe, wij lopend naar het dorp. Beetje raar dorp, we worden erg nagekeken, alsof hier nooi toeristen komen. (dat is denk ik ook zo). We voelen ons niet op ons gemak. We lopen wat rond met de lonely planet en zoeken een internet cafe. Yes gevonden in een achteraf steegje. Het was er erg druk dus zijn we maar snel gegaan.   We lopen terug naar ons hotel, aangezien ik nog niet veel gegeten heb, gaan we nog een restaurant binnen. IK bestel een fruit platter (vers fruit), dat is altijd goed en veel. Het avondeten is niet zo heel veel, dus we gaan snel slapen!
  • Bas Ligtvoet
    Zondag 7 augustus. Ik word wakker met een beetje hoofdpijn en rugpijn van het harde bed. We staan al vroeg op om naar een hele hoge rots te gaan. Gelet op warmte vertrekken we om 6.30u. Na een paar banaantjes om de ergste honger te stillen gaan we op pad. De chauffeur staat al klaar en we vertrekken meteen. De temperatuur is nog erg lekker. Om 7u arriveren we ongeveer. De chauffeur koopt de tickets en wij lopen de ruines in. Overal zie je een soort vijvers. Deze ruines zijn erg goed bewaard gebleven. Aan het einde van het pad zien we de onheilspellende rots liggen. Als we naar boven kijken zien we er al een beetje tegenop. Het is wel erg hoog. We lopen via allerlei stijle trapjes naar onderaan de rots. Ik kijk eens naar boven, erg hoog en stijl.   Toch maar aan de klim beginnen. Rustig Rustig is het motto. Na de eerste stijlen trapjes (als je 50cm naar rechts kijkt zie je al een afgrond van, dat wil je niet weten)Op een trap kunnen we naar boven om in een grot in de rots wandschilderingen te zien. Ze zijn erg mooi bewaard gebleven. De trap naar beneden is ook weer erg stijl, een echte wenteltrap. De tocht naar boven gaat weer verder. Erg langzaam, dat is de enige methode, ook volgens de guides. Onderweg worden wij arme toeristen geholpen door lokale mannetjes (die willen geld verdienen) om naar boven te gaan. Sommige treden zijn niet breder dan 15 cm. Gelukkig ziet de constructie er deugdelijk uit, op de roestige traptreden soms na. Mijn handen zijn ook helemaal geel geworden van de roest.De tocht naar boven gaat verder. We hebben het een na laatste plateau bereikt. Vandaar gaan zeer stijle trappen naar boven om. Toch maar doen, we zijn er bijna, zeggen we tegen elkaar. Yvette gaat voorop, ik erachter aan. Eenmaal bovenaan gekomen is het uizicht fenomenaal. Geweldig. Je kunt erg ver kijken, als is het niet helemaal helder.   Je kunt zelf de treden die men vroeger gebruikte nog zien, je snapt niet hoe dat is gelukt. Er stond een heel paleis bovenop van bakstenen, een zwembad natuurlijk. Bijzonder! De trap naar beneden is een stuk eenvoudiger. Een maal onderaan aangekomen voel ik me niet zo lekker. Mijn hoofdpijn is erger geworden. Eenmaal in ons guesthouse aangekomen voel ik me helemaal warm, als het maar geen koorts is. Een lauwe douche, zuster yvette en een pijnstiller doen wonderen. Ik geloof dat ik het te heet heb gekregen op mijn hoofd. Veel drinken, zout en zoet drinken is het motto. Op dit moment gaat het al een heel stuk beter, ik denk dat het nu wel over gaat.   We lunchen bij het guesthouse en vertrekken naar ons nieuwe hotel aan de andere kant van het plaatsje. (oorzaak was het eerdere vertrek uit Trinco). Dit hotel ziet er netjes uit, airco, zwembad, prima! Het is nu 15.55 hier en we zitten in het internetcafe. Vanavond gaan we niets meer doen en morgen gaan we naar Kandy. Daar zullen we 3 dagen zijn.  
  • Bas Ligtvoet
    Een nieuwe dag is aangebroken. Na het verschikkelijke avond eten, was het ontbijt een stuk beter.   We vertrekken op tijd naar de ruines van een koning en zijn 500 vrouwen. Het paleis was er groot. Als eerste bezoeken we het standbeeld, niet erg groot.   We vertrekken naar het museum, dat nog dicht is als we aankomen (8.45). We lopen even rond tot 9u want dan gaat het open. Eenmaal binnen zien we hoe het volgens de archeologen geweest moest zijn. Vele foto\'s van opgravingen en marquettes hoe het geweest was. Erg groot allemaal. Het museum was niet groot dus daar waren we snel doorheen.   Het is daar zo groot dat we met de auto naar de opgravingen werden gebracht.   Door het park rijdende vertelt onze gids het verhaal erbij. Het is te lang om het hier te vertellen. Het complex is gigantisch groot. Veel tempels ook uit verschillende tijden en stijlen en geloven, omdat Sri Lanka door vele geloven en de daarbij behorende koningen is geregeerd. Boedhisme, Hindoeisme, katholiek, iedereen heeft hier wel gezeten.   Als laatste bezoeken we 4 hele grote boedha\'s. Erg groot en mooi om te zien. Foto\'s zijn mooier dan dat ik het kan vertellen, dus die moeten jullie maar komen bekijken. We vertrekken nu naar de Kust, de plaats Trincomalee. Onze chauffeur dacht even een short cut te nemen, maar dat viel even tegen. Korter was het wel, maar de weg was wel zo beroerd, dat hij deze weg voorlopig niet meer neemt. Het duurde dan ook wel even voor we die weg af waren, maar we hadden wel 20 km afgesneden. Na een rit van een paar uur komen we in de plaats aan. Het valt de chauffeur meteen om dat er iets vreemd aan de hand is in de stad. Het is er zo rustig. Hij vertelt ons dat de dag ervoor een politiechef is vermoord door de LTTE (Tamils) en dat het daarom zo rustig is. Yvette vraagt om het wel veilig is, maar dat was geen probleem. Toeristen zijn altijd veilig in sri lanka!! Ik heb wel het gevoel dat dat wel klopt, ze zijn erg afhankelijk van toeristen.   Tot 4 jaar geleden is hier nog erg veel gevochten tussen de LTTE en het sri lankeese leger. De resten daarvan kun je dan ook goed zien. Veel afgebrande vernielde huizen. Erg treurig allemaal.   Je rijdt door de straten en ik heb nog nooit zoveel militairen gezien langs de weg. Dit was wel erg extreem. De reis verlied verder prima. Aangekomen bij het hotel is het een wereld van verschil. Een relatief mooi hotel, rechtstreeks aan zee. Wat een contrast! De kamer viel ons op het eerste gezicht een beetje tegen, de lonely planet was erg lovend, dat viel tegen. Het was redelijk schoon om de lagen stof na (ze beweerde dan ook dat het twee keer per dag schoongemaakt werd). Yvette klagen bij de receptie en binnen 5 min. was er iemand om te kijken of het klopte. Chief Cleaning was er snel uit en ging persoonlijk de kamer schoonmaken. Wij ondertussen even een Coca Cola drinken en daarna rook de kamer erg lekker fris. Het eten viel ook wat tegen, Ik haf Fish fingers met french fries en Yvette koud eten van het reeds afgelopen buffet. Ze hadden de restjes gewoonvan het buffet gepakt en het niet eens opgewarmd. Echt Associaal. Dit was de druppel, we besloten hier maar 1 dag te blijven in plaats van 2.   Het strand en de zee zijn schitterend. Het klopt echt, wit strand en blauwe zee!! 
  • Bas Ligtvoet
    Het ontbijt: We worden wakker, kleden ons snel aan en gaan heerlijk ontbijten. Het is geen buffet maar we krijgen vele lekker hapjes op tafel, croissants, witte kleine bolletjes, jam, gebakken ei. Ik neem een gebakken ei met verse jus en geroosterbrood met wat jam, Allemaal heerlijk. We zouden om 9u vertrekken, maar het lekkere ontbijt heeft wat langer geduurd, maar zoals de chauffeur zo vaak zegt, het is jullie vakantie, dus dat doen we dan ook...   We vertrekken naar Polonnaruwa.     We gaan  onderweg een aantal dingen bezichtigen. Als eerste gaan we naar een boedistische tempel met veel stulpa\'s. Nadeel, heel eind naar boven lopen, in de hitte. Maar ja beetje puffen en dan komt het goed.   Eenmaal boven aangekomen is het uitzicht fantastisch. Je kunt over de hele regio uitkijken en het is nog mooi weer ook. Het nadeel is wel dat ze hier overal een charity box zetten en overal geld voor willen zien. Als je toevallig Japanner bent en dit niet snapt en overal geld in stopt uit beleefdheid dan ben je zo veel geld kwijt. De trip naar beneden is een stuk gemakkelijker en we lopen via een andere trap naar beneden, waar onze chauffeur en 20 andere verkopers op ons staan te wachten!Helaas wij hebben genoeg drinken bij ons zodat we ons niet hoeven te laten oplichten. Eindelijk we gaan naar het hoogtepunt van de dag, we gaan naar het Minneriya Park (National Park). Het park is bekend om zijn grote groepen wilde olifanten. Onderweg gaan we eerst nog lunchen in een heel leuk gezellig restaurant. Het lijkt wel of het een verzamelplaats is voor toeristen want we komen er ook andere reizigers tegen die wij ook al eerder zijn tegengekomen. Het wordt steeds drukker in het restaurant. Tegen 15.u vertrekken we naar het park. Eenmaal aangekomen stappen we over in een 4wd. We zig-zaggen over een pad en opeens stop de wagen, aan de rechter kant zien we onze eerste olifanten die staan te eten. Het zijn er vier volgens mij. Erg aandoenlijk om te zien, omdat er ook een jong olifantje is te zien. We gaan weer verder. Eenmaal aangekomen bij het reservoir (kunstmatig aangelegd meer) . Hier komen de olifanten om te drinken. In de verte zien we al wat 4wd\'s staan, en wij komen er gezellig naast staan. We zien iets heel bijzonders namelijk, olifanten in het water, het zijn er wel bijna 40. We kunnen heel dichtbij komen. Iedereen is er stil van. We kunnen de olifanten in het water zien drinken, spelen. De ondergaande zon erbij is schitterend. De gids vertelde ons dat dit heel bijzonder was, omdat ze van te voren niet weten hoe laat de olifanten gaan drinken en we u redelijk vroeg zijn. Waarschijnlijk omdat het die dag erg warm was zijn de olifanten wat vroeger. We hebben heel veel geluk dat we dit konden zien. Na een half uur vertrekken we en gaan we richting de uitgang. Onderweg zien we nog apen, olifanten, veel verschillende vogels en verschillende zee-arenden. Voor deze geweldige rit geven we de gids en chauffeur een leuke fooi!!!   Na de safari gaan we naar ons hotel. Hoe zal ik het zeggen. Het uitzicht over het reservoir was schitterend, zeker met de ondergaande zon. Het restaurant met de verschrikkelijke live muziek en oude uitziende kamers en zwembad e.d. nodigde ons niet uit om nog iets te gaan doen. Na de lekkere tomatensoep, de vieze salade en de redelijke kip, en als toetje wat vers fruit, zijn we snel naar onze kamer gegaan. De lonely planet doorgelezen om te weten wat de volgende dag ons zou brengen.    
  • Bas Ligtvoet
      We starten met een nieuwe dag, de eerste dag van one rondreis. We worden opgehaald door onze chauffeur voor het hotel om 8.30 zoals afgesproken met Jessica onze touroperator van ParagonHolidays. Onze prive chauffeur heeft een perfecte wagen met airco, niet zo oude bak, een echte Daewoo!! We vertrekken vanuit Negombo naar Anuradhapura. Onderweg over een slingerweg door dorpjes legt onze chauffeur iets op het dashboard, het is zowaar een radardetector. Die hebben ze hier ook. Alleen hier krijg je geen boete van E 250 als je gepakt wordt met zo n ding, hier zijn ze niet zo streng volgens onze chauffeur.    Onderweg stoppen we nog bij een vismarkt waar het erg luidruchtig is en Yvette nog even met een haai wil spelen. foto\'s zullen het verduidelijken.   Eenmaal van de hoofdweg afgeslagen verandert ook meteen de kwaliteit van het wegdek. De radardetector is ook helemaal niet meer nodig.    Onze gemiddelde snelheid is nu ook maar rond de 40 – misschien 50 km/u. Onderweg zie jede vegetatie veranderen. Aan de kust veel palmbomen, nu helemaal niet meer. Na een uur of 5 zijn we aangekomen bij ons eerste Hotel het Palm Garden Village. Dit is wel een heel erg luxe hotel, echt super mooi, in de middel of nowwhere.   Aangekomen op het park, is het erg sjiek zeker voor hier. Alles heel netjes aangelegd super! Alles is in koloniale stijkl gebouw, en een schitterend zwembad tussen de bomen. Erg goed!Na een rustpauze vertrekken en een hapje in het hotel waar je niet eens zelf je glas in hoeft te schenken, althans je krijgt er de kans niet voor!We gaan naar de Kloosterstad Mihintale waar we verschillende oudheden bezoeken. Het is al wat later op de dag er het licht staat schitterend op deze mooie oudheden. Onze chauffeur geeft elke keer een verhaal bij de bezienswaardigheden, erg interessant allemaal en zo oud. We rijden heel decadent in onze airco auto langs alle bezienswaardigheden en moeten vele verkopers van ons afschudden.
  • Bas Ligtvoet
    Zo Dag 2 is begonnen.   7.45 We zijn wakker. Eerst even oprekken van het harde bed. Alle spieren zaten vast en mijn rug deed zeer. Die is dan ook niet veel gewend. Even lekker ontbijten. We hadden gisteren al een plannetje gemaakt om te gaan bekijken wat we gaan doen. We gaan met een tuktuk door de stand Negombo scheuren. Je hoeft maar een paar meter te lopen en de tuktuk\'s komen vanzelf voorgereden. Beetje onderhandelen (yvette is niet zo hard meer als vroeger) en we hadden de ochtend een tuktuk chauffeur voor ons zelf. Als eerste zijn we naar een tempel geweest waar net een processie aan de gang was. Veel rook, enorm warm en het was pas 9u. (foto is gedraaid) De chauffeur die altijd ook een gids schijnt te zijn kon ons van alles vertellen. Het stond vol met beelden. De foto\'s zullen voor zich spreken. Vervolgens gingen we verder met onze tuktuk chauffeur en kwamen langs een katholieke kerk. Hebben wij geluk was er net een trouwerij bezig. Volgens onze chauffeur kun je gewoon binnenlopen en foto\'s maken van het bruidspaar. Wij hielden ons toch maar een beetje afzijdig om toch wat respect naar het paar te tonen. Het lijkt inderdaad op een bruiloft zoals wij die ook kennen in de katholieke kerk. Leuk dat je dat hier ook ziet.De volgende tussenstop is de visafslag, ofwel een hoop vis op het strand. Soms lag het te drogen en dan werd het droge vis. Vandaag was een goede vangst dat een mannetje ons kwam vertellen (die wil geld, dachten we). Hij gaf ons geheel ongevraagd een rondleiding over vismarkt. Er was inderdaad vanalles te krijgen. Haaien, sardientjes, red snapper, tonijn enz. De stank vond ik wel heel erg mee vallen, niet zo\'n hele vieze lucht, nee, dit was heel goed te doen. Aan het strand lagen vele vissersboten.Het tourtje zat er bijna op en we liepen terug naar de tuktuk. Onze zogenaamde gids wilde graag iets hebben voor zijn studie, wij gaven wat, maar dat was te weinig. We hadden echt niet meer geld bij ons, dat lag in de tuktuk. Helaas voor hem, nu kreeg hij niets. Dat is het risico als je nee zegt.!Onderweg naar het Dutch Fort kwamen we langs de kanalen die onze voorvaderen hebben gegraven in de tijd dan de Nederlanders het hier voor het zeggen hadden. Het zijn smalle kanalen net zo als in Amsterdam, iets smallen meer veel langer. De halte dutch fort viel erg tegen. Het blijkt een gevangenis te zijn. We konden er dan ook niet in, maar zagen wel hoe twee gevangenen naar binnen werden gebracht. Snel vergeten.Op onze route stopte we bij een overdekte markt, erg druk alleen maar groeten en fruit. Yvette kocht een tros heerlijke bananen voor E 0,20. En ze maakten toch heerlijk. Je moet het alleen wel snel opeten, want een tros banenen is in een paar uur van geel naar bruin getransformeerd. De bananen die we over hebben, liggen nu even in onze koelkast om dit te voorkomen.Volgende halte en een hoofdstuk uit het boek \" Hoe verdien ik aan toeristen\". (Trouwens het valt me ook op dat er bijna geen toeristen zijn. Op onze hele tour heb ik geen toerist gezien)   We werden naar een medicinale tuin gebracht waar ze kruiden kweken. We kregen een rondleiding van iemand die daar werkte. Er stonden veel verschillende soorten planten, vanilla plant, aloe vera plant, gember en nogvele andere soorten. Na een kopje thee kregen we nog een heerlijke massage met zelf gemaakte olie (die kon je daar toevallig ook kopen). Maar ik moet toegeven het was een goede massage. Ik heb die masseur dan ook 100 Rps gegeven. Een lijst met artikelen werd ons voorgeschoteld om daarop aan te geven welke spullen wij wilden hebben. Na drie zaken aangekruist te hebben gingen we naar de shop om ze te halen. Toen werd de prijs pas bekend gemaakt. Uiteindelijk hebben we 1 item gekocht, namelijk citroenella tegen de muggen (die heb ik nog niet gezien). Volgende tripje, een boedha beeld. Het betrof een kleine tempel met daarin veel boedha\'s. De gids vertelde ons dat ze bezig waren met de restauratie, omdat de tsunami ook wat schade had aangericht, met name de verf van de eerste twee meter was zwaar beschadigd. Met de restauratie waren ze begonnen en ook daar vroegen ze een donatie voor. Je mog dan wel in het boek schrijven dat je een donatie had gedaan. Als wij daarin keken waren dat grote bedragen, zeker voor hier. 20 tot 40 euro was niets (dat is voor hier HEEL VEEL).Dit was het laatste van ons tripje. Na een tussenstop bij de ATM gingen we lunchen bij King Coconut, erg lekker gegeten, mini loempia\'s, french fries en brood met kaas en knoflook. Als drankje een fles water. Alles kostte nog geen E 5.We gaan nu afkoelen op onze kamer met airco. Tot LATER!!  
  • Bas Ligtvoet
    De voorbereiding   Donderdag 7 juli:We heb een afspraak gemaakt met de GGD op dinsdag 19 juli. We gaan naar de GGD om te kijken of we nog vaccinaties nodig hebben en of we onder de malaria pillen uit kunnen komen. Wat een troep... De elvia reisarts adviseerde malaria pillen Paludrine?Het is maandag 11 juli Het begint wat rustiger op mijn werk te worden zodat ik aan de vakantie kan gaan denken. Zoals je bij yvette kunt lezen  hebben we al wat voorbereidingen getroffen. Het vakantiegevoel begint te komen.
  • Bas Ligtvoet
    Vervolg:   Eenmaal aangekomen ging het weer allemaal goed. Door de doaune ging erg snel allemaal heel soepel. Yvette had van te voren al een een taxi besteld om ons naar het hotel te brengen en zowaar, deze stond al klaar het een bordje \" mr Klerkx\". Na 10 minuten vertrokken we dan echt naar ons hotel, dat duurde maar 15 min. Daar lag het dan aan de zee, hotel Blue Oceanic.  Ik merkte wel dat het erg warm en vochtig is, met zweet liep over mijn rug heen, acclimatiseren is hier echt nodig.Gelukkig doet de airco het goed op de kamer.  Tegen over het hotel zat een internet cafe, dus we moesten natuurlijk even uitproberen of onze site werkt vanuit het buitenlad en of we al wat foto\'s kunnen uploaden. Het LUKT. Op de foto pagina staat alvast een foto! Na het internetten zijn we wat gaan eten in het restaurant. Dat was lekker spicy, zelfs iets te, ook voor Yvette.   \'s Avonds hebben we nog naar een optreden van de Sri lankeese Hans klok gezien, maar dat was zo goed dat ik yvette elke 5 minuten wakkers moest maken. We zijn we maar gaan slapen om 21.15. Lange reis weinig geslapen.  \'s nachts werden we wakker, en dachten dat het al bijna ochtend was, was het maar 23.45, de ochtend dat ging nog wel even duren, zeker op die harde bedden.
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag vertrekken we om 21.30 vanuit Dusseldorf.  Stephan heeft ons weggebracht naar Dusseldorf, alles is perfect verlopen. Perfect vliegveld, alleen een beetje weinig winkels om de 3 uur door te brengen. Inchecken gaat prima, maar op dat moment kom ik er achter dan ik mijn eerste item ben vergeten, namelijk bij bagage zak voor om mijn rugzak. Helaas vergeten. Ik vond mijn tas ook al zo leeg. 13,3 kg Ach, dat kan gebeuren, maar dat gaat het bij mij kriebelen of het allemaal wel goed zal gaan. Eenmaal ingestapt in het vliegtuig, (LTU --> aanrader) merkte we dat het wel goed zat met de vliegtuigmaatschappij. Op elke stoel lag een kussentje, een dekentje en een opfrissetje met een kam, tandenborstel en tandpasta. Daar kunnen de KLM, martinair en transavia en vele andere nog een voorbeeld aan nemen. Uiteindelijk vertrekken we met 15 minuten vertraging. De vliegreis verloopt voorspoedig, ik heb redelijk kunnen slapen onderweg. Het eten was ook goed, kip met rijst. Van het drinken moesten ze zeker af want daar kwamen ze erg vaak mee langs. We hebben ook geen last gehad van huilende kinderen, een uitzondering daargelaten. Lees verder op 1 augustus
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag vertrekken we weer naar Nederland. Met de speedboot gaan we van Meeru Island naar het hoofdeiland Malé. Hier nemen we het vliegtuig richting Düsseldorf. De ouders van Bas komen ons ophalen.  
  • Bas Ligtvoet
    Vanmorgen lekker ontbeten met uitzicht op zee. Het is heerlijk om overal op je blote voeten heen te lopen. Vanmiddag hebben we een welkomsmassage gehad van een kwartier. Heerlijk ontspannen wordt je daar van!   Vanavond gaan we lekker pizza bestellen en in ons huisje opeten.   Verder niet veel gedaan. Bas heeft in zee gezwommen, beetje visjes bekeken vanaf ons ligdek en genoten van de airco. Het is hier namelijk vrij warm tussen alle palmbomen.  
  • Bas Ligtvoet
    Een houten huisje met het zonnedek boven de zee, voorbij zwemmende roggen, kleurige vissen om je benen, krabbetjes die over het strand rennen. En bovenal: de fel turquoise zee overal om je heen!   Kortom, nog mooier dan op de plaatjes!  
  • Bas Ligtvoet
    Schat, hebben we de zonnebrand en de hangmatten bij ons? Dan gaan we naar de Malediven!
  • Bas Ligtvoet
    Inmiddels zijn we in Negombo aangekomen voor onze laatste dag hier in Sri Lanka. Vanmorgen vertrokken we rond 08.15 van Unawatuna richting Negombo.   En waar hadden deze toeristen zin in?   In een hapje van de MacDonalds! Laten er in heel Sri Lanka nou 2 zijn en we komen langs beide. We stoppen bij MacDonalds nr. 2 en trakteren onszelf en Saliye op een MacNuggets menu. Saliye had nog nooit MacNuggets gegeten en vond het zachte kip. Hij heeft ook gelijk zijn vuurproef \"al rijdend met Macnuggets\" overleefd, haha!   Bij het hotel aangekomen namen we afscheid van Saliye. Hij heeft ons prima rondgereden!   En nu dan eindelijk een internetcafe dat werkt! We hebben bijna niet kunnen internetten omdat er of geen internet was of de verbinding was zo slecht dat je er na 15 minuten al wanhopig mee stopte. Bas zet zo dadelijk nog een aantal foto\'s op de site.   Vanmorgen zijn we trouwens nog naar een schildpaddenkwekerij geweest. We mochten schildpadjes van 1 dag jong vasthouden. De eieren worden hier in het zand opgeslagen en als de schildpadjes uitkomen, blijven ze daar een aantal jaar. De eieren worden door vissers voor 5 rupees per stuk aan de kwekerij verkocht. Zo wordt de schildpad hier beschermd. Helaas was een groot gedeelte van de kwekerij verwoest door de tsunami. Onze donatie (en die van andere toeristen) kwam dus goed van pas.  
  • Bas Ligtvoet
    Kilometer na kilometer reden we langs verwoeste huizen, ontwortelde bomen en tentenkampen. Boten lagen meters hoger op de kust weggeslingerd door de zee. Ongelooflijk wat het water hier heeft aangericht! Links van de weg lag de mooie blauwe zee en rechts van de weg zagen we her en der nog brokstukken van huizen overeind staan. Ik werd er helemaal stil van.   Gelukkig zijn er al vissers die nieuwe boten hebben, zijn er houten huisjes gebouwd en komt het toerisme weer heel langzaam op gang. Saliye vertelde dat het langs de hele weg vol had gestaan met huisjes en hotels, maar het enige wat je tussen de palmbomen door zag was af en toe nog een fundering van wat ooit iemands bezit was geweest.   We kwamen bij het plaatsje Galle aan waar we een hapje gegeten hebben in een restaurant dat uitkeek over een gedeelte van het fort en de zee. Het was vrij warm en hebben daarna eigenlijk niet meer rondgelopen. We reden door het fort heen en hebben wat foto\'s gemaakt. Er waren bussen vol met kinderen die vandaag op schoolreisje waren. De meisjes in hun witte jurken en de jongens in een witte bloes en blauwe broek. Deze schooluniformen worden door de ouders betaald, het onderwijs is gratis.   Daarna reden we terug naar ons hotel. Ook dit was flink door de tsunami beschadigd, maar is inmiddels opgeknapt. Het ligt echt schitterend aan het strand tussen de palmbomen en 10 meter van de zee af. Natuurlijk waren ook de altijd aanwezige verkopers er weer. \'s Middags tijdens het happy hour een lekker cocktailtje op en \'s avonds a la carte gegeten. Mijn jumbo prawn was erg lekker!!   Vannacht heb ik slecht geslapen. Het regende, de wind waaide om het hotel en ik had in mijn slaperige hoofd al hele visioenen van de tsunami die weer zou toeslaan. Ik wilde zelfs al een rugzak inpakken met de nodige spullen om te vluchten, mocht dat nodig zijn. Gelukkig viel ik daarna in slaap. Het heeft een hele indruk op me gemaakt...   Onze eindbestemming van vandaag is Unawatuna, een plaatsje aan de westkust van Sri Lanka. Saliye stond al netjes klaar met de auto en daar gingen we weer. Via een shortcut kwamen we uiteindelijk de hoofdweg weer op bij het plaatsje Tangalle. Ik vond dat er plotseing zoveel rommel in de rijstvelden lag en zag ook boomstronken. Al snel werd het duidelijk: hier had de tsunami toegeslagen.  
  • Bas Ligtvoet
    Na het laatste mooie uitzicht op het dal van Ella rijden we door de bergen weer naar beneden. En eindelijk wordt de weg weer vlak en zien we de horizon weer. Na een aantal uren stoppen we bij een restaurantje waar op de muur in het Singalees staat geschreven: \"eten zoals thuis\". Ja, mijn Singalees is inmiddels uitstekend ;-) Grapje, Saliye zei dit. In dit tentje komen bijna alleen maar locals. Enthousiast schep ik mijn bordje vol met inheems geurende gerechten.... Het duurt een paar seconden, maar dan krijg ik door hoeveel pepers ze stoppen in het \"eten zoals thuis\". Sodeju, mijn haar staat er van overeind, maar de smaak is lekker. Bas vindt het veel te pittig en eet een paar hapjes rijst en wat papadums (soort Srilankaanse kroepoek). Was ik ook maar zo verstandig. We zitten nog geen 5 minuten in de auto of ik moet nu ter plekke echt heeeeeel nodig! Gelukkig vindt Saliye weer een goede boom waar ik opgelucht achter weg kruip.   De omgeving waar we doorheen rijden is erg droog. Veel dor gras, bruine bomen en een olifant. He, een olifant! We komen in de richting van Udawalawe National Park waar we een safari gaan maken. Het is stikheet en we smeren elkaars nek en armen in met zonnebrand. Petjes op onze hoofden, videocamera en fototoestel in de aanslag en we springen in de jeep. Al snel zien we een aantal olifanten met een paar jongen naast de weg staan. \"You very lucky today, very close to the road!\", zegt onze ranger.
  • Bas Ligtvoet
    Om 04.30u piept de telefoon van Bas. Het is mijn vader die laat weten dat de Srilankeese minister van Buitenlandse Zaken is vermoord en dat de noodtoestand is afgekondigd. Nog half in slaap vertel ik dit aan Bas en allebei hebben we de rest van de nacht onrustige dromen over militairen, vluchtpogingen en meer van dat soort zaken.   \'s Morgens weet Saliye het nieuws ook al en hij is verdrietig dat juist deze minister is vermoord. Hij durfde te zeggen waar het op stond, onder andere over de Tamilstrijd. Maar omdat de minister zelf ook Tamil was, stond hij hoog op het lijstje van de Tamils om vermoord te worden. Hij is doodgeschoten terwijl hij aan het zwemmen was.   Hoog in de bergen merken wij verder niets van eventuele onrust. Voor ons begint de dag met een ontbijtje en realxen. Dit relaxen houden we de rest van de dag vol. \'s Middags brengt Saliye ons naar het dorp dat een paar heuvels lager ligt. We proberen te internetten, maar dat is niet zo\'n succes. Zelfs als er een olifant op mijn toetsenbord zou staan, worden de toetsen nog niet ingedrukt.   We besluiten naar boven te lopen omdat ik geen 80 rupees (ongeveer 70 eurocent) voor een tuk tuk wil betalen. Maar na 100 meter geeft deze toerist het al op. Het is nog zo ver en nog zo steil omhoog! Laat er nu ook net een tuk tuk aankomen! De passagier die er al in zit, stapt uit en wij mogen erin. Tussen de boodschappen van de vorige passagier ingeklemd worden we prinsheerlijk naar boven gereden. Tijd om verder te gaan met relaxen.......  
  • Bas Ligtvoet
    Het regent, het is mistig en nog een beetje donker als we \'s ochtens naar Horton Plains rijden. We moeten hoog de bergen in en op een gegeven moment rijden we in de wolken. Het is zo mistig dat het zicht nauwelijks 5 meter is. Geen zicht op de ravijnen naast ons dus.   Mijn blaas vindt die kou niet leuk en we maken weer eens een pittstop bij een mooie boom. Ik stap uit, loop een stukje naar beneden en ga met de billen heuvelafwaarts gericht zitten. Dat heuvelafwaarts is belangrijk omdat anders je persoonlijke waterval over je schoenen stroomt. Missie volbracht.   Langzaam rijdt Saliye verder en we komen bij een vlakker gebied aan. \"Look, you see that, it is a sambar deer!\", zegt Saliye opeens. In de mist doemt een groot hert op dat me nog het meest doet denken aan een van de rendieren van de kerstman. Prachtig hoe het dier daar staat in de mist. Het heeft een beetje iets mysterieus. Aangekomen bij de ingang van Horton Plains is de mist opgetrokken. Met een gids gaan we het natuurgebied in. Erg mooi met watertjes, veel groen en de wolken die over de bergtoppen zweven. Onze gids is maar een vreemde vogel; engels spreken kan hij niet en hij blijft consequent 20, 30 meter voor ons lopen. Onderweg zien we een waterval en maken een aantall foto\'s. We lopen verder en stijgen omhoog richting World\'s End. Opeens sta je aan de rand van een afgrond en kijk je zo de diepte in. Negenhonderd meter lager ligt een dorpje en in de verte een meer. Verder veel met thee begroeide hellingen. Via een saaie terugweg komen we na 8 kilometer weer aan bij de ingang. De gids krijgt 100 rupees fooi voor het meelopen. Saliye had een vrouwelijke gids op het oog voor ons, maar zij was al weg. Vandaar deze jongen.  
  • Bas Ligtvoet
    Omdat de Perahera vandaag begint, zijn er de afgelopen dagen ruim 7000 agenten verzameld in Kandy om alles in goede banen te leiden. Ook heel speciaal is dat er 17 olifanten MET slagtanden in de Perahera meelopen. Het overgrote deel van de olifanten in Sri Lanka heeft namelijk geen slagtanden.   Door de drukke stad rijden we naar de Tempel van de Tand. Vanwege een bomaanslag een aantal jaar geleden wordt iedereen 2x gecontroleerd voordat je naar binnen mag.     Bas en en Saliye stonden in de mannenrij en waren zo binnen. De rij van de dames leek wel op de gebruikelijke rij voor het toilet. Maar na een snel onderzoekje van mijn tasje mocht ik ook doorlopen. Saliye zei dat ik de videocamera in de rugzak moest stoppen om zo onder de betaling hiervoor uit te komen, wat een goede gids hebben wij toch!   Eenmaal binnen hebben we alles bekeken. We hadden geluk want eenmaal per week is er een kleine processie in de tempel die we nu konden zien. Het belangrijkste in de tempel is natuurlijk de Tand van Boedha. Deze ligt in een kistje in een kistje enz. Hier was het echt ontzettend druk en we konden vanaf een afstandje een glimp opvangen van een goudkleurige kist. Veel mensen gaven bloemen als offer en beden terwijl ze voor de kist stonden. In een ander gedeelte van de tempel stond een goudkleurige Boedhabeeld en aan de wanden hingen schilderijen en teksten over hoe de Tand in Sri Lanka is gekomen. Ook lagen de kleden die de olifanten vanavond gaan dragen al klaar aan de andere kant.   Buiten de tempel stonden al verschillende olifanten verzameld voor vanavond. Het bijzondere is dat er vanavond voor de 1e x 17 olifanten met slagtanden zullen meelopen. Olifanten met slagtanden zijn erg zeldzaam in Sri Lanka. We hadden alles bezichtigd en Saliye legde uit hoe we om de tempel heen konden lopen naar een plaats waar hij ons op zou pikken. Dus Bas en Yvette gingen aan de wandel en we kwamen keurig onderweg Saliye weer tegen. Hij had in de tussentijd namelijk een leuk plekje ontdekt waar we vanavond de optocht kunnen zien.   Rond 17.30u rijden we weer naar de stad. Buiten het centrum mag al nergens meer geparkeerd worden. Eenmaal in de straten waar de Perahera wordt gehouden zie je werkelijk overal mensen in rijen van tien op de stoepen zitten. Het is ongelooflijk druk! Saliye wringt de auto door het overige verkeer heen en bij onze plaats aangekomen springen we de auto uit. In de vluggigheid (Saliye mag namelijk niet stoppen) sla ik met de autodeur bijna een paar Srilankezen van de slippersen. Het mannetje dat vanmiddag de tickets verkocht vangt ons op en via een smalle donkere trap komen we op het balkon terecht waar nu keurig een tribune is gebouwd met ruimte voor 24 toeristen. Geweldige plaats hebben we, onder ons krioelt de menigte en we kunnen alles prima zien. Het kostte dan ook wat centen, maar dan heb je wel wat!   We wachten ruim 2 uur voordat de optocht begint. Eindelijk komen de eerste mannen de hoek om. De optocht bestaat uit olifanten, dansers, drummers, toortsendragers en mannen die het vuur aanvullen met kokosnoten. De eerste olifant komt er ook al aan en later op de avond raken we gewoon de olifantentel kwijt. We genieten met volle teugen! Meteen nadat het laatste gedeelte van de optocht langs is gekomen, stromen duizenden mensen tegelijk de straten uit. Wij storten ons er ook in en lopen naar de afgesproken ontmoetingsplek. Saliye rijdt op een gegeven moment langs en we roepen zijn naam.   Hij stopt zijn auto, wij springen in de auto midden op een drukke rotonde en gaan naar ons hotel voor onze laatste nacht in Kandy.  
  • Bas Ligtvoet
    Vanmorgen stond het olifantenweeshous op het programma. Onderweg hierna toe kwamen we een paar keer olifanten op straat tegen. Dat was wel gaaf om te zien! Morgen begint de Perahera en vele olifanten uit Sri Lanka komen dan naar Kandy toe.     Na ongeveer een uurtje rijden door het bergachtige landschap kwamen we aan bij het olifantenweeshous. Hier wonen zo\'n 60 olifanten die allemaal wees zijn. Er was o.a. een olifant bij die op een landmijn had getrapt waardoor hij nog maar 1 voorpoot had ipv 2. Ook een jong olifantje waarbij het linkeroor was afgebeten door een luipaard.   We hebben gezien dat jonge olifanten de fles kregen. Dat ging er wel in! Daarna liepen we naar de rivier waar een tijdje later enorm veel olifanten door de smalle zanderige straat kwamen aansjokken om een lekker bad te nemen. We konden alles goed zien en erg dichtbij komen. Natuurlijk weer veel te veel foto\'s gemaakt. Maar het was ook zo leuk!   We gingen weer terug naar Kandy en hebben een korte wandeling door de Botanische Tuinen gemaakt. Erg kleurrijk en mooi aangelegd. Gelijk mijn eerste hurktoilet ervaring meegemaakt hier. Dat maakt me normaal niets uit, maar vandaag heb ik een broek aan die je eigenlijk het beste met een luier kan vergelijken. Je knoopt zo\'n broek namelijk aan de voor- en achterkant vast en dan heb je een luchtige broek aan. Bij het aan- en uitdoen valt de helft van de lap stof meestal op de grond. Maar nu moest ik dus oppassen dat zowel de broek en ik niet in het wc gat terecht kwamen. Hoe ik het heb gedaan, weet ik niet meer precies, maar alles ging helemaal goed zonder te knoeien, haha!   De Tuinen deden we in sneltreinvaart en daarna hebben we geluncht in een leuk tentje met uitzicht op de rivier. Vanavond gaan we naar de Kandyan Dancers en daarna naar de Tempel van de Tand. Hier staan ook alle olifanten klaar voor morgenavond.  
  • Bas Ligtvoet
    Vanmorgen was mijn schatje echt niet lekker. De aanblik van zijn ontbijt beviel niet goed en Bas verdween naar onze kamer. Ik heb in mijn eentje verder gegeten en nam daarna wat toast mee naar boven voor Bas. Hij stond erbij en keek er naar en .......     sprintte naar de badkamer. Alles kwam er van boven uit, maar dat luchtte wel op, zei Bas. Enfin, na dit smeuige begin van de dag stapten we de auto in om naar Kandy te rijden. De omgeveing zag er fris, groen en vriendelijk uit. De was wapperde tussen de bananenplanten, er werd fruit verkocht in diverse stalletjes en tussen de palmbomen zag je de huisjes staan. De lucht was mooi blauw, er bloeiden veel bloemen en ik genoot. Bas iets minder, want hij voelde zich nog niet helemaal lekker. Onderweg bij een bedrijfje gestopt waar hout werd bewerkt. Hier kregen we een rondleiding die natuurlijk eindigde in de onvermijdelijke winkel. Een leuke olifant gekocht van mahonie, foto\'s gemaakt en een stukje gefilmd. Ja, ik gedraag me als een echte toerist.   Ook de specerijen- en kruidentuin hebben we bezocht. Bas zocht een comfortabel plekje in de schaduw en ik liet me rondleiden door de tuin. Deze was erg mooi aangelegd en ik heb weer aan diverse blaadjes mogen ruiken.   Terwijl we verder reden naar Kandy werd de weg steeds bochtiger en steiler. Maar goed dat we snel bij het hotel aankwamen, want Bas en ik voelden ons nu allebei niet lekker. De middag hebben we al slaend in bed doorgebracht. \'s Avonds na een pittige curry voelde ik me al weer een stuk opgeknapt. En Bas hield gelukkig zijn eten ook weer binnen. Morgen voelen we ons vast veel beter.  
  • Bas Ligtvoet
    Om 05.45u gaat de wekker af. Ook toeristen moeten weleens vroeg opstaan. Om 06.30u vertrekken we naar de Lion Rock in Sirigiya. Een van de vroegere koningen van Sri Lanka heeft hier lang geleden op een rots van 200m hoog een paleis gebouwd. Om 7u komen we aan bij de tuinen die bij het paleis horen. Op ons gemakje lopen we door de restanten wat eens een tuin was vol met vijvers en diverse gebouwen. Om deze tijd is het nog koel en we lopen richting de rots die voor ons uit de lucht in steekt. Lijkt me best een pittige klim!   Bij de rots aangekomen gaan we via steile stenen trappen langzaam omhoog. We zien tempels uitgehakt in de rotsen en ook zijn er nog tekeningen bewaard gebleven. Saliye onze gids klimt met ons mee en vertelt he teen en ander van wat we zien. Regelmatig staan we even stil om van het uitzicht te genieten (en op adem te komen in mijn geval. Waarom zat ik ook al weer op de sportschool?). Via een metalen wenteltrap gaan we omhoog om fresco’s te bewonderen die op de steile rotswand zijn geschilderd. Aan de rotswand zijn 3 houten smalle planken naast elkaar getimmerd. Gelukkig hangt er ook een soortement hek naast dat je behoed voor een tuimeling in de diepte. Halverwege ligt een afscheiding, want je mag hier niet verder. Misschien doet mijn verwarde kapsel wonderen want ik mag over het hekje stappen om de rest van de goedgevulde vrouwfiguren te bekijken. Bas zegt dat hij dat dus echt niet doet en blijft staan waar hij staat. Via de wenteltrap weer naar beneden en we vervolgen onze klim en lopen verder langs wat ooit een spiegelwand was van glanzend marmer. Deze wand weerspiegelde de figuren die op de rots geschilderd waren. Hier is in oude originale taal op gekerft wat de vroegere bezoekers van lang geleden van de schilderingen vonden. Her en der is dit nog te zien. En dan eindelijk zijn we er bijna. We komen aan op een groot vlak stuk rots en zien de top in zicht komen! Het enige wat we nu nog hoeven te doen is via hele smalle metalen trappetjes naar boven te klimmen. Beslist niet aan te raden aan mensen met hoogtevrees want tussen de treden door kijk je zo de afgrond in. Het uitzicht is prachtig en gelukkig is er ook een leuning langs de trappen. Maar in hoeverre die stevig is…. Uit het niets verschijnen er 2 gidsen die zo vriendelijk zijn om ons te begeleiden naar de top. In gebrekkig engels en tussen 3 tanden door legt de gids uit wat er te zien is. En dan staan we plots bovenaan. Het waait, de zon is inmiddels aardig fel en ik voel me trots en blij dat ik er gewoon sta! We kunnen aardig ver weg kijken en maken als 2 echte toeristen foto’s van elkaar en het uitzicht. Die gidsen moeten wel gedacht hebben dat ik een zonnesteek op heb gelopen omdat ik in diverse poses poseer voor de foto (springend, op 1 been, armen alle kanten op). We zien de restanten van wat ooit het paleis was en lopen daarna weer naar beneden via dezelfde enge treetjes. Mijn gids houdt mijn hand vast. Dit is de 1e keer dat ik aan de hand van een gids loop zonder een rare reden (in Marokko hield de gids me vast omdat ik net uit het ziekenhuis was en het Atlas gebergte ging verkennen met Bess en in Indonesie werd ik aan de hand meegenomen omdat ik 2 dagen geleden mijn enkel had verstuikt en daarna een vulkaan ging beklimmen met Bas). Bas zei nog: “Juich nou niet te vroeg…” . Maar gelukkig, niet gestruikeld of iets anders vreemds gebeurd.   Saliye stond ons op het vlakke stuk op te wachten en daar gingen we weer via de stenen trappen tussen de stukken rots door naar beneden. Eenmaal aangekomen in ons guesthouse hebben we eerst maar eens ontbeten. Bas had nogal hoofdpijn en hoefde zijn gebakken ei niet. Dus ik heb er 2 op. Geen goed idée, want nu uren later zijn mijn darmen nog steeds overstuur. Bas voelde zich echt niet lekker en had een gloeiend hoofd. In onze kamer hebben we gedoucht en daarna heb ik Bas vertroeteld en verzorgd met een pijnstiller en een voorhoofdmassage met tijgerbalsem. Gelukkig voelt Bas zich al redelijk beter. Vandaag staat er verder niets meer op het programma. Alleen een beetje internetten, boekjes lezen en vanavond een hapje eten.  
  • Bas Ligtvoet
    Eindelijk weg uit dat stomme hotel.Vandaag zijn we naar van Trincomalee naar Dambulla gereden. De rit duurde ongeveer 3 uur en was zo voorbij. In Trinco zelf zijn we nog naar een Hindoetempel geweest boven op een rots. Er was net een ceremonie aan de gang en die hebben we een stukje gezien. In de verte hoorde je de trommels al klinken en eenmaal dichterbij zagen we de mensen offers brengen in de tempel. De tempel staat erg mooi daar op de rots et uitzich over Trinco en de azuurblauwe zee onder ons.Onze chauffeur heeft ons naar een leuk guesthouse gebracht met huisjes tussen de bomen.     Boven de bedden hangen klamboes en alles ziet er verder schoon uit. We lunchen in het gezellige restaurantje en als ik de menukaart nog eens op mijn gemak doorblader en vraag wat het allerlekkerste is om \'s avonds te eten, adviseert de ober de rijst met verschillende soorten curry erbij. Nou, dat lijkt me wel wat! Dat wil ik vanavond graag eten. Nadat we \'s middags eindelijk hebben kunnen internetten, gaan we daarna naar de tempel van Dambulla. Er staat een boedhabeeld van 30m hoog en in de bijbehorende rotstempel zijn wel 150 boedhabeelden te zien. We lopen via de trappen omhoog en komen onderweg allerlei aapjes tegen die elkaar aan het vlooien zijn en zich vermaken met spelen met elkaar. Gelukkig springen ze niet op toeristen. Ik heb het niet zo op aapjes in het echt. Vlak voor de ingang van de tempels doen we onze schoenen uit en geven ze in bewaring bij de schoenoppasser. Het is wonderbaarlijk om te zien hoe alle muren en plafonds in de rotsen zijn beschilderd en hoe goed alles nog bewaard is gebleven. De Boedhabeelden zijn ruim vertegenwoordigd. We mogen zelfs foto\'s maken en filmen. En dat lukt goed in de schemerige ruimtes.   Nadat we alles hebben gezien lopen we weer terug en meneer de schoenoppasser heeft onze muiltjes al weer klaar staan. En dan is het curry time! We zitten aan tafel en Bas vraagt zich af waar de menukaart blijft. Hij heeft wel zin in een biefstukje! Verrassing, het eten wat wordt geserveerd is voor 2 personen. Bas is even wat sip, maar gaat dan dapper aan de slag met alle onbekende smaken. We krijgen bij de saffraanrijst 12 gerechtjes geserveerd. Voor de lekkerbekken volgen hier de details:   Bittergold: een soort courgette in langwerpige pompoenvorm die erg bitter smaakt. Dat schaaltje laten we maar links liggen.   Papadums: een soort kroepoek.   Versgeraspte kokos.   Kipcurry.   Zoete aardappels.   Rettich: ziet eruit als rode kool.   Bananenbloemen: soort bruine vellen.   Groene bladeren: ziet eruit als boerenkool.   Mango chutney   Borrdvrucht   Dahl: curry van linzen.   Ui, tomaat en knoflook. Ik heb het met mijn rechterhand gegeten (de linkerhand is om je billen mee af te vegen, ik geef de voorkeur aan wc papier) en dat is bijna zonder knoeien gelukt. Het was heerlijk!!! En Bas was ook erg goed bezig voor iemand die nog nooit zoiets gegeten heeft. Ik was trots en vond het erg leuk dat hij alles gewoon probeerde.  
  • Bas Ligtvoet
    Rond 8 uur vertrokken uit het hotel en op weg naar de ruines van Polonnaruwa. Via een mooie route met aan de rechterkant een groot meer en aan de linkerkant de rijstvelden kwamen we aan bij het standbeeld van de koning naar wie het meer is genoemd. Eerst een paar verkopers afgewimpeld en daarna het beeld op de foto en video gezet. We reden verder naar een museum dat beelden en maquettes had van de ruines die we gingen zien. Fotograferen was hier verboden en helaas leverden de stiekeme fotografeerakties van Bas niets op.   Rond 09.30u kwamen we aan bij de 1e ruine. De auto was nog gestopt of er stonden al verkopers aan de kant van Bas te wachten. Maar Bas ontsnapte via mijn kant door de deur en we moisten erg lachen om het gezicht van de mannetjes.   De ruine was vroeger het paleis van de koning met zijn harem die uit 500 vrouwen bestond.   Nadat we dit bezichtigd hadden (zoals het echte toeristen betaamd met video en camera gewapend) redden we heel luxe I onze airco auto naar de restanten van de volgende temples. Het was warm en de verkopers probeerden goede zaken met ons te doen. Ze hielden Bas bezig terwijl ik op een tempel klom om deze eens uitgebreid op mijn sokken te bekijken. Je mag de tempels en ook de ruines hiervan alleen betreden zonder hoofddeksel en schoenen. De tempel had nog een aantal Boedha beelden in goede conditie, ik vermaakte me wel.   Nadat we alles hadden gezien, liepen we terug richting de auto en een verkopertje van 15 jaar probeerde uit alle macht zijn armbandje van echt zilver en met olifantenhaar aan me te slijten. De onderhandelingen begonnen…. Jongen: “Special price for you miss, only 1500 rupees! (iets van 13 euro)” Yvette: “Wow, that is very expensive”. De jongen begon nu zijn uiterste best te doe nom zijn waar aan te prijzen. Jongen: “Where are you from miss?” Yvette: “From Holland”. Ik kreeg in het nederlands te horen hoe mooi de armbandjes wel niet waren en op verzoek vertaalde hij he took nog maar even in het duits, frans en italiaans, ongelofelijk! Yvette: “I’ll pay you 100 rupees (iets minder dan 1 euro). Jongen: “Oh no, that is not enough, name your best price miss, your very best price!”. Yvette: “100 rupees that is enough . And maybe…. I can give you this too….. (ik rommelde in mijn tas op zoek naar een tandenborstel die we in het vliegtuig hadden gekregen). Jongen: “What is that?”. Yvette: “It is for brushing your teeth. You like it? I give you this and 100 rupees” En na nog wat heen en weer gepraat hadden we een deal. Ik was toch wel blij met mijn nepzilveren armbandje met zwart plastic erdoor dat het olifantenhaar moest voorstellen.   De reis ging verder naar Trincomalee data an de oostkust va Sri Lank ligt. Het ligt zo ongeveer op de grens met het Tamil gebied waar reizende toeristen wordt afgeraden te komen. Via de bergen met mooie uitzichten reden we verder en verder. Op een gegeven moment kwamen we steeds meer leger check points tegen en wachtplaatsen langs de weg. Ook waren er soms gedeeltes van de bossen platgebrand om de Tamils aan te zien komen. Onze chauffeur had het regelmatig over ‘terrorists’, waar hij de Tamils mee bedoelde. Nog steeds overvallen de Tamils dorpen en steden en wordt er geschoten. Aangekomen in Trincomalee was het opvallend rustig op straat en stonden er om de 50 meter militairen met hun geweer in de aanslag. Gisteren was er namelijk een politieagent gedood in de stad door het Tamil leger. Hoe dichter we bij het hotel kwamen, hoe meer duidelijk werd wat er allemaal door de Tamils was aangericht. Verschillende huizen waren verwoest en de veel guesthouses waren weg of stonden lee. Tel daar de tentenkampen van de tsunami slachtoffers bij op en je snapt dat we ere en beetje verdrietig van werden. Het hotel lag aan de prachtig blauwe zee met een wit strand. Helaas was de service niet erg best en wilden we absoluut geen 2 nachten blijven. Dit had ook te maken met het feit dat we de stad niet inkonden. Onze chauffeur Sali was erg behulpzaam en zei dat we morgen gewoon weg gingen en hij wist nog wel een mooi guisethouse in Dambulla. Daar vrolijkten we van op.   ‘s Avonds lekker gegeten met uitzicht op de verlichte tuin en daarna naar bed.
  • Bas Ligtvoet
    Na een werkelijk uitstekend ontbijt vertrokken we om de stupa te bekijken van .......   Sali zette ons halverwege de berg af en via heel veel treden liepen we omhoog naar het gedeelte waar de stupa zich bevond. De witte koepel schitterde je tegemoet. En zoals gebruikelijk gingen onze schoenen uit en daar liepen onze tere toeristenvoetjes over het kiezelzand richtng nog mee trappen. Het was even aanpoten maar daar stonden we dan naast de stupa en hadden een geweldig uitzicht over de omgeving. We mochten nog een Boedistische tempel binnen om te kijken en moesten ook nog een donatie doen. Ik geloof dat ik even oost indisch doof werd van dat woord. We hadden al entree betaald en dat vond ik eigenlijk wel genoeg. Daarna via een andere trap terug naar beneden en daar was onze heerlijk koele auto weer!     Onderweg lunchten we in een gezellig restaurantje. Bas nam frietjes en voor daarna een ‘fruit platter’. Ik verheugde met op ‘chicken curry’ met witte rijst. Het zag er uit als kip diarree, maar de smaak was heerlijk! Ik heb weer zitten smullen. Intussen ariveerde het fruit van Bas en dat bestond uit een grote schaal vol vers, sappig fruit, jammie!   Na de lunch kwamen we aan bij het Minneriya National Park dat bekend staat om zijn grote olifantenpopulaties. Met een chauffeur en gids reden we in een jeep door het park. De 1e stop was voor…. een hertje, haha! Maar wat hadden we enige tijd later een geluk: bij het meer stonden meer dan 40 olifanten te drinken en te grazen. Wauw, we konden erg dichtbij komen en hebben volop genoten! Er waren baby fantjes bij van 3 weken. We hadden geluk zei de chauffeur, normal gesproken kwamen ze ‘s middags nooit drinken. Maar omdat het nu zo heet was, kwamen de olifanten al veel eerder om zich af te koelen bij het water. Behalve de olifanten zagen we ook onze 1e Nederlandse toeristen. Ze staan vereeuwigd op zowel foto als video ;-)   We zagen later nog meer olifanten en kunnen rustig zeggen dat deze safari meer dan geslaagd was!       Ons hotel voor deze avond is sfeerloos. Tijdens het diner komen er nog 3 muzikanten speciaal voor ons zingen. Willen ze ons soms weg hebben? Voordat de zanger enthousiast verder wil gaan, vragen we de rekening en wimpelen we \"Una paloma blanca\" vriendelijk doch dringend af. De ligging van het hotel is trouwens erg mooi, we kijken namelijk uit over een groot meer.
  • Bas Ligtvoet
    Na een nacht met weinig slaap (kwam door de jet lag) staan we op. Vandaag worden we om 9 uur opgehaald door onze chauffeur. Eerst nog even tandenpoetsen. Ik poets en poets maar en vraag me na een paar minuten af waarom mijn tandenborstel niet uit zichzelf stopt me poetsen. Thuis doet ie dat altijd braaf na 2 minuten. Het is me even ontschoten dat ik nu een gewone tandenborstel gebruik. Indedad, weinig slaap gehad. Saliye onze chauffeur heeft een fijne Daewoo en is erg aardig. Met een gemiddelde snelheid van ongeveer 40km/u rijden we va Negombo richting de stad Anuradhapura. Op de hoofdweg geldt een snelheid van 70km/u. Onderweg stoppen bij bij een markt aan de rivier. De verse vis wordt vanuit Negombo hierheen gevaren en verkocht. Het gonst van de stemmen en we lopen tussen de uitgestalde koopwaar over de masrkt. Verse vis ligt op het zand er wordt regelmatig overgoten met water. Er is ook een overdekt gedeelte, maar daar is het zo vol met mensen dat we dit gedeelte even overslaan. Ik zie een haai op een plankje liggen en de verkoopster is zo aardig om me even de haai te laten aaien.  Gelukkig, hij leeft niet meer. Als een echte held mag ik de haai ook even vasthouden bij zijn staart. Ik voel me best dapper met zo\'n haai van wel 40 cm, haha! Via een weg vol met kuilen waar we bijna 3 uur over heen rijden komen we aan bij een prachtig hotel. In de wijde omgeveing is niets te bekennen (behalve bomen en struiken), maar dit hotel is zo schitterend in koloniale stijl gebouwd dat we dat niet er vinden. Aan het eind van de  middag bezoeken we de ruines van Anuradhapura. Best leuk al die opdringerige souvenir verkopers: de aanval is de beste verdediging, denk ik. Vrolijk stap ik ut en begin nog voor de verkoper iets kan zeggen met HEM allerlei vragen te stellen:\"Where are you from? Are you from Sri Lanka? Is this your first visit?\" Oke, dat helpt en het mannetje loopt de andere kant op.  Ook de ruines zijn mooi.
  • Bas Ligtvoet
    Nadat we vanochtend hadden ontbeten, wilden we Negombo eens gaan verkennen. We stonden misschien 2 seconden op straat toen in de verte iemand enthousiast begon te wuiven, zijn tuk tuk startte en binnen no time vriendelijk lachend naast ons stond. “You need tuk tuk today?” , vroeg hij. Ja hoor, wij wilden wel een leuk tripje maken naar de stad. Na wat onderhandelen kwamen we de prijs overeen en gingen op weg naar het centrum van Negombo. We reden door kleine straatjes en kwamen terecht in een kudde koeien die langs een Hindoe tempel sjokten.   ”Come, lets go inside, there is ceremony”, zei Mister Guide. We deden onze schoenen uit en liepen de tempel in. Daar was net een ceremonie aan de gang met muziek en mooi aangeklede mensen die aan het bidden waren en offers brachten. In de tempel hing de geur van wierook. Volgens Mister Guide was het geen probleem om te filmen en te fotograferen. Dat voelde toch wel een beetje ongemakkelijk, want je wilt die mensen niet storen tijdens hun gebed. Op onze sokken liepen we rond en zagen allerlei beelden van goden waar mensen aan het bidden waren. Na deze onverwachte verrassing scheurden we weer weg in onze rode tuk tuk. Op weg naar een kerk. In Sri Lanka zijn ook veel mensen katholiek. In de kerk was net een bruiloft aan de gang en daar konden we even van meegenieten. Door allerlei drukke, smalle straten vol met mensen, winkeltjes en af en toe een straathond reden we richting de zee. De geur van gedroogde vis werd steeds sterker en we kwamen terecht op de vismarkt. Er lagen onder andere heel veel sardientjes te drogen op lange lappen plastic. Elke dag werden ze omgedraaid en na 2 dagen weer doorverkocht aan handelaars. Op deze manier komen de sardientjes terecht in het midden van Sri Lanka. Naast de sardientjes lagen de tonijnen te drogen. Overal tussendoor hupten kraaien op zoek naar een lekker hapje. We keken op ons gemakje om ons heen toen er opeens ”hello, where are you from?” klonk. Een vriendelijk mannetje in een korte sarong en een bloesje stond naast ons en begon uit te leggen hoe het allemaal zat met de vis. Samen met hem liepen we naar het gedeelte van het strand waar de verse vis werd verkocht. De sterke vislucht kwam van de vis die aan het drogen was, verse vis ruikt niet. Onder gespannen zeiltjes zaten vrouwen te vers gevangen vis in stukken te hakken. Het was erg druk en er werd druk onderhandeld over de prijs van de vangst. We zagen grote moten merlin fish, verse tonijn een ook nog een overgebleven stuk haai. Krabben, garnaaltjes en nog meer vis verwisselde van eigenaar. Een stukje verderop lagen de visserboten en daar hebben we ook nog even gekeken. Het mannetje liep nog steeds met ons mee en vertelde dat hij Engelse les volgde om zo ooit in een hotel te kunnen werken. Af en toe wapperde hij eens met zijn sarong om het eens even lekker te laten doorwaaien daar. We wilden weer naar Mister Guide te lopen, die in de tuk tuk op ons wachtte, toen het mannetje heel vriendelijk een bijdrage vroeg voor zijn engelse lessen. We boden hem iets aan, maar dat was in zijn ogen schijnbaar zo weinig dat hij het niet aannam. Helaas, dan niets. Even later stonden we met de tuk tuk voor wat eens een Nederlands fort was geweest. Nu was het een gevangenis waar veel mensen voor de poort stonden te wachten om op bezoek te gaan. In groepen van tien mogen ze na betaling naar binnen. Ik geloof niet dat je daar vast wilt zitten. We kwamen nog 2 geboeide mannen tegen die door agenten naar binnen werden gebracht.   Vervolgens reden we in de tuk tuk verder naar een spice garden. Hier groeien verschillende soorten kruiden en kregen we een rondleiding. Onder het genot van een kopje verse kruidenthee luisterden we een student en ruikten we aan blaadjes van verschillende planten. Leuk om proberen te raden wat we roken. En daarna was het tijd voor een massage in een hutje met muren van gevlochten bladeren. Bas mocht zijn bloes uittrekken en werd ingesmeerd met sandelwood olie. Mijn t-shirt ging heel beschaafd half uit en ook ik werd op mijn rug en schouders geknepen, gewreven en beklopt door een werknemer van de spice garden. Bas en ik vonden het allebei een welkome afleiding. Mijn hammetjes aan de zijkant en mijn onderkin zijn ook weer helemaal in hun element na deze behandeling, haha! Natuurlijk kwamen we daarna in het bijbehorende winkeltje terecht (heel toevallig) en hebben nog wat citronella gekocht. ”Much better than Holland stuff” verzekerde de student ons. We hadden wat spulletjes aangestreept op een lijstje dat we al eerder van de student kregen, maar toen we pas in de winkel zagen wat het kostte, hebben we het bij citronella gehouden. Ons tripje was nog niet afgelopen want een Boedistische tempel stond nog op het programma. Het was eigenlijk een mix van Boedha en Hindoestaanse goden. Met felle kleuren waren de 180 jaar oude muren en beelden opgeknapt.Buiten stond Mister Guide weer op ons te wachten. Even water gedronken en wat kleine banaatjes gegeten die we intussen ergens op een markt hadden gekocht.Mister Guide bracht ons weer terug en we gingen nog even met hem op de foto. Daarna heerlijk een hapje gegeten in een tentje aan het strand. Ik hield het nu bij een niet al te exotisch hapje. Gisteravond had ik namelijk enthousiast wat Sri Lankaanse gerechten opgeschept die zo pittig waren dat mijn panties er spontaan van af zakten! Allemachtig, dat was erg heet!! Ik houd wel van spicey, maar mijn Europese smaakpapillen gingen helemaal op tilt. En Bas maar lachen. Ik weet niet precies wat ik op heb, in ieder geval iets met aardappetjes, een curry met groentes, iets was op vlees leek en vis. Ik heb mijn bord niet leeggegeten. Daarna even een beetje pasta op om de pepers wat te doven.Vandaag is de lucht iets blauwer dan gisteren en minder benauwd. Dat komt misschien omdat het vannacht geregend heeft. Het is vrij warm hier, maar daar wennen we wel aan. Om onze moeders gerust te stellen: ja, we drinken genoeg water ;-)Onze roomboy heeft onze kamer keurig opgeruimd. Misschien kunnen we hem adopteren en hem in Breda installeren!
  • Bas Ligtvoet
    Hoera, we zijn in Negombo in Sri Lanka! De vlucht met LTU verliep prima en \'s ochtends rond 11.30u lokale tijd zijn we geland op het vliegveld. De bagage kwam snel en ook bij de douane geen problemen. Bij de uitgang stond een mannetje te wachten met een bordje met: mister Klerkx erop. Dat moest wel voor ons zijn. (misschien heeft mijn boezem verraden da ik toch geen mister ben ;-)Al snel konden we met de auto richting het hotel. Onze chauffeur reed keurig op het midden van de weg, slalomde tussen de tuk tuks door en toeterde er regelmatig op los. Tussen de vele palmbomen staan overal huisjes van hout, lopen vrouwen in kleurige sari’s en ziet de aarde er roodbruin uit. Het is erg vochtig en warm, pfoe!De chauffeur zet ons bij het hotel af en we worden verwelkomd met een mangosapje. Dat gaat er wel in. We vullen de papieren in en kunnen naar onze kamer. Ik wil zelf mijn rugzak pakken, maar een hotelmannetje is me voor. Hij en zijn collega pakken onze tassen en lopen voor ons uit naar onze kamer. Mijn mannetje is bijna net zo groot als mijn rugzak, haha! We hebben een ruime kamer met balkon en kijken door de palmbomen uit op het strand van Negombo (zie foto).Vervolgens hebben we ons omgekleed en zijn even op een ligstoel op het strand gaan liggen onder een houten parasol. In een half uurtje zeker 6 verkopers afgewimpeld die in ons koopgrage toeristen zien.Daarna geluncht en vervolgens op verkenning in onze straat. Om de zoveel meter worden we begroet door locals die als eerste vragen: ”where are you from, from England?” Zouden mijn armen en benen zo wit zijn dat ik op een Engelse lijk? Hmm, eigenlijk ben ik ook nog maar een witje. De tweede vraag is dan altijd of ze ons een plezier kunnen doen met een tripje ergens heen. Dit gaat zo de hele straat door. Zelfs als we in een locaal tentje aan het strand iets drinken, worden we gespot door verkopers. Vandaag geen interesse.  Vandaag kan er niet in zee gezwommen worden omdat de golven erg wild zijn. Wel een mooi gezicht! In de verte varen vissersbootjes die later op de dag met hun vangst naar de haven gaan. Kinderen spelen tikkertje op het strand tussen de palmbomen door en Bas en ik genieten van een westers colaatje.Op straat ruikt het naar houtvuurtjes vermengd met de geur van warm asfalt. Dit geeft me altijd een ”ver weg op avontuur”-gevoel.Nu zitten we in een internetcafeetje lekker te typen onder het genot van de airco.
  • Bas Ligtvoet
    Stephan en Wendy rijden met ons mee in Bas zijn auto naar het vliegveld in Dusseldorf. Zodra wij zijn uitgestapt rijden ze samen terug naar Drunen. We nemen aan dat ze niet zijn verdwaald en goed zijn aangekomen, haha! We vetrekken met ongeveer15 minuutjes vertraging vanwege noodweer in India. Onze vliegroute wordt daarom ook gewijzigd, maar daar merken we verder niets van. De vlucht gaat prima en de service van LTU is uitstekend! Bas ligt na het eten als een engel te slapen en ik doe diverse pogingen om ook lekker zittend in slaap te vallen. Voor mijn gevoel heb ik mijn benen overal heengeslingerd om goed te kunnen zitten. Maar gelukkig toch een paar uurtjes slaap gehad.
  • Bas Ligtvoet
    Vrijdag 4 juni We hebben al pijnstillers reistabletjes en diaree remmers. Never leave home without water, wc papier en diaree remmers, haha!     Vanmiddag hebben we gesnuffeld bij Bever Zwerfsport in Breda. We hebben anti-insect spray, reishanddoeken en een drinkfles om aan je broek te bevestigen gekocht. Ook 2 nieuwe ledjes aangeschaft voor de zaklamp.Bij de ANWB winkel  waterschoentjes gekocht en nog een boekje over Sri Lanka met kaart achterin. Maandag 20 juni Van de week informeren bij de GGD of we nog vaccinaties nodig hebben. We zijn al voorzien van een DTP en hepatitis A vaccinatie.   De Lonely Planet van Sri Lanka is inmiddels per post gearriveerd. Maandag 11 juliGisteren hebben we de reisroute gepland. We starten in Negombo waar we 2 nachten blijven in een hotel aan het strand. Vanuit daar gaan we naar de oude steden met vele tempels. Vervolgens gaan we naar de stad Kandy waar we een gedeelte van een festival mee gaan beleven. Vervolgens naar de hooglanden om een beetje af te koelen. Vervolgens verder naar het zuiden en naar een nationaal park. We hopen dat we ook naar de stad Galle kunnen in het zuiden. Dan is het bijna tijd voor de Malediven om eens lekker in een hangmat te relaxen. Ben benieuwd hoe onze reisroute uiteindelijk echt loopt, we laten ons verrassen. Vrijdag 29 juli   Ben op mijn gemakje mijn spullen aan het verzamelen en mijn tas een beetje aan het inpakken. Gisteren nog een mooi snorkelsetje gekocht. En ook een onderwatercameraatje aangeschaft, zo\'n wegwerp. Kan Bas mooie foto\'s maken van zijn zeemeermin, haha!  
  • Bas Ligtvoet
    Zaterdag 21 juli Vanuit Cienfuegos rijden we naar het dolfinarium een paar kilometer verder op. We willen namelijk graag zwemmen met dolfijnen en hier schijnt dat te kunnen. Nadat de show is afgelopen nemen we een douche en krijgen een zwemvest aan. Samen met een paar andere toeristen plonzen we de baai in waar 2 dolfijnen al aanwezig zijn. We mogen ze aaien. Hun huid voelt aan als een hele gladde fietsband en ze blijven rustig op hun rug drijven. Na wat grapjes is het tijd voor het serieuze werk: al staand op 2 dolfijnen in hoog tempo door het water! Een voor een drijven we op onze buik in het water met gestrekte benen. De dolfijnen krijgen een seintje, zwemmen als een speer naar je voeten en je voelt hun snuiten duwen. Armen omhoog als teken voor de dolfijnen en boven het water sta je op de dolfijnen die met een vaart naar voren zwemmen. Feels amazing!! Verbazingwekkend hoe de dolfijnen je in balans houden. Dit was supergaaf en we hebben alles op video en foto. Bliksems nog aan toe ´s Avonds hebben Alberto en Estrella werkelijk heerlijk voor ons gekookt. Terwijl we in hun keuken zitten te eten, begint het te onweren. Dat is hier heel normaal rond 20.00u. De flitsen en donderslagen volgen elkaar enorm snel op. Het onweer zit boven de stad en het gaat enrom tekeer. Terwijl ik iets tegen Bas zeg die tegenover me zit met zijn rug naar het raam, klinkt er zo´ n ernorme knal en zie ik plotseling een groot vuur! De bliksem is ingeslagen en een vuurbal schiet langs ons raam. Estrella gilt van schrik en Bas en ik staan in no time in de gang. De stroom valt uit en alles is pikdonker. Alberto pakt een lamp, controleert alles en er is niets aan de hand. We gaan op het balkon staan en zien hoe beneden de straat verandert in soort rivier met snelstromend water, want het regent enorm. Later gaan de lichten weer aan en is er gelukkig niets kapot. Dit was een doodgewone avond in Cuba...
  • Bas Ligtvoet
    Aan het strand vlakbij Trinidad hebben we een leuke casa voor onszelf. Ook hier een enorm onweer ´s avonds en tot 3x toe valt in de wijde omgeving de stroom uit. ’s Ochtends komt Bas de slaapkamer binnen en zegt doodleuk dat er een slang bij de deur zit. Nu ben ik helemaal niet dol op slangen en vouw mijn benen meteen in mijn nek van schrik. Toch ga ik kijken en er zit een slang van 30 cm (ja, een tuinslang is langer) bij de deurstijl. Ik roep de eigenaar van de casa en deze mept het venijnige beestje de veranda op en geeft een paar flinke tikken met zijn slipper. Ik ben er nu helemaal niet meer gerust op en alle tassen zetten we op het bed. Je weet tenslotte maar nooit...
  • Bas Ligtvoet
    In Cuba zijn er veel casas particular, huizen waar je bij de mensen thuis kunt slapen. Tegen een kleine vergoeding kun je hier ook eten. Tot nu toe hebben we het enorm getroffen met de casas. In Vinales hadden we een leuk optrekje naast het huis en werden we verwend met veel vers fruit, drankjes, eten en goede hulp. We moesten namelijk op een nieuwe reserveband wachten en dat duurde vrij lang, bijna anderhalve dag. In Cienfuegos sliepen we bij Alberto en Estrella die erg enthousiast waren en heerlijk kookten. Ook spraken zij een beetje engels. Bij Playa la Boca vlakbij Trinidad hebben we zelfs een heel huis tot onze beschikking. Orlando, de eigenaar, spreekt zeer snel en onverstaanbaar spaans. Maar met handen, voeten en het woordenboekje komen we er wel.
  • Bas Ligtvoet
    Vandaag in Camaguey gearriveerd. Niet echt een super stad, maar prima voor een nachtje slapen. Morgen gaan we naar Santiago de Cuba. Via internet hebben we een luxe hotel gereserveerd met 50% korting. Ook dit is backpacken ;-) Reis gaat prima en we zien veel.
  • Bas Ligtvoet
    Onze mama van de casa in Cienfuegos barste elke keer in een enthousiast gejoel uit als ik weer eens een volzin van zeker 4 woorden spaans uitbracht. Haha, erg aanmoedigend! Volgens mij nog geen al te rare dingen gezegd.
  • Bas Ligtvoet
    In Cuba wordt het asfalt regelmatig afgewisseld met spannende gaten en onverwachte kuilen. Bas rijdt als de beste en fabriceert onze peugeot vakkundig om de kuilen heen. Ik lees de kaart en dat pakt soms verrassend uit (ik wil natuurlijk niet het vooroordeel bevestigen dat vrouwen geen kaart kunnen lezen).
  • Bas Ligtvoet
    De Cubaanse vrouw heeft over het algemeen vrij ronde vormen die goed uitkomen in te krappe hemdjes, te strakke rokjes en glimmende lycra. Nu maar hopen dat de lycra fabrieken nooit failliet gaan, want staat de halve natie in haar nakie. Bovendien hangt alles frank en vrij te hangen en te schommelem bij de meeste dames. Cubaanse mannen dragen hum bloes veelal open. Geen verkeerd gezicht, haha.
  • Bas Ligtvoet
    Bijna elka avond kookt een mama van een casa voor ons. Dit bevat altijd rijst met bruine bonen (al dan niet in een soort soep vorm), kool, tomaten en advocado. Dit alles wordt vergezeld van een stuk kip, varken of vis. Smaakt prima!
  • Bas Ligtvoet
    Inmiddels aangekomen in Santiago de Cuba en het carnaval meegemaakt. Heel veel mensen die aan het eten en feesten waren. we hebben de optocht gezien en natuurlijk veel foto´s gemaakt. We hadden eerst wat moeite om de juiste locatie te vinden en hebben toen anderhalf uur gelopen. We kregen het steeds heter en werden er chagrijnig van. Maar gelukkig, na een paar keer vragen kwamen we toch bij de zitplaatsen aan en onder het genot van lokale drankjes genoten we van de optocht.
  • Bas Ligtvoet
    In Cuba bestaan de wc deurtjes uit kleine houten louvre deurtjes die zeker van mijn knieen tot mijn schouders komen. Een slot is niet aanwezig, maar ach, daar wen je aan als je zoals ik elke keer moet plassen als je het bordje bano (toilet) ziet.
  • Bas Ligtvoet
    Bas bestuurt de auto en ik lees kaart. Tenminste, dat denk ik. Hoewel ik echt super mijn best doe, komen we toch vaak op een iets andere plaats uit dan oorspronkelijk de bedoeling is. Bas begint dan te mopperen dat ik geen kaart kan lezen en ik weet toch echt zeker dat we goed zitten. Uiteindelijk moet ik 9 van de 10 keer toegeven dat de plattegrond niet klopt, haha. En dat we 180 graden de andere kant op moeten. Maar dat mag de pret niet drukken.
  • Bas Ligtvoet
    Onze laatste dag in Havana alweer. Om 17.15u worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht. Lang wachten dus vandaag. We zijn de dag begonnen in hotel Saratoga, hebben daar een lekker ontbijtje op en vervolgens een conflict gehad over de rekening van ons diner van gisteravond. Deze was naar onze mening veel te hoog en een specificatie kon niet gegeven worden. Nadat er 3 mensen bij gehaald zijn, is de situatie dan eindelijk opgelost en wij hadden gelijk em kregen wat we te veel hebben betaald netjes terug. Het hotel heeft de situatie keurig opgelost. Daarna door de warmte naar hotel Inglaterra gelopne, een drankje gedronken en nu even een uurtje internetten om de tijd te dodem.
  • Bas Ligtvoet
    Rond de middag komen we aan im hotel Saratoga in Havana. Dit is een zeer luxe hotel en we besluiten een duik te nemen in het zwembad op de 8e verdieping. Lekker verfrissend water en een mooi uitzicht over de stad. We eten nog een pizza, want het ontbijt was vanmorgen om 05.15u. ´s Avonds genieten we van een heerlijk diner en gaan daarna lekker slapen op een super bed. Het matras is zo zacht. Eindelijk geen springveren die je overal voelt.
  • Bas Ligtvoet
    Een paar dagen geleden kwamen we er achter dat de print met daarop onze binnenlandse vlucht kwijt was. Dit was ons e-ticket en toch erg handig om te gebruiken op het vliegveld. We hebben met het kantoor in Nederland gebeld en later nog gesproken met de plaatselijke vertegenwoordiger in Havana. Uiteindelijk bleek dat onze tickets helemaal niet geboekt waren en dat het papier geen e-ticket was! Gelukkig is het goed gekomen. We kunnen toch mee met de vlucht van morgen op 9 uur ´s ochtends. Ter compensatie omdat we een hele dag strand missen, worden we in Havana ge-upgraded naar een van de meest luxe hotels, hotel Saratoga. Ach, dit hoort ook bij backpacken en ook in luxe hotels kunnen wij ons prima aanpassen, haha.
  • Bas Ligtvoet
    Vanmorgen om 9u staat onze huurauto klaar bij hotel Inglaterra. Het wordt 09.15u, 09.30u en nog steeds geen auto. We besluiten om maar eens te bellen en een uurtje later verschint dan eindelijk de auto. We rijden naar het kantoor waar we het contract moeten invullen en dan blijkt dat we een voucher nodig hebben als betalingsbewijs. Om een lang verhaal kort te maken, om 12 uur vertrekken we lichtelijk geirriteerd maar met auto richting Vinales. Havana uit gaat boven verwachting goed en al snel rijden we op de autopista, de snelweg in Cuba. De autopista bestaat uit 3 banen aan elke kant voorzien van veel gaten in het asfalt. Opletten dus voor Bas die de auto bestuurt. Na een keer verkeerd te hebben gereden, de weg te hebben gevraagd in mijn beste spaans, komen we dan toch weer op de juiste route. Met een lekker gangetje van 100 km per uur rijden we door het groene landschap. In Cuba is er een groot tekort aan transport dus veel auto’s komen we niet tegen. Bas ontwijkt vakkundig de kuilen en ik houd de route bij. Opeens stopt Bas langs de kant van de weg, stapt uit en vloekt. We hebben een lekke band! In de wijde omtrek is geen mens te zien en het asfalt brandt onder onze schoenen. Eerst kunnen we de krik niet vinden en als we die gevonden hebben, krijgen we de band er niet af. Uit het niets verschijnt een Cubaan op zijn fiets en nog een man uit het veld. In een paar minuten is de band verwisseld en rijden we naar een benzinestation. Daar achter is een ponchera, een werkplaats. Omdat er geen geld is voor nieuwe materialen zijn Cubanen meesters in het reparen van alles. Alleen onze band is dusdanig kapot, dat deze niet gemaakt kan worden. Zonder een goede reserveband rijden we verder en horen we van een lifter die we hebben meegenomen hoe sigaren worden gemaakt. Toevallig werkt hij op een plantage en daar kunnen we best even een kijkje nemen. We nemen een zandweggetje naast de autopista, hobbelen verder en daar staat de finca, een boerderij. Jose leidt ons rond en vertelt in redelijk goed engels hoe de tabaksbladeren worden verwerkt tot sigaren. Natuurlijk kopen we een paar sigaren, geven wat zeepjes weg en rijden verder naar Vinales.
  • Bas Ligtvoet
    Gewapend met petje, water, videocamera en fototoestel gaan deze toeristen te voet Havana verkennen. In het oude gedeelte van Havana zijn de gebouwen in redelijk goede staat. De straten zijn schoon en er hangt een gezellige sfeer. Paard en wagens rijden door de straten, er klinkt muziek, kinderen dansen op straat bij een bandje en de mannen en vrouwen met grote sigaren zitten klaar om gefotografeerd te worden. Wat we natuurlijk ook doen voor 1 peso. De zon schijnt, het wordt warmer en we letten er op genoeg te drinken. De was hangt te drogen achter de tralieramen, af en toe bedelt iemand om geld of een zeepje en wij genieten van alle nieuwe indrukken. De 1e avond eten we bij een klein restaurantje op straat en de eerste gefrituurde kip met rijst is binnen. De volgende avond eten we heerlijk pizza en het bandje speelt goede muziek. Op en top vakantie! De volgende dag staan we op tijd op en gaan naar het Cabana, een groot fort aan de overkant van de rivier. Heerlijk, nog geen toeristen. Ik oefen hardop wat spaans en kan het geleerde meteen toepassen bij een Cubaanse vrouw naast me, leuk! Het fort is erg groot en mooi opgeknapt. We vertrekken er weer en toevallig staat er een mannetje met zijn Lada klaar, willen we voor 5 pesos naar het huis van Che Guevara en terug naar de stad? Natuurlijk willen we dat. De veren steken nog net niet uit de bekleding en de auto zakt ook niet door zijn wielen. No problemo, alles gaat goed.
  • Bas Ligtvoet
    Land Cuba is het grootste eiland van het Caribisch gebied. De totale oppervlakte is 114.475 km2 en is hiermee iets kleiner dan Engeland. De lengte van het eiland is circa 1.250km. De nnordkust grenst aan de Atlantische Oceaan en de zuidkust aan de Caraibische Zee.     Taal De offiiciele taal is Spaans. In grotere hotels wordt ook over het algemeen Engels gesproken.     Bevolking  In Cuba leven ruim 11 miljoen mensen, waarvan 3 miljoen in de hoofdstad Havana wonen.  In 1492 maakte Columbus zijn eerste verkenningstocht over het eiland Cuba. Maar ver hiervoor begint de geschiedenis van Cuba al. Het eiland werd al jaren bewoond door inheemse Indiaanse volkeren zoals de Siboney, de Guanahatabey en Tainos. Deze volkeren kwamen in de twaalde eeuw vanuit Venezuela naar Cuba. Rond 1500 kwamen de eerste uit West-Afrika afkomstige slaven naar het eiland. Samen met de Spanjaarden hebben zij de basis gelegd voor de Cubaanse cultuur. De Indiaanse bevolking stierf langzaam uit door de vele ziekten die de veroveraard hadden meegebracht. Dankzij Amerikaanse steun werd Cuba onafhankelijk van Spanje. Maar tot grote schrik van de Cubanen vetrokken de Amerikanen niet, maar vestigden zij een millitaire basis op het eiland. Het was gedaan met de Cubaanse onafhankelijkheid.     Revolutie De Cubanen waren erg ontevreden en een revolutie bleek onontkoombaar. In 1959 nam Fidel Castro de macht over en maakte van Cuba ene communistische staat. De Amerikaanse hulp werd stopgezet, de suikerimport uit Cuba werd gestaakt en de diplomatieke betrekkingen werden verbroken. De Verenigde Staten waren de belangrijkste handelspartner van Cuba voordat zij in 1960 een handelsembargo afkondigden. Het Cubaanse regime begon steun te zoeken bij de socialistische landen en met name de Sovjet Unie bleek een goede nieuwe bondgenoot en subsidieerde als ware de economie van Cuba. Cuba maakte een periode van economische bloei door. Met het instorten van de Sovjet Unie verloor de Cubaanse revolutie haar glans en had het land opnieuw te kampen met grote economische moeilijkheden. Hieruit vloeide schaarste voort en momenteel wordt Cuba beschouwd als een ontwikkelingsland met toerisme als een van de belangrijkste inkomstenbronnen.     Valuta De Amerikaanse dollar wordt op Cuba niet geaccepteerd als wettig betaalmiddel. Dit geldt ook voor Amerikaanse creditcards en travellers cheques. Bij aankomst op Cuba wissel je euro\'s om tegen de converiible peso, CUC. Deze dient door toeristen te worden gebruikt en vertegenwoordigt de zelfde waarde als de Amerikaanse dollar.   Door de lokale bevolking mag alleen de Cubaanse peso gebruiken.   Eten en drinken Overal zijn paladares te vinden, restaurants aan huis. Genieten van authentieke, eenvoudige maaltijden.     Vervoer Onderweg zijn er weinig andere auto\'s op de weg, maar wordt de weg gebruikt door voetgangers, paard en wagens, fietstaxi\'s tractoren en motors met zijspan. De kwaliteit van de wegen houdt te wensen over en bewegwijzering is schaars. Zelf auto rijden is goed te doenn, al moet je wel oppassen voor kuilen in de weg.   Tijdsverschil In Cuba is het 6 uur vroeger dan in Nederland.   Klimaat Cuba heeft een suptropisch klimaat. De dagtemperatuur is gemiddeld 26 graden Celsius. De droogste periode is van november tot en met april. In september tot en met oktober valt de meeste regen. Ook bestaat de kans dat er tijdens deze maanden tropische stormen of orkanen plaatsvinden.  
  • Bas Ligtvoet
    Zondag 15 juli                                                                        Amsterdam-Parijs-Havana                                                                                                    Maandag 16 juli Havana   Dinsdag 17 juli Havana   Woensdag 18 juli Havana-Vinales                                                              Donderdag 19 juli Vinales   Vrijdag 20 juli Vinales-Las Terrazas   Zaterdag 21 juli Las Terrazas Zondag 22 juli          Las terrazas-Cienfuegos   Maandag 23 juli Cienfuegos   Dinsdag 24 juli Cienfuegos-Trinidad Woensdag 25 juli Trinidad   Donderdag 26 juli          Trinidad-Camaguey   Vrijdag 27 juli Camaguey-Santiago de Cuba   Zaterdag 28 juli Santiago de Cuba   Zondag 29 juli Santiago de Cuba-Holguin   - Huurauto inleveren Holguin-Playa Pesquero   Maandag 30 juli Playa Pesquero Dinsdag 31 juli Playa Pesquero   Woensdag 1 augustus       Playa Pesquero   Donderdag 2 augustus Playa Pesquero-Havana Vrijdag 3 augustus Havana-Parijs   Zaterdag 4 augustus Parijs-Amsterdam      
  • Bas Ligtvoet
    Havana De hoofdstad van Cuba is Havana. La Habana vieja, oud-Havana, is het hart van de stad en in 1977 tot Nationaal Monument verklaard en in 1982 door de UNESCO tot werelderfgoed. Straten in de oude stad hebben twee namen: de oude, veelal katholieke heiligennaam en de nieuwe revolutionaire of vrijheidsstrijdernaam. Nog verwarrender is het als op de straatnaambordjes de nieuwe namen staan terwijl de bevolking de oude gebruikt. Op plattegronden staan ze meestal allebei. Ook zeer de moeite waard zijn de oude barokke kathedralen van de stad en het Capitolio, het voormalig parlement dat een kopie is van het gelijknamige gebouw in Washington. Bijzonder zijn de jaren \'50 sleeën die glimmen alsof ze nieuw zijn. Verder zijn musea, parken en monumenten voor de revolutie te bezichtigen.     Pinar del Rio Ten wetsen van Havan ligt de provincie Pinar del Rio. Het middelpunt is de Vinalesvallei met de tabaksplantages. Hier worden de werldberoemde sigaren gemaakt.   Vinales Rond Vinales ligt een unieke keten kalksteenbergen met in het dal de groene tabaksplantages.     Cienfuegos De stad met circa 150.000 inwoners ligt aan een natuurlijke haven. Hier wordt ongeveer 30% van de landelijke suikerexport verwerkt. Deze havenstad ligt aan de zuidkust.   Trinidad Trinidad wordt beschouwd als de meest authentieke middeleeuwse stad van Cuba. De stad is in 1514 gesticht en is een voorbeeld van hoe een Cubaans stad er in de Spaans-koloniale tijd heeft uitgezien. Trinidad is uitgeroepen tot nationaal monument.   Camaguey In het oosten van het centrale deel van Cuba ligt Camaguey. Het is een oude koloniale stad.     Santiago de Cuba Santiago de Cuba wordt ook wel de muzikale hoofdstad van Cuba genoemd. Ook is het de plaats waar de vrijheidsoorlogen zijn begonnen: tegen de Spanjaarden in de 19e eeuw tot en met de revolutie van Fidel Castro en Che Guevara die vanuit het nabijgelegen berggebied de Sierra Maestre opereerden. Vroeger was Santiago de Cuba de belangrijkste aanvoerhaven voor slaven en het centrum van een bloeiende suiker-, tabaks- en koffieproductie.   Guardalavaca-Playa Pesquero Strandbestemming met witte stranden en een heldere zee.    
  • Bas Ligtvoet
    BangkokDe hoofdstad van Thailand ligt aan de rivier Chao Praya. De afstand tot de Golf van Thailand is ongeveer 30 kilometer.De stad is een gigantische smeltkroes van culturen, bouwstijlen, kleuren, geluiden, geuren en kent veel boeiende contrasten. Oude boedistische tempels staan naast ultramoderne kantoorgebouwen. De klongs (kanalen) en rivieren fungeren als verkeerswegen.AyuthayaGelegen aan de Chao Phraya rivier, was deze stad eens één van de belangrijkste en rijkste steden van het Oosten. Ayutthaya was omringd door een 12 km lange muur. De stad werd in 1350 hoofdstad van Siam en werd in 1767 verwoest door de Birmezen. De ruïnes, die over een grote oppervlakte verspreid liggen, geven een aardige indruk van de eens zo machtige en prachtige stad; evenals de grote tempel met het enorme Boeddha-beeld.   River KwaiVan de beroemde brug is alleen het stuk met bogen nog origineel. Een deel van de brug is vervangen na een bombardement van de Engelse luchtmacht. Wat nu nog rest is een gammele constructie van hout en staal en niemand zou er aandacht aan hebben geschonken als de brug niet zo\'n beruchte historie had gehad. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wilden de Japanners een spoorwegverbinding tot stand brengen tussen Birma en Thailand, waarin de rivier de Kwai een belangrijke schakel vormde. Tijdens de aanleg zijn tienduizenden krijgsgevangenen en dwangarbeiders overleden als gevolg van ziekte, ondervoeding en de slechte behandeling door de Japanners.In de buurt van de spoorlijn liggen het kleine indrukwekkende Hollandse museum en twee begraafplaatsen waar vele Engelsen, Australiërs en Nederlanders liggen die stierven tijdens de aanleg van de spoorlijn. Chiang MaiDe stad, bijgenaamd \"De Roos van het Noorden\" is de derde stad van Thailand en heeft meer dan 175.000 inwoners. Chiang Mai is in 1298 gesticht en is daarmee een van de oudste steden van Thailand. Het is lange tijd een onafhankelijk vorstendom geweest, maar viel in de 16e en 17e eeuw onder het rijk van Ayutthaya. In de 18e eeuw werd Chiang Mai als zelfstandig vorstendom bij het koninkrijk Siam gevoegd en kwam pas rond 1900 geheel onder Thais bestuur.  KrabiHet badplaatsje ligt aan een schitterende baai met een adembenemend decor van groene bergen en uit zee oprijzende krijtrotsen. Voor de kust liggen felgekleurde vissersboten. Ronduit spectaculair zijn de grotten en spelonken (hongs genaamd), die uitsluitend per kano via de zee bereikbaar zijn, met een unieke flora en fauna.     Koh SamuiKoh (eiland) Samuiis een van de mooiste tropische eilanden van Thailand met prachtige baaien, witte zandstranden, kristalhelder water en vele leuke restaurants, winkels en café’s. Samui heeft gelukkig nog steeds de lokale Thaise charme behouden met kleine vissersdorpjes en kokosnootplantages. Koh Samui is met een oppervlakte van 247 km2 het grootste eiland van de Ang Tong Archipel en bevindt zich in de Golf van Thailand. Het eiland telt ongeveer 40.000 inwoners.
  • Bas Ligtvoet
    woensdag 2 augustusDüsseldorf-Bangkok donderdag 3 augustusAankomst Bangkok                                      vrijdag 4 augustusBangkok zaterdag 5 augustusFietsen in Bangkok 07.00u-12.00u                           zondag 6 augustusKanchanaburi- Erawan waterfall- Hellfire Pass Memorial and Museum- Death Railway- Tempel tijgers maandag 7 augustusKanchanaburi - Ayuthayadinsdag 8 augustusAyuthaya- tempels woensdag 9 augustus                                                                                 \'s Avonds met de nachttrein naar Chiang Mai donderdag 10 augustusChiang Mai vrijdag 11 augustusChiang Mai zaterdag 12 augustus                                                                               Chiang Mai zondag 13 augustus                                  Vliegen Chiang Mai - Krabimaandag 14 augustus                                                                                                                 Tripje Krabi                                                                                            dinsdag 15 augustusKrabi - Phang Ngawoensdag 16 augustusPhang Nga- James Bond Island- Koh Panyi: overnachting in zeezigeuner steltdorp donderdag 17 augustusPhang Nga - Surat Thani vrijdag 18 augustusSurat Thani - Koh Samui zaterdag 19 augustus                                                                             Koh Samui zondag 20 augustusKoh Samui maandag 21 augustusKoh Samui dinsdag 22 augustusKoh Samui woensdag 23 augustusKoh Samui - Bangkok donderdag 24 augustusBangkok - Düsseldorf
  • Bas Ligtvoet
    Bevolking en taalEr leven meer dan 60 miljoen mensen in Thailand. Ongeveer 75% van de bevolking is Thai. In het noorden van Thailand leven een aantal bergstammen met deels eigen culturen. Ondanks de verschillende talen en godsdiensten leeft de Thaise bevolking harmonisch naast elkaar.De officiele taal ia Thais met een eigen schrift. In toeristische gebieden wordt er Engels gesproken. Het Thais bestaat uit 5 verschillende toonhoogten. Een woord kan diverse betekenissen hebben, maar worden op een andere toonhoogte uitgesproken.De letter R is voor de Thai bijna onmogelijk om uit te spreken. De letter R wordt tijdens het spreken als een L uitgesproken.    CultuurMonnikenMonniken worden zeer gerespecteerd en dienen uiteraard met uiterste beleefdheid te worden behandeld. Vanwege hun celibaatbeloften mogen Boeddhistische monniken geen vrouwen aanraken en niets uit hun handen aannemen.In Thailand zijn zeer veel monniken te zien, meestal in oranje gewaden. Na het ochtendgebed gaan de monniken de omgeving van de tempel rond om eten te ontvangen van de plaatselijke bevolking. Monniken eten tweemaal per dag en de tweede maaltijd dient voor 12.00u \'s middags genuttigd te worden. Rond 13.00u gaan de monniken de leer van Boedha bestuderen. Rond 19.00u begint in de tempel een nieuw gebed en na afloop gaan de monniken naar bed.Een monnik mag bijna geen persoonlijke bezittingen hebben, allen het hoogstnoodzakelijke. Dit is zijn kleding, de kom voor het eten en een waterfilter. WaiDe Thaise begroetingswijze is de \'wai\' (spreek uit: waai). Mensen begroeten elkaar met gevouwen handen tegen de borst, met of zonder knik of buiging.   Ja zeggenThailand wordt niet voor niets het land van glimlach genoemd. De Thai beantwoorden je vraag met een glimlach en een ja als antwoord. Ook al hebben ze geen idee waar je het over hebt, het antwoord zal altijd ja zijn om geen confrontatie aan te gaan. Het altijd ja zeggen is een vaste regel in de Thaise cultuur. ValutaDe nationale munteenheid is de Baht (THB).  100 Baht is € 2,- Eten en drinkenDe Thaise keuken geldt als een van de smakelijkste en gevarieerde keukens van de wereld. De basis is rijst gecombineerd met vele groenten, vlees- en vissoorten. De Thai eten met vork en lepel. Een mes is niet nodig, want alle ingredienten zijn heel fijn gesneden.   VerkeerAuto\'s, brommers, fietsen, bussen, tuktuks en voetgangers bepalen het straatbeeld. Er wordt links gereden en een claxon is absoluut noodzakelijk! Zeker in Bangkok, waar soms twaalfbaans wegen dwars door de stad lopen, is het opletten in het verkeer. Verder beschikt Thailand over een goed spoorwegnetwerk, stadsbussen, Intercity-bussen en vele minibusjes. Ook worden er veel binnenlandse vluchten uitgevoerd.    TijdsverschilZomertijd: 5 uur laterWintertijd: 6 uur later   KlimaatThailand heeft een tropisch klimaat. Het land kent drie seizoenen: het hete en droge seizoen van maart tot midden juni met een gemiddelde temperatuur van 27-35 graden, het regenseizoen van juni tot oktober met een gemiddelde temperatuur van 24-32 graden en het koele seizoen van november tot en met maart met een gemiddelde temperatuur van 18-32 graden.  Voor mensen uit ons klimaat is Thailand echter het gehele jaar een warm land. Volgens metingen van de Wereld Meteorologie Organisatie is Bangkok de warmste stad ter wereld, gekeken naar de dagmaxima en nachtminima over het gehele jaar. Het regenseizoen wordt gekenmerkt door hevige, korte stortbuien aangevoerd door de zuidwest moesson, die voornamelijk in de namiddag vallen.Hoewel regen nooit plezierig is op reis, heeft dit toch ook voordelen. Immers het landschap is gedurende de vochtige periode prachtig groen, het ruikt heerlijk fris en het is minder stoffig op de wegen. In het noorden van Thailand valt echter een stuk minder regen en het noordoosten heeft op zijn tijd zelfs met droogte te kampen. In het noorden kan het \'s nachts zelfs behoorlijk koel zijn.  
  • Bas Ligtvoet
    De Kandy Perahera is één van de grootste en meest spectaculaire boeddhistische festivals, die jaarlijks wordt gehouden. Dit jaar zullen meer dan 100 olifanten uitgedost in kleurrijke feesttooi duizenden boeddhisten gedurende 10 dagen voorgaan in de festiviteiten.    Het festival wordt in de oude hoofdstad Kandy in de heuvels van Sri Lanka gehouden, ter ere van de heilige tand van Boeddha. Deze wordt bewaard in een eeuwenoude tempel in de stad. Tempelmonniken, Kandy-dansers, vuurspuwers, musici en toortsdragers volgen de olifanten door de straten in spectaculaire optochten.   Naar verwachting zullen vele duizenden Srilankanen en een groeiend aantal buitenlandse bezoekers dit jaar de Perahera bijwonen. Zij zullen zich vanaf 10 augustus langs de straten opstellen tijdens een groot aantal optochten overdag en ‘s nachts. De spectaculaire finale van de middeleeuwse processie vormt het hoogtepunt op 20 augustus.   De Kandy Perahera, die ook wel Esala Perahera wordt genoemd naar de maanmaand waarin het festival wordt gehouden, wordt wereldwijd gezien als het meest spectaculaire Boeddhistische festival. De uitgebreide voorbereidingen beginnen al maanden van tevoren.   “Vanwege de grote pracht en praal en religieuze betekenis roept dit festival verrassende emoties op bij zowel deelnemers als toeschouwers,” zegt Udaya Nanayakkara, voorzitter van de Sri Lanka Tourist Board (SLTB). “Ik kan onmogelijk de impact van 100 feestelijk getooide olifanten gevolgd door duizenden artiesten, drummers, dansers en muzikanten beschrijven. Het is een sensationeel gezicht en een unieke ervaring voor bezoekers van ons land.”   Het hoogtepunt van de nachtelijke processie is de kleurig uitgedoste “Maligawa Tusker”, de grootste olifant in de processie, die de Perahera Karanduwa mag dragen. Dit is een replica van het kistje dat de heilige tand bevat en in de 4e eeuw na Christus in de tempel werd geplaatst.   De heilige tand zelf wordt veilig bewaard in zeven kisten in het binnenste heiligdom van de Dalada Maligawa – de Tempel van de Tand – in Kandy. De oorspronkelijke reliekschrijn wordt nooit uit de tempel gehaald.   De overtocht van de heilige tand naar Sri Lanka is een fascinerend verhaal. Na de crematie van Boeddha werd zijn as verdeeld en toevertrouwd aan plaatselijke heersers, die ze in heel noord India in tempels bewaarden. Na acht eeuwen in India werd de tand van Boeddha naar Sri Lanka gebracht, verborgen in het weelderige kapsel van de dochter van een Indiase prins.   Bron: USP PR & Communication i.o.v. Sri Lanka Tourism  
  • Bas Ligtvoet
    Negombo Negombo ligt ongeveer een half uur rijden ten noorden van de hoofdstad Colombo. Sporen van de Nederlandse koloniale tijd (1644-1796) zijn hier terug te vinden in onder andere ruïnes en een aantal kanalen. Deze zijn destijds door de Nederlanders aangelegd om edelstenen en specerijen vanuit het binneland naar de kust te vervoeren. Negombo is een levendige badplaats. De lokale bevolking leeft van de visvangst.AnuradhapuraAnuradhapura is de meest oude en heilige stad van Sri Lanka. Samen met Mihintale vertegenwoordigt ze de basis voor het Boedhisme in Sri Lanka. Meer dan 12 eeuwen was deze voormalige hoofdstad het godsdienstige, culturele en economische centrum. Verspreid over 35km2 vind je de overblijfselen uit deze tijd, zoals tempels, dagoba\'s en paleisruïnes.PolonnaruwaDeze stad dankt zijn bekendheid als hoofdstad (tussen de 10e en 12e eeuw) aan de ondergang van Anuradhapura. Enorme gebouwen, parken en kanalen kenmerken het landschap. De Thuparama is de enige oude boedhistische tempel waarvan het dak nog niet is ingestort.TrincomaleeTrincomalee is het economische en regionale centrum van de noord-oostkust. In dit gebied zijn de vier grote religies duidelijk aanwezig: dit zie je aan de Boedistische tempels, katholieke kerken, moskeeën en Hindoetempels.Naast vele bezienswaardigheden trekken de bijna witte stranden de aandacht. In tegenstelling tot in de rest van Sri Lanka kan er bijna het gehele jaar in de helder blauwe zee gezwommen worden. SigiriyaDe enorme rots van Sigiriya heeft de vorm van leeuwekaken en rijst met een hoogte van 180 meter op uit de omringende bossen. Sigiriya is in het jaar vierhonderd het fort en de vestiging geweest van Koning Kasyapa. De schilderingen van vrouwenfiguren op de rots -de zogenaamde hemelse maagden- zijn te bereikenvia de ijzeren poort en de wenteltrap. Het kost even moeite, maar je ziet dan ook wel iets heel moois! DambullaDe rotsschilderingen van de grottempel Dambulla dateren uit de tweede helft van de achttiende eeuw. De muurschilderingen beslaan een groter oppervlak, dan er ooit schilderijen zijn gemaakt. Dambulla bevat vijf grotheiligdommen. De tweede grot -Maharajalena- is de grootste en de rijkst versierde. Op een hoogte van 340 meter heb je een adembenemend uitzicht op het landschap en op de vesting Sigiriya.Kandy De stad is gelegen aan de rivier tussen groen begroeide heuvels. Kandy was vanaf de Portugese koloniale tijd tot 1815 de residentie van de Singalese koningen. In het midden van de stad ligt een kunstmatig aangelegd meer dat is aanlegd door de laatste koning van Sri Lanka. Bij het meer bracht hij zijn harem onder.Kandy is altijd een religieus middelpunt geweest en centrum van de Singhalese cultuur. Aan de overkant van het meer ligt de Dalada Maligawa oftewel de Tempel van de Tand. Dit is het belangrijkste Boedhistische heiligdom van Sri Lanka waar een tand van Boedha wordt bewaard. Deze tand ligt veilig opgeborgen in een gouden miniatuur-dagoba achter een glaswand met daarvoor monniken die de tand bewaken.Tijdens volle maan in juli of augustus wordt de Kandy Pehareha gehouden (zie Kandy Perahera). Nuwara Eliya Nuwara Eliya wordt ook wel \'Klein Engeland\' genoemd en is het centrum van het theegebied. Voor de koloniale Britten was de stad het land van de bloemen, het land van de gezondheid, bewaakt door de stille bergketens. Door de hoge ligging (1844 m) heeft Nuwara Elyia een heerlijk koel klimaat en is het ook een paradijs voor golfers, cricketspelers en andere sporters. Er zijn vele volgens Engelse traditie in Tudor-stijl gebouwde huizen te vinden.   Galle De strategische ligging aan de zuidkust heeft er eeuwenlang voor gezorgd dat Galle een belangrijke vestigingstad was. In de tijd van de Verenigde Oostindische Compagnie was Galle een overslagplaats en heel belangrijk voor de handelsroute tussen oost en west. Het oude Hollandse Fort, dat onder leiding van Petrus Vuyst tussen 1726 en 1729 volledig is gereviseerd, is nog geheel intact en herinnert aan vroeger tijden. Minstens zo imposant is een bezoek aan de Nederlandsch Hervormde Kerk in Galle, waar zelfs het oude in Nederland gebouwde kerkorgel nog op zijn plaats staat. Schitterend zijn ook de grafzerken in de kerk, waarop de zerken de namen van Nederlandse koopvaardij zeelieden te lezen zijn. In het Nederlands Museum aan de Lijnbaansgracht treft je allerhande soorten antiek aan, variërend van Delfts blauw aardewerk tot prachtig antiek meubilair en VOC-muntjes, waarop de diverse Nederlandse provincies zijn weergegeven. De VOC-muntjes worden op iedere hoek van de straat te koop aangeboden. Of ze ook echt zijn is moeilijk te beoordelen, maar het is en blijft een leuk souvenir.  
  • Bas Ligtvoet
    Zondag 31 juli: Vertrek van Düsseldorf naar Bandaranaike International Airport op Sri Lanka.   Maandag 1 augustus: Negombo                                                                                                                                                          Dinsdag 2 augustus:Negombo   Woensdag 3 augustus: - Ruïnes van Anuradhapura. - Heilige Sri Maha Bodhi: een loot van de Bo boom uit India waaronder Boedha zijn verlichting    heeft ontvangen. - Kloosterstad Mihintale.   Donderdag 4 augustus:Minneriya National Park: olifanten, wilde zwijnen en luipaarden. Vrijdag 5 augustus: Rüines van Polonnaruwa. Vertrek naar Trincomalee.   Zaterdag 6 augustus: Trincomalee: stadstour, Swami Rots en Fort Frederik. Zondag 7 augustus: - Sigiriya: Sigiriya Rots, Sigiriya Rots en Dambulla Rots Tempel. - Dambulla: indrukwekkende rotstempel die bestaat uit 5 grotten met meer dan 2000m2   beschilderde muren en plafonds.   Maandag 8 augustus: Kandy: stadstour, Koninklijke Botanische Tuinen en Tempel van de Tand. \\\'s Avonds een show van de Kandyan Dancers.   Dinsdag 9 augustus: Pinnawala: bezoek aan het olifanten weeshuis. \\\'s Avonds de eerste Perahera optocht van dit seizoen. Woensdag 10 augustus: Lekker doen wat we zelf willen. Donderdag 11 augustus: Met de trein naar Nuwara Eliya. Vrijdag 12 augustus: - Horton Plains National Park. - World\\\'s End. - Rawana Ella watervallen. Zaterdag 13 augustus: Dorpje Ella met theeplantages. Zondag 14 augustus: Embilipitiya met \\\'s avonds een safari in het Udawalawe National Park. Maandag 15 augustus: Galle Dinsdag 16 augustus: Masker fabriekje, schildpaddenboerderij Onderweg naar Negombo gaan we naar een masker fabriekje en schildpaddenboerderij. Woensdag 17 augustus: Naar de Malediven. Donderdag 18 augustus: Luieren in de hangmat. Vrijdag 19 augustus: Snorkelen. Zaterdag 20 augustus: Relaxen op het witte strand. Zondag 21 augustus: Beetje pootje baden. Maandag 22 augustus: Vertrek van de Malediven en \\\'s avonds laat weer terug in Düsseldorf.
  • Bas Ligtvoet
    Sri Lanka Ten zuidoosten van India ligt Sri Lanka. Qua oppervlakte is Sri Lanka ongeveer even groot als Nederland en België samen. Op Sri Lanka vindt je rijstvelden, kruidentuinen, kokos- en theeplantages en oude koningssteden. De invloed van de Nederlanders, Engelsen en Portugezen zijn vooral in de kustgebieden nog goed merkbaar. Sri Lanka telt ongeveer 18 miljoen inwoners. De officiele talen zijn het Singhalees en het Tamil. We beginnen onze reis in Negombo en willen van daaruit gaan rondtrekken. De Malediven De Malediven is een groep van 26 atollen die gevormd worden door 1200 koraaleilandjes. Hiervan zijn er slechts 200 bewoond. De eilandengroep ligt circa 600 km. ten zuidwesten van Sri Lanka in de Indische Oceaan. Wij gaan naar Meeru Island in de Noord Malé Atol. Vanaf de hoofdstad Malé is dit ongeveer 1 uur varen met de speedboot.
  • Bas Ligtvoet
    Poging twee. Na een verhaal getypt te hebben, vallen alle pc\'s uit in het lokaal. Alles kwijt. Kan ikovernieuw beginnen, op die pc s uit het jaar NUL!! Hier een verhaaltje van mijzelf. Ik ga verder op 30 augustus.S morgens, de dag na story van yvette haar enkel. Ik maakte mij klaar voor de jungle tocht en het vertrek uit het dorp. Het was de laatste dag daar. Maar eerst nog de jungletocht. We stonden heel erg vroeg om 7uur, en daarvoor moest ik ook nog mijn tas inpakken. Aangezien yvette slecht geslapen had door de pijn in haar voet, was haar humeur ook niet echt goed, ha ha ha. Maar ja, daar kon zij ook niets aan doen. De tassen werden ingeladen in de auto en ik ging  op jungletocht.    JungletochtAangezien het de vorig avond flink geregend had, was het erg nat en glad in de bossen. Het was er zo vochtig door de regen dat het watr zo langs mijn hoofd liep. Veel drinken. We liepen heel stil door de bossen, we hadden twee gidsen bij, een locale gids en een van onze eigen gidsen. Als eerste zagen we een soort groot uitgevallen nerts, die liepen langs de bomen. Later zagen we nog een aap. Het was erg moeilijk om de beesten te zien, het bos was zo dicht begroeid. We liepen verder door de jungle. Door beekjes, bossen, over omgevallen boomstammen, maar het was wel oppassen, het was er glad. Onze gids kwam terug met een echte schorpioen, een hele mooie grote schorpioen. Wij als toeristen allemaal foto\'s maken natuurlijk. Onze gids vertelde dat als je gestoken werd je nog maar een meter of 200 kon lopen voordat je er geweest was, of het waar is weet ik niet. Even verderop hebben we nog over een drietal hangbruggen gelopen die hoog in de bomen waren gemaakt, ik schat een meter of 20 boven de grond.Aan het einde van de jungletocht begon iedereen moe te worden, en dat kon je wel merken. Iedereen is wel een keer onderuit gegaan op de gladde grond. Aan het einde sprongen we uit de bossen, en daar kwam het busje al aanrijden. Ng geen 10 meter verder hadden we al een lekke band. Die was snel vervangen, dus de tocht kon na twee uur over een rotsig pad worden vevolgd naar GArut, waar de Hot Springs waren. Na een dag in de auto gezeten te hebben, eerst een lekker duik nemen in een warm zwembad. Het was er wel 45 graden. Nog wat foto s proberen te nemen, maar aangezien het al donker was, weet ik niet of deze wel zijn gelukt. In onze eigen kamer hadden we ook een soort bad met warm water (hot springs). De nacht was slecht, een of ander raar beest hield ons uit onze slaap, Het liep op het dak van de kamer. Wat het was weten we nu nog steeds niet.
  • Bas Ligtvoet
    Heerlijk uitgeslapen na een aantal dagen heel vroeg op.Het eerste wat ik zowat gedaan heb is mijn kleren laten wassen, dat kost hier toch niets, ik denk al mijn vieze kleren voor 40.000 rp, dat is 4 euro, gewassen en gestreken. Dat is pas gemakkelijk. En sommige kleren waren niet gemakkelijk schoon te krijgen, maar het is allemaal gelukt.    Na een lekker ontbijt zijn we de stad in gegaan. Aan de overkant van de straat zouden veel batik winkeltjes zitten. Dus wij daar heen. Het was nog erg rustig. We werden aangesproken door een man die nog wel een leuk winkeltje wist, dus wij mee. En inderdaad het zag er erg mooir uit. Het proces van batikken konden we zien en hebben wat leuke foto\'s gemaakt. Er hingen heel veel mooie (en lelijke) batiks. Echt heel veel, honderden. Modern, klassiek, verschillende motieven met verschillende kleurstellingen. We hebben er wel twee uur rondgekeken. Kregen de hele tijd thee aangeboden. Ik had een tweetal mooie doeken op het oog, maar die waren nogal duur. bij elkaar 650.000 (1,50m x 0,90m) en 260.000rp. Yvette had nog een doek gezien van 90.000rp.Toen kon het onderhandelingsproces beginnen, aangezien ik daar niet echrt goed ikn ben, heeft yvette dit op zich genomen. Na diverse onderhandelingsrondes werd de koop beslecht op.... Je raadt het nooit in totaal allemaal voor 350.000. (maar daar moet je wel de verkoper voor 50.000 voor omkopen, ha ha ha). Dit is een goede prijs. Ik was ook erg blij met de doeken, al zullen velen van jullie de doeken misschien niet mooi vinden. Na dit hele proces hadden we wel erg veel honger gekregen, althans ik, en hebben we even een satetje gegeten bij Tante Lies. Erg lekker. S middags naar de stad waar ik nog een mooi badmintonracket heb gekocht voor 590.00rp (59 euro), een echt yonex van titanium met bespanning en hoes. Ik denk dat het een koopje is. Daarna met de Becak (soort driewieler) door de stad gecrosst. Twee zilverwinkels bezocht, maar niets gekocht. Einde van de dag hebben we heerlijk gegeten in het Laba Laba cafe, een heerlijke Black pepper steak, mmmmm, ik geef een 9. Dit was het einde van dag, morgen naar de borobudur en de prambanan tempel. (weer om 04.00 op!)
  • Bas Ligtvoet
    We stond weer vroeg op, ik denk om 6.00. Het ontbijt stond speciaal voor ons klaar, want het ontbijt was eigenlijk pas om 7.00. Spullen snel ingepakt, kamer afgerekend en snel naar de trein. Die vertrok om 7.30u. Om 6.45 waren we op het station, snel een kaartje gekocht voor de Bisnis-classe (ja zo schrijven ze het echt hier). In de trein kamen we ook weer de andere nederlanders tegen waar we de laatste dagen mee optrekken (met name caroline en Roel). Even het verhaal over de kaartjes: Roel had eerst kaartjes voor de trein gekocht voor de eksekutif classe, maar de dames wilden in een simpelere klasse, want dat was zo leuk bij al die stationnetjes, geen airco, dat was allemaal niet nodig. Dan zagen we echt iets van de omgeving. Nou dat hebben ze(we) geweten. De treinreis duurde maar 7 uur of zoiets. Het was zo warm in de trein dat het zweet ze gewoon uitbrak. De broek van yvette was zeiknat van het zweet door de warme stoelen. We stopten zelden bij een station, de koeling was slecht. Ik dat wij (roel  en ik) wel een aantal keer hebben gezegd:  Zie je nu wel! Hadden we toch maar eksekutif moeten kiezen, maaar dat wilden ze tegenover ons natuurlijk niet toegeven, maar wij wisten wel beter. Dit was de laatste keer in de bisnis. Ha Ha Ha.We kwamen wel mooi op tijd aan in Yogyakarta, voor hier is dat ook iets nieuws.  We werden meteen opgewacht door een mannetje met een taksi die ons wel gratis naar het hotel zou brengen. maar aangezien we nu een wat luxer hotel wilden hebben, met wat extra\\\'s als een zwembad, douche en laundry service, hebben we wel twee uur gezocht. Dat mannetje werd helemaal gek van ons. Uiteindelijk hebben we een leuk guesthouse gewonden, met uitzicht op een mooie tuin (wel klein hoor), leuk zwembad, mooie badkamer. Even bijkomen, aangezien we hier een aantal dagen doorbrengen. S avond hebben we lekker bij een restaurant gegeten, dat Via Via heette. Daarna zijn we meteen gaan slapen.
  • Bas Ligtvoet
    Weer vroeg op, ik denk om 6.45. Om 7.15 zater we al aan het ontbijt. Wegingen vandaag de vulkaan beklimmen. Eerst met bus naar de vulkaan, daarna een klimtocht naar boven. We liepen langs allemaal zwavel plasjes en het stok ontzettend naar rotte eieren, maar dan in de ergste vorm die je maar kunt bedenken.    Ik had gelukkig een doek bij die je voor je mond kon houden, tegen de zwaveldampen. Na een tocht van zeker een uur kwamen we bij de krater aan. Zo dicht kun je zelden bij een krater komen. Tot een meter of twee van de rand kon je wel komen. Het as er niet echt heel warm, en lava was er ook niet. Alleen een grote pruttelende massa, zoiets als soep eruit ziet maar dan pikzwart. Vervolgens zijn we nog hoger gaan lopen en kwamen bij een prachtig groot zwavelmeer uit. Ik denk dat het wel een doorsnee had van een zeker honderd meter of nog meer. Prachtige groene kleur. Gelukkig stond de wind gunstig zodat we geen zwaveldampen meer inademde. De tocht naar beneden was een stuk gemakkelijker al deden we het rustig aan door het enkeltje van yvette. De reis ging verder naar Bandung. Weer veel in het busje zitten. Onderweg gingen we eerst nog langs een dorpje, midden in de jungle. Het was een erg mooi dorpje. Om het te bereiken moesten we eerst een trap af van 350 treden. Naar beneden ging wel maar naar boven was een stuk minder leuk. Kwamen we nog een leuk slangetje tegen in de goot, best grappig, ik had nog nooit een slang in het wild gezien. (even een foto-tje)Een man liet ons het dorpje zien en ook zijn eigen huis. Alles is van hout (wel hardhout maar geen FSC) en bamboe. De huisjes werden gebouwd en bleven wel 30 jaar staan. We zijn door het dorpje gelopen, allemaal erg prachtig. De mensen waren heel vriendelijk. We gingen de trap weer naar boven, dat was minder leuk. Erg hoog stijgingspercentage. Nog even in de souvenirwinkel rondgekeken maar dat was niet veel. Na een heerlijke koude coca cola (hebben ze echt in elk gat waar we tot nu toe zijn geweest). De tocht ging verder naar Bandung. Bij aankomst, ik schat om 19.15, wilden we eerst nog een kaartje kopen voor de trein de volgende dag naar Yogya kopen, maar het ticketloket was net dicht (19.00). We waren zo moei dat we geen zin meer hadden om lang te zoeken naar een hotel. We kozen het dichtsbijzijnde hotel bij het station en hebben niet eens afgedongen. Het was een netjes hotel aan de overkant van de straat. Niet echt goedkoop, maar een goed bed en douche zijn inmiddels best veel waard geworden.
  • Bas Ligtvoet
    Ik moet dit mailtje van yvette sturen, ha ha ha. Ik ben niet zo goed in het sturen van lange mailtjes, maar ik zal er iets leuks van proberen te maken.  Hetontbijt: Ontbijt was erg goed, ik moest gelijk even aan egypte denken, als was het hier een stuk minder overdadig, maar wel lekker. Vandaag zijn we beginnen met een taxi naar het oude gedeelte waar vroeger de hollanders zaten. Een herkenbaar punt was natuurlijk cafe batavia. Het was wel erg warm en benauwd op het plein, puf puf. Daarna wilde we een straat oversteken, wat al een avontuur apart is, zebrapad wat niemand ziet, geen stoplichten, verkeer dat van de andere kant komt (ze rijden hier links). maar ja het is gelukt, want we zitten hier. We kwamen uit bij een kanaal dat onzettend stinkt, een open riool dus. Ik heb nog nooit zo n stinkende massa gezien. Ik ging bijna over mijn nek. We zijn maar een kant heen gelopen en kwamen bij een \\\"(bekende) ophaalbrug, die door de nederlanders is gebouwd. Je mag er niet overheen, maar het is wel een mooi kodak moment. En het werd maar warmer en warmer dus maar drinken drinken drinken. Op zoek naar de haven zijn we een beetje verdwaald. Taxi pakken lukte niet, waren allemaal vol. Een bajajs (driewieler) aanhouden lukte wel, maar die wist niet waar we heen wilde. Toch maar weer verder lopen. Lopen zomaar een steegje in waar allerlei stalletjes stonden. Er al door heenlopende werden we aangesproken door een persoon. Hij vroeg waar we vandaag kwamen, wij: \\\" holland\\\",  en hij begon spontaan nederlands te praten, wat hij redelijk goed beheerste. Hij heeft ons eerst iets laten zien van het maritiem museum, wat eigenlijk dicht was. We hebben even op de stadmuur gelopen die vroeger als een soort beveiliging diende. Even verder gelopen zijn we rechtsaf een steeg ingelopen, erg smal, overdekt met plastic. Een soort ondergrondse markt leek het wel. Wel grappig om te zien dat die mensen zo leven. We kamen uit op een soort mini pleintje waar ze de gevangen vis aan het verwerken waren, weer een kodakmoment. De man, inmiddels onze gids geworden, heeft ons verder meegenomen door het echte jakarta zoals hij dat zei. Hij zou voor ons wel een trip door de haven regelen. Door en langs allerlei krotten zijn we aangekomen bij een haventje, met name -tje. Voor een stad met 12 miljoen inwoners, is de haven van heusden zowat groter. Een tiental kleine vrachtschepen, die alleen wat suiker e.d. vervoeren naar sumatra, borneo en weer hout mee terug nemen. We (met name yvette) werden alleen afgezet bij de prijs, 50.000 rupiah. Met de boot zijn we naar een vrachtschip gevaren hebben daar een boot gezien, de slaapplaatsen, combuis en het uitzicht op het dak. Dat was het wel zo n beetje met de haven.In de haven teruggekomen zijn we met de gids een beetje door de achterbuurten gelopen, allemaal kinderen die \\\" hallo mister\\\" roepen, zelfs naar yvette. (da s toch een beetje raar, zou ik zeggen, zouden ze het verschil nog niet zien ha ha ha). Het lopen vele lopen viel op zich wel mee, als het niet zo benauwd  zou zijn. maar ja. blijven drinken. Na deze toch nam hij ons mee naar de chinese wijk glodok, of zoiets. We gingen nu echt met een bajajs, met zijn drieen in een krap karretje, als een wilde door het toch zeer drukken verkeer. Ik raad het niemand aan hier te gaan tijden, zeker niet met een nieuwe auto, die komt zeker gedeukt terug. Na een dodemans rit komen we bij de chinese wijk aan. Eerst naar een mooie tempel, uitgerookt worden. (ik word een beetje melig van dat typen). Ik had het toen helemaal gehad met die warmte. NOg even door een achterbuurt lopen waar ze allerlei chinese spullen verkochten, kruiden kikkers die ze zo stripten van hun huid, het zag er allemaal niet zo fris uit moet ik zeggen. Nu wilde ik met de taxi terug naar het hotel. ff uitrusten. Bij het hotel aangekomen, kreeg yvette spontaan een aanval van moeheid, dus die ging ff tukken. Na een verfrissende douche zijn we maar eens iets gaan eten aangezien we vanaf s morgen niets meer gegeten hadden (het ontbijt was erg goed, straks maar afwachten is zo\\\'n guesthouse) en het nu ongeveer 16.00u is. Na een de lonely planet doorgelezen te hebben, had ik een leuke tent gevonden, vlakbij die van gisteren waar ze hele lekkere sate zouden hebben. Om 21.00 gingen we eten. Wij naar dat tentje, vond yvette het niet gezellig genoeg (ik eigenlijk ook, maar om te pesten zei ik dat maar niet (in de versie naar yvette staat dit dus ook niet ha ha ha). Dus toch maar naar het tentje van gisteravond. Dat was weer erg lekker, nu iets met Kip, soyasaus e.d. op. Ik had nog steeds honger dus ik nog maar zo\\\' n lekker sate-tje besteld. Dat vult ook niet echt, terwijl yvette al genoeg op had. Gelukkig, het kost niets 6,5 euro voor twee personen incl. drinken. Dan nog maar een hapje onderweg pakken. Dit heb ik tot op heden nog niet gedaan, misschien dadelijk nog. Dit was wel zo n beetje dag 2, het is nu 23.28u, tijd om te gaan slapen. Morgen gaan we naar Bogor.
  • Bas Ligtvoet
    Intussen zijn we op Bali aangekomen en hebben hier al een aantal leuke dingen gedaan, zoals: dolfijnen kijken in Lovina, snorkelen, Balinese ceremonie en naar het strand.   In het badplaatsje Lovina hadden we hele leuke cottages met uitzicht op zee. Lekker zwembad erbij en we hadden het naar onze zin. Hier zijn we ook dolfijnen gaan kijken die \'s morgens vroeg te zien waren in zee. Om 05.00u opgestaan en om 06.00u vertrokken samen met Roel en Caroline in een houten bootje. Onze schipper had oog voor de dolfijnen. Als alle andere 40 bootjes met toeristen naar rechts gingen, bleef hij een beetje terughoudend en voila: daar kwamen de dolfijnen onze kant op. Geweldig, op een gegeven moment waren we omringd door springende dolfijnen! Dit was echt erg gaaf en mooi. Op een gegeven moment gingen we weer terug naar de kust en het golfde nogal. Ik zat voorin en als er een \' miss wet t-shirt contest\' zou zijn geweest, had ik die zeker gewonnen, haha. Naar een uurtje varen kwamen we aan bij het huisje van onze schipper. Daar thee en koffie gedronken en balinese cakjes. Toen de snorkelspullen uitgezocht en met de boot weer teug naar een mooie plaats om te snorkelen. Je kon het koraal heel goed zien en er waren mooie vissen. Ik weet niet hoe ze heten, maar dfe kleuren waren prachtig en ze zwommen vlakbij. Ook grote blauwe zeesterren gezien. Ik vond het snorkelen leuk, ook al werd ik weer eens erg zeeziek hiervan. Bas genoot ook en heeft lekker rond gesparteld en foto\'s gemaakt met de onderwatercamera. De rest van onze tijd in Lovina hebben we aan het zwembad doorgebracht en in restaurantjes. Ik moet zeggen: het eten smaakt hier erg goed. Al is het in veel plaatsen erg verwesterd. We zijn ook nog in Ubud geweest en daar hebben we een hindoe cermonie meegemaakt. Heel indrukwekkend en mooi. Tussen 2 tempels in werd buiten de ceremonie gehouden. Vrouwen in prachtige kleding en mannen in sarong met een jasje offerden bloemen, fruit en levende dieren. Ook een schattig biggetje, dat later overigens onthoofd werd. Gelukkig niet gezien. Er waren ook erg irritante toeristen die overal doorheen banjerden en nergens respect voor leken te hebben. Daar kan ik me best aan ergeren. We hebben in ons guesthouse ook nog een traditionale Balinese maaltijd op. Met een groep van 10 mensen hebben we gegeten van zo\'n 15 soorten verschillende gerechten. Gisteren gingen we op zoek naar een mooi hotel aan het strand. We wisten zeker dat we niet in Kuta wilden zitten. Dit is namelijk een soort Benidorm en ook de plaats waar vorig jaar een bom is geplaatst in een nachtclub. Na 2 uur rondkijken besloten we nog naar 1 adres te gaan wat ons was aanbevolen door Australiers. Resultaat: een klein paradijsje midden in het centrum van Kuta! Prachtige cottages met alles erop en eraan in een heerlijke tropische tuin en een leuk zwembad. Bas en ik zijn op bed gaan liggen en hebben genoten van de schone witte lakens die lekker glad aanvoelden. Ook de handdoeken zijn niet versleten maar stralend wit en fris. De badkamer is schitterend en heeft geen last van wormen in de wastafel (dit was wel het geval in Lovina), heeft wel een afvoer (bij de Bromo vulkaan was dit niet), en de douche werkt goed. Ook voldoende toiletpapier aanwezig. Kortom, we gaan ons hier wel vermaken. De zee heeft grote golven dus daar gaat Yvetje mooi niet in! Gisteravond op het strand waren we met ons 4-en van plan om te genieten van de zonsondergang. Dit liep een beetje in de soep doordat een Duitse man precies voor onze ogen dreigde te verdinken. De stroming is hier erg sterk, maar gelukkig kon hij worden gered door surfers en de lifeguards. Hij werd neergelegd op het strand en meteen ging er een hele groep Japanners omheen staan. Nog net niet met camera. Ik ben even gaan kijken en heb de vriendin gekalmeerd. Zij was erg overstuur. Roel (hij is arts) is er ook bij gekomen, maar gelukkig was zijn hulp niet nodig. De man moest flink overgeven (waarschijnlijk worteltjes gegeten) en mankeerde gelukkig verder niets. Vandaag hebben we nog niet zoveel uitgevoerd. Het regent af en toe een beetje en het is erg benauwd. We hebben geshopt voor DVD\'s (2 euro/stuk en hardstikke illegaal) en zijn er nu 11 rijker. Ook nog een broek gekocht. Dit was het wel weer zo\'n beetje. We gaan genieten van onze laatste dagen op Bali en komen op zaterdag weer aan in Nederland.
  • Bas Ligtvoet
    Vorige week dinsdag wilden we met de trein richting Bogor gaan. Op 10 minuten na de trein gemist. Kwam vast door die chauffeur die ons wilde afzetten. Maar daar trapten deze reizigers niet in. Aangekomen op het station bleek dat de trein net weg was en binnen 1 minuut kwam er al een mannetje naar ons toe die vol belangstelling vroeg waar we heen wilden. Hij had \' toevallig\' nog wel een privewagen in de aanbieding. Al snel scheurden we richting Bogor en ik was helemaal misselijk toen we uitstapten. In Bogor een slaapplaats gezocht en een tour geboekt maar een nationaal park. We zijn nog even door de botanische tuinen gelopen en hebben erg veel oude bomen, planten en struiken gezien. Ook waterlelies met bladeren van 1 m doorsnee. We hadden het warm en plakkerig en Bas zag het niet meer zitten. Hij had het zo warm en wist niet meer hoe hij moest zitten, staan of hangen. Na een kort nachtje slapen (moskee stond 2 deuren verderop en begon om 4 uur luid te zingen) vertrokken we richting het nationle park: Gunung Halimun. Samen met 3 andere Nederlanders, 2 gidsen en 1 chauffeur vertrokken we met de minibus. We reden door kleine dorpjes, langs veel kraampjes en roken heerlijke kruidnagelgeuren. We arriveerden in een bergachtig gebied en zagen ontzettend prachtige rijstvelden. Langs de hellingen omlaag en tot in de wijde verte zagen we de rijstterrassen. Na een tijdje kwamen we aan op een weg die vol stenen lag. We moesten hier oven heen en dat duurde 2 uur. Maar het uitzicht maakte veel goed. We arriveerden midden in het bos bij guesthouses. Leuke kleine bamboehuisjes met eigen badkamertje: wc met daarnaast een bak waar je het water uit kon scheppen om de wc door te spoelen en mee te douchen. Onze gids kookte intussen een heerlijk maaltje en dat hebben we lekker opgesmikkeld. Om 21.00u ging het licht uit en lagen wij te slapen. De volgende dag om 07.30u ontbeten: witte boterham met blue band en hagelslag! En dat midden in de jungle. We begonnen aan de wandeling van die dag en trokken meteen steil omhoog de theeplantages in. Dat was even pittig zo op de vroege morgen. Daarna ging het verder langs de theeplantages en zagen al snel theeplukkers. Deze vrouwen wereken van \'s ochtends vroeg tot een uur of 5. We stopten bij een uitrustplaats waar ook de theepluksters pauze hadden. Met de zakken thee op hun hoofd (30 kg) kwamen ze aanlopen en gingen eten. Natuurlijk even foto\'s geschoten. We liepen weer verder en kwamen uiteindelijk aan in een dorpje. Veel kindjes die het erg leuk vonden om op de foto te mogen. De was hing te drogen oop theestruiken en er stonden schalen met kruidnagel te drogen in de zon. Wij dronken een theetje en rusttten beetje uit. En toen op naar de waterval. Via de rijstvelden, het bos in en de heuvels op en af. Het laatste stuk moesten we naar beneden klimmen via een touw en de boomwortels en keien. Erg avontuurlijk stukje en Bas vond het spannend. Hij bungelde boven mij en uiteindelijk kwamen we heelhuids beneden aan. En daar was dan de waterval! Heel mooi en sprookjesachtig kwam het water hoog uit de rotsen en verdween in het bos. Bas zwom heerlijk richting de waterval, maar ik durfde niet echt. Uiteindelijk in de hondjesslag naar Bas gezwommen en me vastgeklampt aan een rots. Het was daar echt zo mooi! Even gezond (in de zon dus), aangekleed en weer terug naar het dorp. Langs het touw omhoo geklommen en Bas klom als een geit naar boven. Mijn benen wilden niet echt meer maar ook ik kwam veilig boven aan. Stukje lopen en ik struikelde. Na 10 meter viel ik op mijn knie en binnen de volgende 10 meter stapte ik verkeerd en \' knak\', mijn enkel deed opeens gruwelijke pijn. De gids kwam meteen helpen en er was niets gebroken. Voorzichtig probeerde ik te staan en ging toen redelijk van mijn stokje. Bas ving me op. Dat was wel prettig want de afgrond was naast ons. Uiteindelijk met behulp van Bas en de gids de bergen weer opgeklommen en in het dorpje aangekomen. Bas had het erg heet van de zon en de zorgen. Hij zag er niet uit en kon zijn warmte niet meer kwijt. In het dorp veel gedronken en na 30 minuten kwam hij weer een beetje bij, gelukkig! Intussen was er een man geroepen die mijn enkel kwam masseren. Nou, ik kon hem wel door het plafond trappen en de tranen liepen over mijn gezicht van de pijn. Daarna verder gegaan met de groep en ik en laer Bas ook, werden met de motor opgehaald. Wel gaaf trouwens op een motor door de theeplantages scheuren en over een kiezelweg te racen. Aangkomen in het dorp werd ik gemasseerd door een oude vrouw. Ook dat was niet leuk!! Het vrouwtje pakte uit haar zak een lapje stof met daarin wat besjes. Ze kauwde er eentje kapot, prevelde woordjes en spuugde het op mijn enkel. Ook deze massage was erg pijnlijk. Nadat ze klaar was lag ik nog even op de veranda en toen begon het: mijn armen maakten spastische bewegingen en het was eigenlijk wel grappig. Maar het hield maar niet op. Bas werd ongerust en de mensen uit het dorp wisten ook niet wat het was. Bewegingen werden steeds erger en ik werd binnen op een matras gelegd. Ik voelde me verder prima, maar dit was erg vreemd. Een nederlandse man uit een andere groep was toevallig arts en die kwam even kijken. Hij wist niet wat het was, maar dacht niet dat het ernstig was. Maar wel ontzettend raar. Uiteindelijk is het na 2 uur opgehouden. We denken dat het een gevolg was van de pijn en 2 zeer intensieve massages.Mijn energie moest ergens heen. Bas was ook weer opgelucht, want hij had het niet meer. Bas probeerde \'s avonds mijn knie schoon te poetsen, maar dat was een blauwe plek. hier erg om gelachen. De volgende dag een junglewandeling en ik ging niet mee. Bas wel en het was erg mooi.  
  • Bas Ligtvoet
    Daar zijn we dan: in het warme Indonesie! De reis ging erg goed. In een vliegtuig van Garuda richting Singapore en daarna naar Jakarta. Na ongveer 2 uur slaap kwamen we verlept aan op het vliegveld. Taxi gezocht en ons meteen gruwelijk laten afzetten. Ik was ook zo moe, dat ik geen zin had weer uit de wagen te springen en Bas was ook blij dat hij zat. Onze chauffeur (met rotte tand) reed ons regelrecht (denken we) naar ons hotel.   Onderweg zagen we kanaaltjes, veel brommers en bajajs. Dit zijn een soort overkapte scooters op 3 wielen (te vergelijken met de Thaise tuk-tuk). Als de stoplichten op rood stonden, kwamen er opeens allemaal mannetjes tevoorschijn die pinda\\\\\\\'s, koekjes en andere zaken verkochten. Ik mijn gedachten was Jakarta net zo iets als Bangkok: chaotisch, hoge gebouwen en zeer veel krotjes. Maar hier valt het redelijk mee. Tenminste wat we zover gezien hebben. In ons hotel aangekomen, hebben we eerst maar eens flink geslapen en daarna gingen Bas en Yvette op avontuur!! Dit keer met een officiele taxi met meter. Op weg naar de backpackersstraat: Jalan Jaksa. Een smalle straat met eetstalletjes en veel hostels. Het was klam en de lucht was vermengd met etensgeuren, mmmm! In een gezellig restaurantje heerlijk gegeten: sate (Bas heeft 2x besteld) met friet voor Bas en chapati met groenten dahl voor mij. Heerlijk Indiaas eten! Chapati is een soort pannekoek van brood en daarbij een soort groentencurry. Ik waande me weer helemaal in Maleisie, Esther! En natuurlijk was de prijs ook erg fijn: Inclusief drinken en de dubbele bestelling van Bas kwamen we uit op afgerond 7 euro. Ja, daar kun je nog eens goed van eten! En het was ook zo lekker. Nu zitten we in een internetcafe bij een soort winkelcentrum. Buiten is het donker en het leven is weer in volle gang. Het is nu 19.30u en we voelen ons prima. Vanavond lekker slapen en dan morgen Jakarta ontdekken. Het komt vast helemaal goed met onze jetlag, haha. Bas vond de vliegreis meevallen en is nu bezig om aan de temperatuur te wennen. Alles gaat dus prima met ons en we hebben veel zin in de rest van de reis. Met enkele miljoenen aan Indonesische rupiah op zak, voelen we ons geweldig rijk. Misschien gaat Bas hier morgen wel naar de kapper. Maar hij moet nog even aan het idee wennen, hihi.
  • Bas Ligtvoet
    Bevolking en taalIn Indonesië wonen ruim 200 miljoen mensen. De bevolkingsdichtheid is zeer groot en op China, India en de USA na, is Indonesië een van de dichtstbevolkte landen ter wereld. De overbevolking concentreert zich op Java en Bali. Hier vindt men industrie en daardoor werkgelegenheid. De etnische diversiteit is enorm. Het land telt 300 verschillende etnische groepen. Elke groep heeft zijn eigen ongeschreven vaste gewoontes. De meesten zijn van Maleise oorsprong, waarvan de Javanen, de Sundanezen, de Baliërs, de Daykan (Kalimantan) en de Acehers (Sumatra) de grootste etnische groepen zijn. Minderheidsgroepen vormen de Euraziaten, de Arabieren, de Indiërs en de Chinezen. De Chinezen vormen met vijf miljoen inwoners een grote groep en zijn sterk met elkaar verbonden.Jakarta is de hoofdstad van Indonesië. De stad telt ongeveer 9,25 miljoen inwoners.De officiële taal is ‘Bahasa Indonesia’. Nog veel bevolkingsgroepen echter voeren naast de officiële taal hun regionale varianten. In Bahasa Indonesia zijn veel woorden herkenbaar uit de vroegere overheersing. Woorden als ‘bangkrut’ (bankroet), aardappel, koelkas, kantor, karcis (kaartjes) en donkrak (dommekracht) zijn aan het Nederlands ontleend. Op scholen wordt zowel Bahasa Indonesia als Engels onderricht. De oudere bevolking en natuurlijk de welwillende verkopers, met name in de steden, spreekt vaak nog Nederlands. ValutaDe nationale munteenheid in Indonesie is de Rupia. De biljetten zijn allemaal even groot. De kleuren zijn echter bij elk bedrag verschillend. Eten en drinkenRijst is het hoofdbestanddeel van iedere maaltijd. Bij de maaltijd worden twee of meer verschillende groentes geserveerd gecombineerd met een vlees-, vis- of kipgerecht. Sambal en groente uit het zuur completeren de maaltijd. De Indonesische keuken is over het algemeen behoorlijk heet, hoewel de keuken steeds meer is afgestemd op buitenlanders. De sate is natuurlik overbekend en het verse fruit is erg smaakvol. VerkeerHet verkeer in de grote steden kan het beste worden vergeleken met een mierenhoop. Auto’s, brommers, fietsen, bussen, ossekarren, tuktuks, becaks, bemo’s, riksja’s en voetgangers bepalen het straatbeeld. Er wordt links gereden en een claxon is absoluut noodzakelijk! Het wegdek in sommige steden is niet van optimale kwaliteit. Er is gewoonweg geen geld om dit te fatsoeneren en bovendien spoelen in de regentijd complete stukken asfalt weg. TijdsverschilJavazomertijd: 5 uur laterwintertijd: 6 uur later Balizomertijd: 6 uur laterwintertijd: 7 uur later KlimaatIndonesië kent een tropisch warm en vochtig klimaat met een gemiddelde temperatuur van 25 tot 30 graden. De luchtvochtigheid schommelt evenals in Nederland tussen de 80 en 90%. Door de hogere temperaturen voelt het echter vochtiger aan. Indonesië kent twee seizoenen: de droge tijd en de regentijd. Hoewel het weerbeeld over de hele wereld sterk veranderd, kan in het algemeen worden gesteld, dat de droge tijd valt tussen mei en oktober. In de periode van november tot april is het regentijd.
  • Bas Ligtvoet
    zaterdag 23 augustusVertrek Amsterdam - Jakarta  zondag 24 augustusJakarta maandag 25 augustusJakarta- Martiem Museum- Rondvaart haven- Wandeling kampung dinsdag 26 augustusJakarta - Bogor woensdag27 augustusBogor- Botanische tuinen donderdag 28 augustusBogor - Nationaal Park Gunung Halimun- Wandeling door de theeplantages vrijdag 29 augustusNationaal Park Gunung Halimun- Jungletocht- Garut (hot springs) zaterdag 30 augustusVulkaan beklmmenKampung NagaBandung zondag 31 augustusBandung - Yogyakarta maandag 1 septemberYogyakarta dinsdag 2 septemberBorobudurPrambanan datum?Bromo datum ? Lovina datum ?Ubud  dinsdag 9 septemberUbud - Kuta  woensdag 10 septemberKuta donderdag 11 septemberKuta vrijdag 12 septemberKuta - Amsterdam zaterdag 13 septemberAankomst Amsterdam